پهره :اخبار بلوچستان و جهان.علمی.اقتصادی .فرهنگی.هنری.اجتماعی

نشانه‌های بیماری قلبی را بشناسید

مهیم بلوچ — Sat, 9 Jul 2011 10:59:29 GMT

علائم بیماری از مهم‌ترین ابزارهای تشخیص در تعیین نوع بیماری هر فرد می‌باشد و پزشک با تکیه به شرح حال دقیق از روش‌های تشخیصی مکمل استفاده می‌کند. مهم‌ترین علائمی که در ارتباط با بیماری‌های قلب و عروق می‌باشند شامل موارد زیر است که در مطلب امروز بصورت خلاصه مورد بررسی قرار می‌دهیم:

۱) احساس ناراحتی در قفسه سینه: اگرچه یکی از مهم‌ترین علائم تنگی سرخرگی عروق قلبف احساس ناراحتی در قفسه سینه می‌باشد اما هرگونه ناراحتی در قفسه سینه الزاما ناشی از مسائل قلبی نیست. ناراحتی قفسه سینه در صورتی که ناشی از تنگی سرخرگ‌های قلب باشد، اصطلاحا «آنژین قفسه صدری» نام داشته و مشخصات آن اینست:

نشانه‌های بیماری قلبی را بشناسید

- در اغلب موارد به‌صورت فشارنده و در ناحیه پشت جناغ می‌باشد.
- با فعالیت افزایش و با استراحت تخفیف می‌یابد.
- ممکن است به بازو دست چپ و گاها به گردن و فک انتشار یابد.
- با مصرف قرص‌های زیرزبانی نیتروگلیسیرین در طی ۳الی۵دقیقه قطع می‌شود.
- معمولا ارتباطی با وضعیت بدن(خوابیدن یا نشستن) ندارد. در صورتی که درد شدید قفسه سینه همراه با علائمی نظیر تعریق سرد، تهوع و استفراغ باشد و یا به مدت طولانی(بیشتر از ۳۰دقیقه) طول بکشد با توجه به احتمال حمله قلبی مراجعه سریع به اورژانس الزامی است. در صورتی که درد آنژینی بصورت متناوب و در حالت استراحت ایجاد می شود احتمال بروز حمله‌های قلبی زیاد بوده و مراجعه فوری به اورژانس توصیه می‌شود.

- دردهای غیرآنژینی قفسه سینه: در صورتی که درد قفسه سینه ارتباطی با فعالیت نداشته باشد، با قرص زیرزبانی نیتروگلیسیرین تغییری نکند و با تنفس و سرفه و یا تغییر وضعیت تشدید شود در اینصورت احتمال قلبی بودن درد بیمار کم می باشد و عامل غیرقلبی نظیر اسپاسم عضلانی و مسائل استخوانی مطرح می باشد. درد سوزشی پشت جناغ که بعد از مصرف غذا ایجاد شده و با خوابیدن و خم شدن تشدید شده و با تغییر مزه دهان بصورت‌ترش و با مصرف شربت‌های ضداسیدی و یا قرص‌هایی نظیر رانیتیدین کاهش می یابد مطرح کننده برگشت محتویات معده به مری(رفلاکس) می باشد. درد قفسه سینه که با تنفس تشدید شده و همراه تنگی نفس سرگیجه و… می باشد مخصوصا در صورتی که با خوابیدن تشدید می یابد ممکن است ناشی از علل مهمی از قبیل آمبولی ریه و یا التهاب پرده‌های قلب بوده و در این موارد مراجعه به پزشک متخصص حتما توصیه می شود.
۲) ضعف و خستگی پذیری زودرس: یکی از علائم شایع در بسیاری از بیماری‌های قلبی و غیرقلبی نظیر بیماری‌های غددی و متابولیسمی، ریوی ومسائل روانی می باشد. نارسایی قلب، برادیکاردی(ضربان پایین قلب) و مشکلات دریچه ای قلب با ضعف و خستگی پذیری زودرس همراه می باشند. وجود علائم همراه از قبیل تنگی نفس، سرفه، کندی نبض(ضربان کمتر از ۶۰بار در دقیقه)، حملات غش(سنکوپ) تعریق سرد و سرگیجه در تشخیص مسائل قلبی کمک کننده است. معاینه دقیق توسط پزشک و در صورت لزوم الکتروگرام قلبی، اکوکاردیوگرافی، عکس قفسه سینه و آزمایش خون معمولا منجر به تشخیص سریع مسائل قلبی می شود.
۳) تنگی نفس: احساس دشواری در تنفس می تواند ناشی از علل قلبی ویا غیرقلبی باشد. در صورتی که تنگی نفس با فعالیت تشدید شده در حالت خوابیده نسبت به حالت نشسته افزایش یابد و مخصوصا در صورتی که همراه تورم پاها و همراه با حملات تنگی نفس شبانه باشد، علل قلبی نظیر نارسایی قلب و مشکلات دریچه ای مطرح بوده و با اکوکاردیوگرافی براحتی قابل تشخیص است. آسم و بیماری‌های انسدادی ریوی از علل شایع تنگی نفس می باشند. در این موارد سرفه و خلط فراوان و احساس خس خس سینه بصورت شایع دیده می شود. شرح حال مصرف طولانی مدت دخانیات با احتمال آمفیزم و برونشیت مزمن همراه است. تنگی نفس ناگهانی ممکن است ناشی از علل خطرناک از قبیل آمبولی ریه باشد; در صورتی که فرد به مدت طولانی بی حرکت بوده و یا در بیمارستان بستری بوده باشد آمبولی ریه مطرح بوده و باید مورد بررسی قرار گیرند. آریتمی‌های قلبی بصورت برادیکاردی و یا تاکی کاردی‌های حمله ای نیز منجر به تنگی نفس می شود. که با گرفتن نبض توسط همراهان بیمار قابل تشخیص می باشد. نارسایی کلیوی مسائل روانی و بیماری‌های متابولیک نیز می توانند با تنگی نفس شدید همراه باشند. گاها در سالمندان و افراد دیابتی حمله قلبی با درد خفیف یا بدون درد بوده و تنگی نفس ناگهانی تنها علامت می باشد. بنابراین ارجاع فوری این بیماران به اورژانس الزامی است.
۴) سرگیجه: سرگیجه یکی از علائم شایع در افراد جامعه است که می تواند ناشی از علل قلبی ، عصبی، متابولیک و یا مسائل روانی باشد. احساس سبکی سر، تاری دید و عدم تعادل مخصوصا اگر همراه با تعریق سرد باشد می تواند ناشی از آریتمی قلبی، ضربان پایین قلب و یا افت فشار خون باشد. در صورتی که فرد هنگام تغییر وضعیت از حالت نشسته به ایستاده دچار سرگیجه شود افت فشارخون اتواستاتیک ناشی از داروهای فشارخون، کم آبی و یا اختلال اتونوم در سالمندان مطرح بوده و با اندازه گیری فشارخون در حالت خوابیده و ایستاده بررسی می شود. حملات سرگیجه به صورت کوتاه مدت مخصوصا در صورت همراهی با تعریق و یا طپش قلب مطرح کننده آریتمی‌های قلبی می باشد. در صورتی که سرگیجه بصورت احساس چرخش در محیط و یا حرکت اطراف می باشد مخصوصا در صورت همراهی با علائمی نظیر تهوع و استفراغ و وزوز گوش مطرح کننده علل عصبی بوده و مراجعه به متخصص اعصاب توصیه می شود. در صورتی که بیمار مبتلا به دیابت که تحت درمان با انسولین و یا قرص‌های پایین آورنده قندخون می باشد، دچار سرگیجه، کاهش سطح هوشیاری و یا تعریق شود احتمال کاهش قندخون مطرح بوده و مراجعه به اورژانس توصیه می شود. در این موارد توصیه می شود تا قبل از رسیدن به اورژانس موادقندی از قبیل عسل و یا قند مصرف شود.
۵) طپش قلب: احساس طپش قلب ممکن است بعلت آریتمی قلبی باشد و یا ناشی از اضطراب و فعالیت باشد. در صورتی که فرد با فعالیت کم دچار طپش قلب شود مراجعه به پزشک و معاینه قلبی و در صورت لزوم بررسی‌های قلبی توصیه می شود. در صورتی که فرد در حالت استراحت بصورت ناگهانی دچار طپش قلب شده و پس از چند دقیقه طپش قلب بصورت خودبخود و دفعتا قطع شود احتمالا آریتمی قلبی وجود داشته است. در این موارد گرفتن نبض و شمارش ضربان قلب در تشخیص علت طپش قلب بسیار کمک کننده است. در صورتی که امکان مراجعه فوری به مرکز پزشکی و ثبت الکتروگرام قلب در هنگام طپش وجود داشته باشد تشخیص آریتمی قلبی بسیار آسان می شود. ممکن است فرد گاها دچار احساس ریزی داخل قفسه سینه و یا احساس یک ضربان قوی نماید. در این موارد ممکن است یک ضربان نابجای قلبی(PVC ،PAC ) وجود داشته باشد. این ضربان‌های نابجا براحتی توسط الکتروگرام قلبی(در صورت وجود در هنگام ثبت نوار) قابل تشخیص می باشند. حملات طپش قلب در مبتلایان به اختلالات قلبی نظیر نارسایی قلب و یا مشکلات دریچه ای مطرح کننده آریتمی‌هایی از قبیلAF ، فلوتر دهلیزی و یا تاکی کاردی بطنی بوده و با توجه به عوارض مهم این آریتمی‌ها بررسی دقیق و درمان مناسب الزامی است. گاها فرد در هنگام احساس طپش قلب هیچگونه آریتمی ندارد(تایید شده توسط معاینه و یا الکتروگرام) در این موارد اطمینان بخشی به بیمار کافی است. در صورتی که در هنگام حملات طپش قلب امکان معاینه و یا ثبت الکتروگرام قلبی نباشد یکی از روش‌های تشخیص هولتر مونیتورینگ قلب می باشد; توسط این روش امکان ثبت نوار قلب برای ۲۴تا۴۸ساعت وجود داشته و در صورتی که حملات طپش قلب فراوان باشد(مثلا روزی یک بار) امکان ثبت الکتروگرام در هنگام طپش قلب وجود دارد. گاها شک بالینی پزشک به آریتمی زیاد بوده و در صورت تمایل بیمار به برطرف شدن آریتمی مطالعه الکتروفیزیولوژی و در صورت القا» آریتمی adlation توصیه می شود.
۶) تعریق: تعریق سرد یکی از علائم شایع حملات قلبی، آریتمی‌ها، برادیکاردی و نارسایی قلب می باشد که البته در اغلب موارد همراه سایر علائم دیده می شود. در صورتی که تعریق سرد همراه درد آنژینی قفسه سینه باشد احتمال حمله‌های قلبی مطرح است. در صورتی که تعریق سرد همراه طپش قلب سرگیجه ضعف و بیحالی باشد، احتمال آریتمی‌های قلبی مطرح است. در نارسایی شدید قلبی تعریق سرد همراه تنگی نفس و احساس خستگی ایجاد می شود. ممکن است تعریق سرد ناشی از کاهش قندخون در افراد دیابتی تحت درمان باشد که در این موارد معمولا کاهش سطح هوشیاری و گیجی از علائم همراه باشد. در موارد نادر ممکن است حملات تعریق سرد به تنهایی ناشی از حمله قلبی باشد که این مسئله مخصوصا در سالمندان و مبتلایان به دیابت دیده می شود و لزوم توجه ویژه به این نشانه در این افراد را خاطر نشان می سازد

معادن بلوچستان

مهیم بلوچ — Fri, 8 Jul 2011 07:19:04 GMT

معادن بلوچستان

پهره..بلوچستان با قرار داشتن بر روی کمربند فلزی و معدنی جهان که از یوگسلاوی تا پاکستان ادامه دارد دارای ذخایر غنی از فلزات و کانسارهای معدنی از قبیل کرومیت ، مس ، منگنز ، سرب و روی ، قلع ، تنگستن و همچنین عناصر و کانسارهای غیرفلزی نظیر تالک ، منیزیت ، گل سفید و سنگهای ساختمانی و تزئینی بویژه گرانیت می باشد .

وجود 430 هزار تن گارنت با عیار چهل درصد ، 10 میلیون تن آندالوزیت ، 5 میلیون تن فلدسپات و 130 هزار تن سیلیس با عیار 8/99 درصد و بیش از 43 هزار تن آنتیموان از دیگر مزایای معدنی این استان است .

مطالعات مشاورین و شرکتهای خارجی در زمینه اکتشاف معدن بیانگر وجود 417 یافته معدنی و کانسار است که شامل 42 نوع مختلف مواد معدنی می باشد . در حال حاضر از 103 فقره درخواست صدور پروانه اکتشاف واصله ، تعداد 84 فقره گواهینامه کشف با ذخیره تقریبی 798 میلیارد تن صادر شده و 34 معدن فعال با استخراج سالانه حدود 1/2میلیون تن موجود می باشند در جهت جذب سرمایه گذاری خارجی در بخش معدن از اواخر برنامه قراردادی با شرکت کانادایی زرکن در محدوده 30هزار کیلومتر مربع منعقد گردیده که تا کنون 15 منطقه 40 کیلومتر مربعی را به صورت قطعی شناسایی و 10 فقره پروانه اکتشاف معدنی نیز در این محدوده ها صادر و 5 فقره نیز در دست بررسی و اقدام است . اخیراً نیز در راستای مصوبه ویژه هیأت محترم وزیران اکتشافات طلا و مس در محدوده ای به وسعت 5 هزار کیلومتر مربع به کارشناسان چینی واگذار شده است.

مهناز درزاده

اتحاد ملی در وحدت اقوام

مهیم بلوچ — Fri, 8 Jul 2011 07:12:25 GMT

اتحاد ملی در وحدت اقوام

صلاح الدین درخشان- ایران تاریخی به کهنسالی اقوامی دارد که بشر در گیر و دار خرد و بیخردی تقلای بودن بر بستر زمان را آزمود.

فرد ایرانی جدای از تمام ستیزه های بودن و ماندن بر حیطه ی جهالت و عقلانیت بشری توانست به نوعی خرد اعلا دست یابد که دیگر اجتماعات غیر ایرانی در حسرت رسیدن به مرتبه ی ایرانی در اندوهی بی پایان فرو رفتند.

اتحاد ملی در وحدت اقوام

طوایف و اقوام متنوع ایرانی در طی ادوار متمادی ثابت کردند که در سایه ی وحدت همزیستی و رونق همدلی می توانند به والاترین طریق ماندگاری دست یابند.

گستره ی وسیع سرزمینمان ایران فراخنای روشنی برای ساکنین خویش مهیا ساخت و تا بدانجا هدایتمان نمود و به دستیاریمان پرداخت که امروزه در جایی که فریاد تلخکامی انسان غربی بیداد می کند آوای بختیاری و کامگاری فرد ایرانی نوازشگر جانهاست.آموزه های دینی و ادبیات شفاهی اقوام مان کز رهگذر زمان و زندگی مردمیان بدست آمده ست ما را در چشمداشت هرچه بیشتر از خوان انسانیت والا و فرهنگ برتر ایرانی یاری می دهد.پذیرایی شگرف دلها در اجتماع همدلی ایرانی تا بدانجاست کز قبل آن از آغاز تا حال توانستیم یک تنه بی یاریگری اغیار بر جمیع مسایل و موانع زمان فایق آییم.

امروزه سیر روابط متعادل دولتها بر اساس میل متقابل آنها به فرهنگ-اعتقادات و درونیات هم شکل می یابد و نسبت نزدیکی دولتها به هم بر اساس تشابه فرهنگ عامه ی آنها قوام می یابد..فرهنگ رسمی هر کشوری برخاسته از فرهنگ عامه است و آنچه که امروزه در قالب فرهنگ و ادبیات رسمی بدان می بالیم روزگاری به صورت شفاهی بر زبان نیاکانمان جاری بوده ست.

فولکلور و هنر عوام (فرهنگ و ادب عامه)برخاسته از غنای سرشار و اوج الهامات بی غل و غشی ست که در نشو و نمای ادبیات رسمی وفرهنگ ملل نقش بسزایی دارد.ادبیات و فرهنگ رسمی هر کشوری تنها منحصر به ترتیباتی نیست کز سوی قشری خاص سر زند بلکه منبع اصلی پویایی و جریان فرهنگی-ادبی ملتها در پرداخت ذهن و اصالت اندیشه ای ست کز سوی آحاد بشری شکل می یابد.

به جرات بر این باورم که که موسس فرهنگ و ادبیات شفاهی مادرانند .طفلی که در های و هوی ستیزه ی بشری به دنیا می آید نخستین فریاد اعتراض از همهمه ی عصیان بشری به لب دارد و تنها این لالایی مادرانه است که طفل را آرام دل می بخشد.انسان درطی اعصار متمادی علوم و فنون بسیاری را تجربه کرد تا به راحت و سلامت دست یابد و از آنجا که خداوند دانا انسان را صاحب اختیار خلق کرد بدو اجازه داد تا به طریق دلخواه خویش بیاموزد بیافریند زندگی کند و تجربه اندوزد و انسان نیز ازین رهگذر در خور فهم خویش عمل کرد و مرحله به مرحله پیمود تاخالق پیشرفتها و فرهنگهای شگرف بشری گشت اما درین میان ملتها از پس و پیش پسرفت و پیشرفت هم در حرکت بودند و آنچه که سهولت مسیر پیشرفت را میسر ساخت فرهنگ و ادبیات برتر بود که خود نشانگر روشن طریق زندگی و تدبیر بقای افراد انسانی بود.

کشور ما ایران ضمن برخورداری از تنوع قومیت ها و فرهنگهای متنوع اقوام توانسته است از قبل آمال-امیال-اهداف-اشتراکات و اعتقادات ملی به گونه ای متعالی از اتحاد ملی و وحدت اقوام دست یابد که خود نشانگر برتری فرهنگ ما به میان انبوهه ی فرهنگ دولتهاست و آنچه که ما را به سرمنزل پیشرفت در میان هجمه ی فرهنگ اغیار رسانید همانا فرهنگ برتر ایرانی ست.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی دانشجویان و دانش اموختگان ترکمن ایران

بلوچستان درعهد پهلوی قسمت سوم

مهیم بلوچ — Sat, 19 Feb 2011 23:50:56 GMT

بلوچستان درعهد پهلوی قسمت سوم

در قسمت دوم بدانجا رسیده بودیم که بر اثر غرور وبی احتیاطی میر سیدی وافرادش سنگر مستحکم وتسخیر نشدنی شگیم پس از سه شبانه روزمقاومت بتصرف اقایان مبارکی در میاید وسیدی افرادش پس از این اتفاق ناچار بترک خانه وکاشانه خود میشوند وخود را بمناطق کوهستانی کچ وهبودان میرسانند واز طرف دیگر رستم خان هم با تاراج نمود ن بازار. شگیم بطرف کشیگ برمیگردد وپس از چند روزی استراخت وازاد نمودن اسیران. رهسپار چانف میشودتا در انجا نقشه قتل سیدی راطرح ریزی بنمایند.

بلوچستان درعهد پهلوی قسمت سوم

وحالا بدنباله ماجراها توجه بفرمائید میرسیدی پس از این شکست در صدد پیدا کردن پشتیبانی وتهیه نمودن جا ومکان مناسبی میگردد تا در انجا همراه عیال واطفال وبستگانش در امنیت بسر ببرد اول قاصدی نزد میر هوتی خان میفرستند واز وی تقاضای کمک مینمایند نامبرده در جواب میگوید من تخت هیچ شرایطی حاضر بکمک شما نیستم چون من دوبارجهت برقراری صلح اشتی بین شما بشگیم امدم ولی هربارشما بودید که به میانجیگری من توجه نکردی وباز شما بودید که بنا خق برکت خان را بقتل رساندی با این وجود نباید از من انتظاری داشته باشید ولی اگر طوایف لاشار حاضر بنگهداری شما باشند من مخالفتی ندارم.

ولی من نمیتوانم روابط تاریخی و رشته وقوم خویشی خود را با فرزندان میر خیرمحمد قطع بکنم چون میدانید برادران رستم خان اقایان سرفراز خان و مرحوم موسی خان همسران انها خواهران من میباشند البته در صورتی جانب شما را میگرفتم که از طرف انها بشما ظلمی وارد میشد نه اینکه شما بدون گناه فردی مثل برکت خان را بقتل برسانید ان وقت از من انتظار حمایت دارید چون ان شما بودید که ملاحظ مرا نکردی دوبار نزد شما امدم میانجیگری مرا نپذیرفتید در صورتیکه نواب به حرف من قانع شده بود واماده مصالحه بود ولی لجبازی شما کار را به اینجا کشانید برای خود وهم برای طایفه بد نامی وگرفتاری درست کردی.

حلاصه زمانیکه سیدی از حمایت میر هوتی خان مایوس میشود تصمیم میگیرد خود را ببنت برساند وخود را میار ایوب خان فرزنداسلام خان بنماید که در این زمان وی حاکم بنت است میرسیدی همراه بستگان وعیال اولادش بطرف بنت حرکت میکند ودر مسیر راهش چند روزی در ابادی کوچنک توقف میکند و مهمان ماریف سرپرست طایفه کوچنکی میشود.

واز قصد خود وی را اگاه میکند که من بطرف بنت میروم وخود را میار ایوب خان مینمایم بماریف میگوید اگر ایوب خان مرا بعنوان میار نپذیرفت وهم کسی دیگر پیدا نشد از من نگهداری بکند شما چه میکنید ماریف در جواب میگوید( شرن) اگر خان وسرداری پیدا نشد از شما نگهداری بکند برگرد من از تو نگهداری میکنم . ضمنا شر بزبان بلوچی یعنی خوب. حلاصه میر سیدی خود را ببنت میرساند واز ایوب خان تقاضای پناهندگی میکند ولی ایوبخان او را بحضور خود نمیپذیرد واخطار میکند شما بدون گناه برکت خان را بقتل رسانده اید ایا نمیدانید مادر بزرگ من بی بی گراناز ومادر بزرگ برکت خان جان بی بی خواهرند دختران سردار حسین خان بزرگ میباشند ان وقت توقع دارید از شما نگهداری بکنم لازم است هر چه زودتر از منطقه من حارج بشوید. سیدی نا امید بطرف جاسک بیابان میرود تا خود را میار میر برکت بهادر سلطان که حاکم انجا است بنماید ولی میر برکت هم حاضر بنگهداری وی نمیشود میگوید شما برکت خان را بدون گناه بقتل رسانده اید.

واز منطقه من حارج بشوید سیدی بناچارپس از مدتها سرگردانی بطرف لاشار بر میگردد خود را بماریف میرساند میگوید ماریف نه بنت ونه بیابان حاضر بنگهداری من نشدند ماریف میگوید من همان روز اول که بطرف بنت حرکت نمودی بمن رو کردی که اگر کسی حاضر بنگهداری من نشد شما چه میکنید کلمه ( شرن ) از دهن من حارج شد ه ومن بر سر قول خود تا پای جان ایستاده ام وبا تمام توان خود از تو نگهداری وخمایت میکنم وماریف در اطراف کوچنک در یک منطقه کوهستانی جا ومنزل برای میر سیدی وهمراهانش که حدود چهل پنجاه نفر زن مرد کودک جوان هستند تهیه میکند.

ومیر سیدی با خیال راخت در اطراف کوچنک ساکن میشود ومیداند که منطقه کوچنک با اهوران چندان فاصله ای هم ندارد واز طرفی برادرش نواب هم دشمن وی میباشد. ودرکنار میررستم خان قرار درد ولی تنهاجای میتواند زندگی بکند منطقه کوچنک است چون در میان سران وسرداران منطقه فقط ماریف بود که حاضر بنگهداری سیدی وبستگانش میشودوهمه گونه امکانات رفاهی وغذائی برای سیدی همراهانش فراهم میکند. ضمنا ماریف که از حصوصیات یک بلوچ بتمام معنا میار جل مهمان نواز بر خور دار بوده وهم در زمان خود یکی از ثروتمندترین سران طوایف لاشار بشمار میرفته وچنان دم دستگاهی بهم میزند که در منطقه کسی بپای او نمیرسد.

خلاصه مدتی میگذرد افرادی بماریف مراجعه میکنند ومیگویند نگهداری سیدی برای شما گران تمام میشود او سردار اهوران پسر رستم خان را بقتل رسانده ماریف میگوید اگر تمام خاندان من قتل عام بشوند اشکالی ندارد چون ( منی شرین شتگ) یعنی قول از دهن من خارج شده که ترا نگهمیدارم بهر جهت ماریف میر بلوچ از جان ومال خود مایه میگذارد وبیمی بخود راه نمیدهد واز تهدید واخطار نمیحراسد ودر مورد ماریف شعری طولانی هم سروده شده ولی من فقط یک بند انرا بیاد دارم شاعر میگوید ( کانی مهترانن ماریف = زیبن میر بلوچا تاریف )

وحالا پیش از پرداختن به اصل مطلب بشنیدن یک جوک که با واقعیت هم نزدیک است توجه کنید
میگویند روزی فردعربی در بیابان به دنبال اب میگشت تصادفنا به نزدیک برکه ابی رسید وچوپانی فارس زبان را دید از وی پرسید اب اشامیدنی است گفت (خیر ) کلمه خیر بعربی معنیش خوب است عرب وقتی کف اب بدهان گذاشته مشاهده کرد هم تلخ است وهم شوربا ناراختی براهش ادامه داد پس از مدتی به چوپان بلوچی رسید که او هم در کنار ابی توقف کرده بود از وی پرسیداب خوردنی است گفت( شرن ) عرب گفت من از خیر عجم خیری ندیدم ببینم شر بلوچ چطور است تا اب را مزه کرد دید عجب اب شیرن وگوارائی است پس از رفع تشنگی گفت ( شئربلوش احسنت من خیر العجم) یعنی شر بلوچ از خیر عجم بهتر است. وشر ماریف هم برای میرسیدی شیرین وگوارا بود

واینک باز بطرف میررستم خان ونواب برمیگردیم که انها در فکر چه کاری هستند در قسمت گذشته گفته شد زمانیکه بازار شگیم تاراج میشود ورستم خان بکشیگ برمیگردد وپس از ازادی اسیران بطرف چانف میرود وتمام فکر ذکرش بقتل رساندن میر سیدی میباشد وگفتیم نواب در روز سوم جنگ در شگیم به رستم خان پیشنهاد متارکه جنگ را مطرخ میکند رستم خان ان پیشنهاد را طعنه به حساب میاورد از ان روز ببعد از نواب که فرزندش بحاطر وی کشته شده بود قهر میکند وحاضر بسلام علیک نمیشود. ونواب هم از گفتار خود سخت پشیمان میشود ومدتی نمیگذرد نواب همراه برادر خانمش مهیمخان که سر پرست طایفه میران نکهچ میباشدبطرف چانف میروند ونواب از میر رستم خان عذرخواهی میکند وهم قول میدهد که من بتلافی برکت خان سیدی را بقتل میرسانم رستم خان هم از این بابت خوشخال میشود ومیداند که قول نواب قول است و اطمینان پیدا میکند که دیر یا زود قول نواب عملی میشود نواب هم با خوشخالی بطرف او رنگ بر میگردد. وبا تمام توان در بدر بدنبال عاملی میگردد تا او خود را بسیدی برساند واو را بقتل برساند نواب میداند که با لشکر کشی نمیتواند به هدف خود برسد چون از میرسیدی ماریف با تمام وجود حمایت میکند که دهها افراد مسلح در طایفه کوچنکی وجود دارد واز طرفی همسر دوم ماریف از طایفه بزرگ وشجاع سرحه ای میباشد که بدون شک اگر جنگی علنی رخ بدهد طایفه سرحه ای در کنار ماریف وسیدی قرارخواهند گرفت میر نواب تنها راه موفقیت را در ان می بیند کسی را پیدا بکند مثل کلی که توانست براحتی برکت خان را بقتل رساند.

سر انجام پس از مدتها تلاش وپس از یکسالی ساکن شدن سیدی در اطراف کوچنک. میر نواب هم میتواند فردی را بنام اسخاق از ساکنین جهلی شهر شگیم که از طایفه چاریزهی بوده پیدا بکند وی را با دادن پول وتفنگ راضی بقتل سیدی مینماید

حلاصه اسخاق هم امادگی خود را اعلام میکند وخود را به کوچنک وبمیر سیدی میرساند میگوید ما طایفه چاریزهی از قدیم جز تفنگچیان پدر شما میر کمال خان بوده ایم واکنون وظیفه خود میدانم که در کنار شما باشم سیدی هم خرفهای اسخاق را باور میکند واسخاق خدود ده پانزده روزی در کنار نگهبانان سیدی شب روز بنگهبانی می پردازد وسیدی بستگانش هیچ سئو ظنی بوی نمی برند واسخاق در ردیف افراد مسلخ سیدی قرار میگیرد.

وبه او احترام زیادی میگذارند تا اینکه یک شب اسحاق میگوید امشب نگهبانی بعهده من است وهمه قبول میکنند فصل زمستان بوده وداخل کپر سیدی اتش روشن بوده وطبق معمول بستگان سیدی تا پاسی از شب در کپر او جلسه میکنند وبساط قلیان وچای بر قرار بوده ودر ان شب هم همین بساط ادامه داشته تا اینکه موقع استراخت میرسد هر کسی بمنزل خود میرود وتنها در این موقع سیدی داخل کپر مانده تا اخرین قلیانش را بکشدبعد بخوابد . وبیکی از کلفتهایش میگوید یک قلیان درست کن بعد برو کلفت مشغول درست کردن قلیان میشود ودر همین موقع که اسحاق ا از بیرون مواظب رفت امدها است وزمانیکه اخرین نفر از کپر حارج میشوند ومیداند در داخل کپر تنها سیدی مانده و اتش هم روشن است اسحاق . میداند سیدی کجا نشسته. واز بیرون کپردرست پشت سیدی را نشانه میگیردو فاصله لول تفنگ با پشت سیدی فقط ضخامت حصیر میباشد اسخاق از چنین فاصله ای سیدی را هدف قرار میدهد وشلیک میکند گلوله ازوسط دو کتف سیدی میگذرد وبقلب کلفتی که روبروی سیدی نشسته ومشغول درست کردن قلیان بوده اثابت میکند و بلافاصله هم سیدی وهم کلفت با همان یک گلوله بقتل میرسند وبا صدای تنفگ افراد سیدی خود رابداحل کپر میرسانند وبا صخنه مواجه میشوند اول فکر میکنند شاید فرد دیگری دست به اینکار زده ولی زمانیکه متوجه میشوند از اسحاق خبری نیست میدانند کار او بوده .

بلاحره روز بعد نعش سیدی را در قبرستان ابادی کوچنک بخاک میسپارند وپس از چند روز پرس فاتخه پسران سیدی اقایان کمال خان ونیاز خان همراه با بستگان وافراد مسلح خود وافرادی از بستگان ماریف جهت پیدا کردن وبقتل رساند اسخاق بسمت شگیم حرکت میکنند ولی هر چه تلاش میکنند خبری واثری از اسخاق پیدانمیکنند حدود دوماه در بدربدنبال اسخاق میگردند تا اینکه روزی بطور اتفاقی در حوالی جهلی شهر ناگهان اسخاق با یار محمد خواهر زاده سیدی روبرو میشود ویار محمد بوی فرصت تیر اندازی نمید هد. اورا بقتل میرساند.
ضمنا ازمیرماریف دو اولاد پسر بجا می ماند بزرگتر بنام خدابخش وکوچکتر بنام عبدالحمید خدابخش اوایل انقلاب فوت میکند وعبدالحمید که از مادر سرحه ای میباشد هم اکنون سرپرست طایفه کوچنکی است ودر قید حیات است. حلاصه پس از کشته شدن میرسیدی و بقتل رسیدن اسخاق سید میرزا خان وزیر ومشاورقابل اعتماد میرهوتی خان که نیاز خان پسر سیدی داماد وی میباشد محرمانه برای. کمال خان ونیاز خان پیغام میدهد که صلاح است هرچه زودتر همراه عیال اولاد خود را بنوراباد برسانید وخود را میار نورالدین خان بکنید چون دران صورت میرهوتیخان در یک عمل انجام شده قرار میگیرد حد اقل بین شما ورستم خان صلخ سازش بوجود میاورد چون تمام ناراختی میرهوتی خان تنها از جانب سیدی بوده ودر شرایط کنونی. بدون شک از شما حمایت میکند.

با پیغام سید میرزاخان اقایان کمال ونیاز خان با ماریف مشورت میکنند که ما چنین برنامه ای داریم ودر نظر داریم زخمت شما را کم نموده خود را بنوراباد برسانیم خود را میار نورالدین خان نموده بدون شک میر هوتی خان هم ناچار میشود دست بمیانجیگری بزندجریان راحل فصل بنماید ماریف هم با برنامه انها موافقت میکند اقایان کوچنک را ترک نموده خود را به نور اباد میرسانند که در انجا نورالدین خان پسر عمو وداماد میرهوتی خان ساکن میباشد نوراباد ملک موروثی نورالدین خان میباشد ودر انجا مشغول عمران وابادانی است نوراباد درچهار پنج کیلومتری ودرجنوب هریدوک واقع شده. پسران میرسیدی بدون اطلاع قبلی وارد نور اباد میشوند وخود را میار نورالدین خان میکنند حرکت اولاد وبستگان سیدی با نگرانی میر هوتی خان روبرو میشود.

چون میداند اقایان مبارکی از نگهداری انها سخت دلخور میشوند ولی نورالدین خان میگوید من از ماریف کمتر نیستم هیچ اشکالی ندارد اقایان بتلافی برکت خان مرا بقتل برسانند ومن در یک عمل انجام شده قرار گرفته ام واز میاران خود با تمام وجودم نگهداری میکنم. پس از مدتی رستم خان برای میر هوتی خان پیغام میکند من به اولاد سیدی که خود را میار نورالدین خان کرده اند کاری ندارم وتنها خواسته من از شما ونوردالدین خان وپسران سیدی این است که کلی و بستگانش را نزد خود نگهندارند وجهت رفع اختلاف کلی را همراه دوبرادر وپسرانش تخویل من بدهند مذاکره در مورد تخویل کلی وبستگانش اغاز میشود کلی از جریان اطلاع پیدا میکند وی وبرادرانش شبانه از نور اباد فرار میکند کلی همراه پسر بزرگش بطرف سرکوه وهبودان متواری میشود ودو برادرش بطرف فنوج ورامک میروند تا از انجا خود را از طریق جاسک میناب به ان سوی دریا برسانند.

حلاصه برادران کلی فکر میکنند کسی انها را نمیشناسد در مسیر راه خود یک شب وارد ابادی رامک میشوند که در انجا اعظم خان شیرانی پسر شهوردیخان که وی هم داماد میر هوتی خان است در انجا حکومت میکند. از قضا دو برادر کلی شناسائی میشوند وبرادر اعظم خان بنام حسن خان بدون خبر اعظم خان ان دو بیگناه را روز بعد هنگام حارج شدن از قریه رامک بتلافی برکت خان بقتل میرساند واز طرف دیگر وقتی کمال خان از فرار کلی وبردارنش باخبرشده ومتوجه میشوند که کلی همراه پسرش بطرف سرکوه رفته وتفنگهای انها را هم با خود برده اند فوری چند نفر از بستگان خود را بدنبال کلی میفرستند که با اوتماس گرفته.

بگویند که ما با تو کاری نداریم ولی اسلخهای ما را بر گردانید افراد کمالخان برای پس گرفتن اسلخها بدنبال کلی براه می افتند پس از پرس جو مخفیگاه وی رادر اطراف هبودان پیدا میکنند ولی پیش از شروع مذاکره زمانیکه کلی متوجه افراد کمال خان میشود بطرف انها تیراندازی میکند درگیری بوجود میاید که در نتیجه پسر کلی بقتل میرسد وخودکلی بطرف کوهستانهای صعب العبور گلی مکی که در شرق هبوان است فرار می میکند افراد کمال خان تفنگ پسر کلی را بر میدارند وبطرف نوراباد بر میگردند ونعش پسر کلی را بستگانش که ساکن هبودان بوده اند بخاک میسپارند.
حلاصه رستم حان از ماجرا اطلاع پیدا میکند وقاصدی نزد میر هوتی خان میفرستد که من از خرکت پسران سیدی راضی هستم ولی باید دو اولاد کلی که نزد انها باقی مانده اند بعنوان غلام کنیز تخویل من بدهند .من دیگر با انها ادعای ندارم پیشنهاد رستم خان با پسران سیدی اقایان کمال خان ونیاز خان مطرخ میشود انها هم ناچار میشوند دوکودک خرد سال را به هریدوک بفرستند تا انها را به چانف ببرند.
فرزندان کلی یکی پسر است بنام مراد ودیگری دختری است بنام شهروک که بین هشت وده سال بیشتر سن ندارند زمانیکه انها را به هریدوک میاورند تا انها رابچانف ببرند .

از قضا بی بی گراناز دختر میر هوتی خان که تازه باسردار عیسی خان ازدواج کرده بود درهریدوک حضور داشته و از دیدن دوکودک که مادرشان چند سال پیش فوت کرده وپدرشان دربدر ودر خطر مرگ است نگران وناراخت میشود به پدرش میگوید من اجازه نمیدهم این دو کودک را بچانف ببرند من از انها مواظبت ونگهداری میکنم میرهوتی خان هم برای رستم پیغام میکند که فرزندان کلی را گراناز نگه داشته واز شما میخواهد. انها را بوی واگذار بکنید.

رستم خان هم با این درخواست مخالفتی نمیکند واولاد بی سر پرست کلی نزد گراناز می مانند وبا محبت مهربانی از انها نگهداری میکند وانها بسن رشد میرسند. اول از سرنوشت کلی بشنوید زمانیکه رستم خان متوجه میشود که کلی به حدود گلی مکی امده بتمام اهالی منطقه کشیگ و نکهچ سفارش میکند که در کشتن وبدام انداختن کلی. همکاری بنمایند.

چند ماهی از اوارگی کلی میگذرد تا اینکه روزی شهبیک که از میران نکهچ است خبر میشود که کلی جهت تهیه اذوقه وارد روستاهای نگور داروکان میشود این روستاها بالای رودخانه کشیگ واقع شده اند شهبیک با پرس جومیتواند مخل سکونت ومسیر وی را پیدا بکند. خلاصه روزی شهبیک با اطلاع قبلی که میداند امروز کلی از این مسیر عبور خواهد کرد درجای که جنگل داز فراوان بوده وراه باریکی از میان جنگل میگذشته شهبیک به اتفاق چند نفر مسلخ در مسیر او خود را مخفی میکنند وزمانیکه کلی بمخل کمین میرسد ناگهان شهبیک وافرادش خمله میکنند وپیش از انکه بوی فرصتی بدهند وی را دستگیر ودستهای وی را می بندند بطرف ابادی کشیگ میبرند شهبیک در نظر داشته جریان را به اطلاع رستم خان برساند که ایا او را در کشیگ بقتل برسانیم ویا او را بچانف بفرستیم .

ولی اهالی کشیگ بتلافی برکت خان که در ابادی انها کشته شده بودوی را میار خود میدانستند کلی را از شهبیک میگیرند واو را در کنار قبر برکت خان بطرز فجیعی سلاخی میکنند وجریان را باطلاع رستم خان میرسانند که ما کلی را انطوریکه سزایش بود بقتل رساندیم این بود سرنوشت کلی وپسر بزرگش ودو برادرش یعنی تا اینجا چهار نفر بتلافی برکت خان. بقتل میرسند.

وحالا از سرنوشت دواولاد کلی که بی بی گراناز از انها نگهداری میکند بدانیم فرزندان کلی بزرگ میشوند دختروی بنام شهروک با یکی از تفنگچیان سردارعیسی خان بنام دادخدا ازداوج میکند. ومراد هم با دختر فردی بنام میران که انباردار میر سرفراز خان بوده ازدواج میکند. حلاصه مراد مدتها شغلش شتر بانی سردار عیسی خان بوده ولی مراد فردی است زرنگ با خوش خیلی زود مورد توجه سردار عیسی خان قرار میگیرد وی را بعنوان یکی از بهترین تفنگچیانش انتخاب میکند ودارای عزت ابروئی میشود ودر نتیجه مراد بجای میرسد که در اسپکه دارای جا ومنزل ودر قریه پامنت صاحب ملک زندگی میشود وزن دوم او ازطایفه درزادههای اسپکه میباشد.

مراد تا پیان عمر با عزت وابرو زندگی میکند وی در اوایل دهه اول انقلاب در اسپکه فوت میکند این دو خواهر برادر نسبت به سردار عیسی خان وبحصوص به اولاد گراناز بسیار وفادار بوده اند بی بی گراناز هنگام جلا وطنی در بلوچستان شرقی شش روزپس از تولد دومین فرزندش فوت میکند وشهروک دختر کلی هم چون مادری از کودک گراناز که دختری است مواظبت و نگهداری میکند . ضمنا از بی بی گرانازکه دومین همسر سردار عیسی خان بوده تنها دو دختر بجا میماند که با پسران حاجی شهنواز خان میر لاشاری ازدواج میکنند. وهم اکنون فرزندان مراد کلی در اسپکه ساکنند و زندگی مرفهی دارند وشهروک خواهر مراد هم در اسپکه ساکن بوده وزندگی را براختی سپری میکنند پسر بزرگ شهروک بنام شیروک دراسپکه دارای بهترین زندگی است وبهترین دستگاه ساختمان را در اسپکه بنا کرده که میشود گفت هیچ یک از فرزندان سردار عیسی خان چنین منزلی در اسپکه ندارند این بود سرنوشت دوتا از اولاد ونوههای کلی قاتل برکت خان مبارکی.

درپایان لازم شد شهبیک را معرفی بکنم وی بمدت دوازده سال جز یکی از همراهان سردار عیسی خان بوده ودر تمام درگیریها شرکت داشته وبعد از تسلیمی سردار عیسی خان وی در قریه دشتاندر نکهچ ساکن میشود واقای مولابخش امیری کارمند اموزش وپروش پسر هیبتان کشیگی با دختر شهبیک ازدواج میکند ضمنا مادرمولا بخش دختر میر سیدی میباشد واکنون یکی از برادرزادگان مرحوم مولابخش امیری ساکن در کشور نروژ میباشد. اسم او را فراموش کرده ام.

در همین جا به قسمت سوم خاتمه میدهیم ودر قسمت چهارم به حوادثی که در منطقه مارز رمشک دراوایل حکومت رضاشاه اتفاق می افتد واز سالار عبدالحسین وبرادر زاده اش کامران سخن اغاز میکنیم وپس از خاتمه اتفاقات در رمشک مارز دوباره دنباله ماجراهای زمان. سردارعیسی خان و پسران میرسیدی را پی میگیریم
موفق باشید - عبدالکریم بلوچ

گزارش توصیفی:چابهار شهربانوی ایران زمین

مهیم بلوچ — Sat, 19 Feb 2011 23:43:39 GMT

قدم بر تیاب کم یاب شهربانوی ایران زمین «چابهار»

روزدرآ:صبح است و با طلوع آفتاب عالم تاب همراه می شویم و بر «تیاب»(ساحل) کم یاب شهربانوی ایران زمین«چابهار» که در دل بلوچستان آرمیده، قدم می نهیم و اول بار از پهنای بیکران آغاز می کنیم از دریا، امروزآرام تر از هر زمان آرمیده بر پهنای این خاک کیمیاگر. و چه سخاوتمندانه درهای روزیش را فراوان به روی مردم گشوده است.تا چشم کار می کند آبی آب است و بر هر کجا می نگری آبادانی شهر آفتاب

قدم بر تیاب کم یاب شهربانوی ایران زمین «چابهار»

شهری که آفتاب در مقابل چشم ها هنر نمایی می کند و قلب ها را به میهمانی زادگاهش فرا می خواند. بدرستی می توان چابهار را شهربانوی ایران زمین خواند، شهری با طبیعتی بکر و منحصربفرد، با مردمانی خونگرم و میهمان نواز، با هنرمندانی چیره دست و مثال زدنی، با زمین هایی حاصلخیز و پرمحصول، با اقتصادی زنده و پویا و با ... تا شب به سر می رسد،شهر به تکاپو می افتد و مردمانش با چهره آفتاب سوخته خویش هر اندازه که در توان دارند لچ لچ،قایق قایق،لنج لنج و حتی کودکان و نوجوانان با قلاب از بهر دریا روزی می ستانند. رقص مرغان دریایی با آهنگ دلنواز امواج آرام دریا منظره ای غیر قابل وصف را در اطراف اسکله شهر خلق نموده و هر بیننده ای را مجذوب خود می سازد. تردد ماشین های حامل سردخانه حکایت از حمل ماهی به نقاط مختلف را دارد.در گوشه کنار بندرگاه لنج ها لنگر انداخته اند و در حال تخلیه ماهی هستند، جاشوها در لنج های لنگر انداخته چنان جست و چابک در تردد هستند که به زحمت می توان با آنها به پای گفتگو نشست.آن سوی تر پیرمردی با چهره آفتاب سوخته و دلنشینش که در اولین نگاه دریافتم مرد دریاست، با زبان بلوچی و با لهجه غلیظ چابهاری همراه اهل دل در حال بگووبخند است از سفر دیشب و اتفاقات پیرامون مسیر دریا سخن به میان می آورد به گمانم ناخدای آن کشتی آراسته به معماری این منطقه ،باشد براستی که زندگی در قاب دریا و دریائیان چه زیباست و لذت خاص خود را دارد. از بندرگاه فاصله می گیریم و تغییر مسیر می دهیم به سمت مرکز تفریحی دریا بزرگ که بر عکس سایر سواحل این دریا درتلاتم است ،مواج و ناآرام. اما جذابیت و دیدنش در همین مواج بودن آن است .

هر لحظه بر انبوه جمعیت که بیشتر آنها را جوانان و خانواده ها تشکیل می دهند، افزوده می شود. از کرد و بلوچ و ترک و لر و فارس و گیلکی گرفته تا اصفهانی و کرمانی و گیلانی .همه را با رنگ ، لباس و فرهنگی زیبای خود می توان یافت از سراسر ایران زمین و چه زیباست تماشای این همایش فرهنگ ها و دیدنی است این تامل و تضاد فرهنگ و زبان و لباس در کنار هم. در اینجا آلاچیق ها،کافه های سنتی و سایر مراکز تفریحی دریا بزرگ شکلی مدرن تر نسبت به فضای بندرگاه دارد. در همان نزدیکی نوجوانی شترش را چنان آراسته که هر بیننده ای را مجذوب خود می سازد. عکس انداختن با شتر و سوار شدن بر مرکب آن لذت بخش است. ساختمانهایی با معماری خاص،فضای سبزی رویایی،مکانهای تفریحی مهیج،مراکز خرید ارزان قمیت اینها همه مشخصات ظاهری منطقه آزاد تجاری چابهار است و همه اینها دست به دست هم داده تا چنین ترافیکی سنگین بوجود آید و تردد را حتی برای عابرین پیاده نیز اندکی دشوار سازد.از هیاهوی جمعیت در فضای دست ساخته بشر فاصله می گیریم و دل را به طبیعت منحصر بفرد خدادادی می زنیم و به مقصد بندر بریس که در فاصله نود کلیومتری چابهار واقع شده سفرمان را ادامه می دهیم.در مسیر جاده با روشن نمودن ضبط ماشین ،صدای طنین انداز ملاکمالان (استادکمال هان هوت) خواننده برجسته موسیقی حماسی بلوچستان که خود زاده چابهار است ما را با طبیعت بکر این منطقه مانوس و ملموس تر می سازد.و در مسیر بندر بریس می بریسم«می بافم» بر خیال خویش از اسطوره موسیقی بلوچستان ملاکمالان و همچنین غلامرسول دینارزهی که او نیز بزرگ مردی صاحب سبک در موسیقی کلاسیک بشمار می رود و او هم چابهاری است.استاد کمالان دست به چنگ(تنبورگ) می شود و با خواندن «ای مکران » از ساخته های ماندگار وی و شعر جاودانه مولوی روانبد، لذت تماشای کوه های مینیاتوری را در طول مسیر دوچندان می نماید.

با نزدیک شدن به کوهها مینیاتوری متوجه می شویم که بخشی از این کوه ها با عبور جاده از کنار آنها تخریب و به حال خویش رها گشته. نکته قابل توجه در محدوده این کوههای بی نظیر عدم دخالت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این منطقه می باشد بطوری که حتی از نصب یک تابلوی راهنما دریغ نموده چه برسد به محلی جهت اسکان و رفاه گردشگران. راهنمای ما می گوید حدود 60 کیلومتر آن سو تر از بندر بریس جنگل های شگفت انگیز «حرا» محکم و استوار در دل دریا ایستاده اند اما دیگر مجالی نیست .

بعد از تماشای کوه های مینیاتوری راه پیموده شده را به مقصد جنگل های سرپوشیده «رمین» که حدود 15 کیلومتری چابهار واقع شده باز می گردیم.با زحمت فراوان و به لطف آن آسیاب آبی که برای یافتن جنگل باید به آن رجوع نمود و گرفتن چندین باره آدرس از رانندگان وسایل نقلیه در مسیر، بلاخره منطقه جنگلهای سرپوشیده«رمین» را می یابیم. با اولین نگاه پی می بریم که درخت کهنسال«کَرّت» رنجور بیمار در دل جنگلهای انبوه بدون توجه رها گشته و اینجا هم عدم حضور میراث فرهنگی و گردشگری با انباشته شدن زباله ها و خط کشی و شکستن درختان کهن سال به وضوح قابل مشاهده است.ورودی این جنگل های زیبا و سرپوشیده فاقد نصب هرگونه علائم جهت راهنمایی گردشگران می باشد و سازمان میراث فرهنگی فقط به نصب آن تابلوی زنگار زده«محل دفن زباله ها» اکتفا نموده و دیگر بس. وقت تنگ است دیدنی های شهرستان چابهار چنان فراوان است که حتی در طول چند روز نمی توان به طور کامل از آنها بازدید نمود. صحنه رویایی غروب که برای دیدن آن لحظه شماری می کردم بلاخره فرا می رسد و سفرمان را کامل می نماید اما با پایان این سفر مکانهای منحصربفرد و دیدنی دیگر چابهار نظیر قلعه پرتقالی ها،لیپار،کوه گلفشان و... از لیست بازدید ما به ناچار حذف می شود.به درستی که چابهار شهربانوی ایران زمین است و همانند دیگر شهرهای بلوچستان غیرقابل وصف می باشد و با دیدن طبیعت بکر آن ، انسان ناخودآگاه زبان به تمجید می گشاید.

لحظه فرار حسنی مبارک + عکس

مهیم بلوچ — Sat, 19 Feb 2011 23:32:59 GMT

شبکه تلویزیونی CBS ایالات متحده آمریکا صبح امروز فیلم چند دقیقه ای از لحظه فرار «حسنی مبارک» از قاهره را پخش کرد.

پس از گذشت حدود ۱۸ روز از قیام ضد دولتی مردم مصر بر ضد حکومت ۳۰ ساله دیکتاتور این کشور "حسنی مبارک"، وی سرانجام روز جمعه ۲۲ بهمن ۱۳۸۹ (۱۱ فوریه ۲۰۱۱) به خواسته مردم کشورش تن داد و با کناره گیری از سمت خود قدرت را به شورای ارتش واگذار کرد.

در همین راستا شبکه تلوزیونی CBS ایالات متحده آمریکا صبح امروز فیلم چند دقیقه ای از لحظه فرار "حسنی مبارک" از قاهره را پخش کرد. این تصاویر اولین تصاویر از لحظه فرار "مبارک" از قاهره است.

گفتنی است محل پنهان شدن "حسنی مبارک" تا به این لحظه مشخص نیست اما شواهد موجود نشان می دهد که وی به احتمال زیاد در ویلای شخصی خود در منطقه شرم الشیخ پنهان شده است.

مقایسه فرزندان 2 رهبر فلسطینی + عکس

مهیم بلوچ — Sat, 19 Feb 2011 23:29:38 GMT

محمود الزهار و محمود عباس 2 رهبر فلسطینی هستند که یکی برای مقاومت و دیگری برای سازش با رژیم صهیونیستی فعالیت می‌کنند.

محمود عباس معروف به ابومازن، یک سیاستمدار سکولار و لائیک و رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین است که در 9 ژانویه 2005 به این سمت انتخاب شد و از 15 ژانویه همان سال تاکنون با این سمت در حال فعالیت است. یاسر و طارق فرزندان رئیس تشکیلات خودگردان هستند که هر دو سرمایه‌دار بوده و به تجارت مشغول هستند.

یاسر مدیر یک شرکت تجاری در امارات است که با سرمایه‌ای حدود 500 میلیون دلار در فلسطین مشغول به کار می‌باشد.
طارق نیز مدیریت یک شرکت مخابراتی در فلسطین را عهده‌دار می‌باشد که گفته می‌شود وابسته به انجمن صهیونیستی آیپک است.

محمود الزهار یک سیاستمدار اسلام گرا و از بنیانگذاران گروه شبه‌ نظامی حماس و از رهبران اصلی آن است. حسام و خالد از فرزندان وی هستند که یکی در جنگ 22 روزه و دیگری در زندان‌های مصر به شهادت رسیدند.
حسام به عنوان محافظ پدر همواره با وی بود که سرانجام در جنگ 22 روزه توسط ارتش رژیم صهیونیستی به شهادت رسید.
خالد نیز پیش از آن در 10 سپتامبر 2003 طی عملیاتی تروریستی که محمود الزهار و خانواده‌اش را هدف قرار داده ‌بود، بر اثر بمباران هواپیماهای اف 16 و افتادن نیم تن مواد منفجره بر منزلش در غزه، به شهادت رسید.

نام نویسنده آخرین پیام «مبارک» به مردم فاش شد

مهیم بلوچ — Mon, 14 Feb 2011 00:43:12 GMT

پایگاه خبری «المحیط» در آخرین خبر خود درباره مصر نوشت: آخرین پیام «مبارک» را پسرش «جمال» برای پدر خود نوشته بود اما در آن واقعیت هایی را از پدر پنهان کرده بود که موجب شد مردم مصر با شنیدن این پیام خشم خود را بیشتر کنند.

این سایت که این خبر را به نقل از «آسوشیتدپرس» نقل کرده می افزاید: «مبارک» در آخرین پیام خود به مردم اطمینان داد که ارتش پشتوان اوست و این جمله را «مبارک» پسر به پدر خود انشا کرده بود تا فرصت بیشتری برای خارج کردن اموال خانواده خود از قاهره نماید.

از سوی دیگر «الطنطاوی»، رئیس ستاد ارتش مصر به «سی.ان.ان» گفت: «مبارک» در آخرین لحظه به من گفت که اگر بمیرم و یا به دست مردم کشته شوم حاضر نیستم که به زبان خود موضوع کناره گیری از قدرت را بیان کنم.

«الدار» کویت نیز با اشاره به خبر «سی.ان.ان» می افزاید : قرار بود که ظهر روز جمعه «مبارک» پیام دیگری را خطاب به مردم ایراد کند اما افسران ارتشی به او پیام دادند که اگر در مصر بماند تا ظهر جمعه 11 آوریل ( 22 بهمن ) زنده نخواهد ماند زیرا مردم ساختمان پارلمان و کاخ ریاست جمهوری را محاصره کرده اند.

در همین حال، «عبداله الحسینی الهلال»، وزیر اوقاف و فرهنگ مصر که همچنان خیال می کند که مصر در اختیار دولت قانونی است و خود را بخشی از مردم می داند در پیامی اعلام کرد: امسال مراسم و جش های مولود «پیامبر اکرم» در مصر برگزار نمی شود زیرا کشور در حالت عادی نیست و رئیس جمهور ندارد.

او تاکید کرده مردم خود مراسم جشن برگزار کنند و اگر او فرصتی داشت برای آنها پیام تبریک خواهد فرستاند.

گروهی از نویسندگان مصری نیز با انتشار بیانیه ای اعلام کردند تمامی کتابخانه های مصر و مراکز آموزشی و فرهنگی و دانشگاه های مصر که نام «مبارک» دارند از این پس بدون اسم خواهد بود تا تکلیف نامگذاری این مراکز مشخص شود.

در شب سقوط در کاخ مبارک چه گذشت؟

مهیم بلوچ — Mon, 14 Feb 2011 00:41:34 GMT

روزنامه محلی الاخبار جزئیاتی از درگیری و مشاجره‏ی سخت بین «جمال» و «علا» فرزندان حسنی مبارک رییس جمهور مخلوع مصر در پنجشنبه گذشته را فاش کرد.

در این مشاجره، علا با برادر بزرگترش درگیر شده و او را متهم کرد که سبب اصلی آنچه در مصر اتفاق افتاده است اوست.

علا در این مجادله لفظی به جمال گفت: «تو مسؤول وضعی هستی که پدر را مجبور کرد تا با آن وضعیت جلوی دوربین برود و پایانی را بپذیرد که لایق او نبود. از وقتی که تو پای دوستانت را به اینجا باز کردی کشور را به فساد کشیدی. کارهای تو باعث شد تا به جای اینکه در پایان عمر از پدرت تقدیر شود، چنین جایگاهی بین مردم پیدا کند».

مشاجره بین پسران مبارک بالا گرفت و نزدیک بود به درگیری فیزیکی برسد که شخصیت‏های سیاسی و کسانی که داخل کاخ ریاست جمهوری بودند مجبور به پا درمیانی شدند.

عصبانیت علا وقتی آغاز شد که سخنان پدرش، در هنگام ضبط سخنرانی‏ دوم او را شنید. مبارک در این سخنرانی ـ که البته پخش نشد ـ اعلام کرد که صلاحیت‏های سیاسی و مدنی‏اش را به معاون خود عمر سلیمان و صلاحیت‏های نظامی‏اش را به نیروهای مسلح خواهد سپرد.

اما متن سخنرانی مبارک تغییر کرد و دوباره ضبط شد و آنچه برای مردم به نمایش درآمد تصاویر مونتاژشده‏ای بود که ناهماهنگی در آن بوضوح مشاهده می‏شد.

به نوشته این روزنامه مسؤولان امنیتی در وزارت کشور مصر، "روز جمعه خشم" خلاف آن چیزی که در میادین کشور اتفاق افتاد را به حسنی مبارک گزارش دادند. آنها در این گزارش به وی گفتند که تظاهرات در خیابان‏ها تحت کنترل هست و تظاهرات‏کنندگان کمتر از هزار نفر هستند!!

در مقابل، فرماندهان ارتش که خطر امنیت ملی را احساس می‏کردند اتفاقات را بدون هیچ سانسوری به مبارک رساندند و این اطلاعات فرماندهان نظامی، منجر به صدور قوانین حکومت نظامی شد.

سقوط دیکتاتور سکولار جهان عرب

مهیم بلوچ — Sat, 12 Feb 2011 10:05:15 GMT

معاون رئیس جمهور مصر در بیانیه‌ای مهم از کناره‌گیری رسمی "حسنی مبارک " از سمت ریاست جمهوری مصر خبر داد.

به نقل از شبکه خبری الجزیره، "عمر سلیمان " معاون رئیس جمهور مصر در بیانیه‌ای از کناره‌گیری رسمی مبارک از سمت خود خبر داد و اعلام کرد که وی شورای عالی نیروهای مسلح را مسئول اداره کشور کرد.

مردم مصر هیجده روز پیش در جمعه خشم به خیابانهای قاهره و سایر شهرهای مصر آمدند و پایان ظلم و ستم، فساد و بی عدالتی و چپاول ثروت های مصر را با تاکید بر لزوم سرنگونی مبارک و رژیم او فریاد زدند.

استواری و استقامت مثال زدنی مردم مصر در شرایط بد معیشتی و آب و هوایی در طول هیجده روز اخیر باعث شد که مبارک با لجاجت ذره ذره شروع به امتیازدهی کند اما ملت مصر بازهم با جانفشانی و نثار صدها شهید و بیش از ۱۰ هزار مجروح برای تاکید بر خواست اصلی خود یعنی رفتن مبارک به صورت میلیونی به خیابانها آمدند و لزوم سرنگونی او را فریاد زدند.

مبارک شب گذشته در سخنانی ضبط شده بار دیگر از کناره گیری از قدرت سر باز زد و مقداری از اختیارات خود را به عمر سلیمان معاون خود واگذار کرد اما مردم مصر شب گذشته در حضور چند میلیونی خود بویژه در میدان التحریر قاهره پیمان بستند تا بار دیگر امروز جمعه با عنوان "روز آزادی" حضور چند میلیونی خود را تکرار کرده و برخواست خود برای لزوم رفتن مبارک تاکید کنند.

مردم خشمگین مصر امروز نیز با حضور چندین میلیونی خود به خیابانها آمدند و بویژه کاخ ریاست جمهوری العروبه و عابدین و ساختمان رادیو و تلویزیونی را در قاهره و همچنین کاخ راس التین در شهر اسکندریه را محاصره کردند و شعار لزوم رفتن مبارک را بار دیگر سردادند به گونه‌ای که فشارهای مردمی بالاخره جواب داد و عمر سلیمان معاون مبارک در سخنانی تلویزیونی ساعتی پیش، کناره گیری مبارک از قدرت را اعلام کرد.

شهروندان مصری بویژه مستقر در میدان التحریر که نماد مقاومت و پایداری آنها است، با ابراز شادمانی و سرور خود در عین حال تاکید می کنند که تا سرنگونی تمام سران رژیم حاکم و سرنگونی کامل این رژیم به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

یکی از اعضای جنبش عدالت و توسعه جوانان مصر بعد از سرنگون شدن مبارک در مصاحبه‌ای گفت که "مبارک باید مورد محاکمه قرار گیرد. "

بازتاب رسانه های جهان به سقوط مبارک

رسانه‌های جهان از ساعتی پیش و در پی انتشار خبر استعفای حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر، به پخش تصاویر جشن و شادمانی مردم مصر پرداخته‌اند.

زنی با صدایی گرفته و بغضی شکسته از پایداری مردم با گزارشگر الجزیره سخن می‌گفت. وی ‌گفت: ما پیروز شدیم، مبارک رفت، ۳۰ سال ظلم و ستم تمام شد.

این کلمات بریده بریده یک زن مصری بود که نمی‌توانست اشک‌های شادی خود را پنهان کند.

تصویر پیرمردی که در گوشه‌ای آهسته می‌گریست، از دیگر تصاویر تکان دهنده شبکه‌های خبری بود.

این پیرمرد ‌گفت: ای کاش فرزندم هم اکنون در میان ما بود که شادی‌ام را با او قسمت کنم. او شعله انقلاب را برافروخت، اما نماند که نتیجه آن را ببیند.

تصاویر جوانان مصری که یکدیگر را به آغوش می‌کشیدند، مادرانی که هلهله می‌کردند و پدرانی که نقل و نبات بر سر حاضران می‌ریختند، پس از شنیدن خبر کناره‌گیری مبارک از رسانه‌های جهان پخش می‌شد.

بالاخره بعد از ۱۸ روز مقاومت و پایداری مردم مصر توانستند طاغوت را به پایین آورند و پرچم آزادی را برفراز کشور خود بیفرازند.

شبکه‌های الجزیره، العربیه، ان.‌بی.ان، بی‌.بی‌.سی عربی، ANN، فرانس ۲۴ و دیگر شبکه‌های عربی و حتی شبکه‌های انگلیسی همه و همه بر پیروزی انقلاب مردمی مصر متمرکز بودند و تصاویر شادی گسترده مردم و رقص و پایکوبی آنها و شور و شعف آنها را پخش می‌کردند.

اما شبکه‌های مصری که تا آخرین لحظه گزارشی از واقعیت‌ها به مردم ارائه نمی‌دادند نیز مجبور شدند تصاویر شور و شعف و شادی مردم را پخش کنند و با زیرنویسی مختصر، انتقال قدرت از مبارک به شورای عالی نظامی را مخابره کردند.

به رغم آنکه کناره‌گیری مبارک از قدرت خواست تمامی مردم مصر است و بسیاری فکر می‌کنند که انقلاب به ثمر رسیده است و بحران از مصر برچیده خواهد شد، اما گمانه زنی‌های موجود برخلاف آن را بیان می‌کند و مردم همچنان خواهان پایان دوره نظامی‌ها در مصر هستند و می‌گویند که خواهان برقراری کامل دموکراسی در چارچوب برگزاری انتخابات و انتخاب رییس‌جمهور منتخب مردمی هستند.

بر اساس گزارش‌های رسیده، مردم مصر تصمیم گرفته‌اند که تا سحرگاه همچنان به رقص و پایکوبی و تبریک و تهنیت پیروزی انقلاب خود و کناره‌گیری مبارک از قدرت ادامه دهند.

این در حالی است که علاوه بر مصر، مردم در بسیاری از کشورهای منطقه از جمله لبنان، بحرین، یمن، تونس و اردن نیز به شادی پرداخته‌اند.

فلسطینی‌های ساکن غزه نیز همسو با مردم مصر، پس از شنیدن خبر سقوط مبارک، به جشن و شادی پرداختند.

همچنین هزاران مصری مقیم قطر در دوحه به جشن و سرور پرداختند.

هزاران تن در برابر سفارت مصر در بیروت نیز به شادی و پایکوبی پرداختند.

نیروهای امنیتی بحرین اجازه ندادند کسانی که قصد شادی و پایکوبی در برابر سفارت مصر در منامه را داشتند به این سفارت برسند.

الجزیره گزارش داد که پس از کناره‌گیری مبارک، شاخص بورس‌های نیویورک و برخی از بورس‌های اروپایی افزایش یافته است.
قطر به عنوان اولین کشور تبریک گفت

قطر به عنوان اولین کشور جهان از کناره گیری مبارک استقبال کرد. دفتر امیر قطر با صدور بیانیه ای ضمن اظهار خرسندی از کناره گیری مبارک بر گشودن صفحه جدیدی از روابط میان قاهره و دوحه تاکید شده است.
بیانیه شماره ۳ ارتش مصر

شورای عالی نیروهای مسلح مصر در بیانیه‌ای اعلام کرد که این شورا جایگزین دولت مشروع مورد نظر ملت مصر، نیست.

‌ سخنگوی شورای عالی نیروهای مسلح مصر در بیانیه‌ای که از تلویزیون رسمی این کشور پخش شد، اظهار کرد: ملت بزرگ مصر، در این لحظه تاریخی و سرنوشت‌ساز و با اعلام کناره‌گیری حسنی مبارک از مقام ریاست‌جمهوری و با مکلف کردن شورای عالی نیروهای مسلح جهت اداره امور کشور، همه ما می‌دانیم که این یک مسئولیت مهم و خطیر است.

وی افزود: ما باید جهت برآورده کردن خواسته‌های مردم که همان تغییر است، مسئول باشیم. ما با تکیه بر خدا،‌ این مساله را بررسی کرده و تلاش می‌کنیم که اهداف مورد نظر ملت مصر را برآورده سازیم.

سخنگوی این شورا ادامه داد: پس از این بیانیه، بیانیه‌هایی جهت اعلام روش‌ها و اقدامات و مواضع خود صادر می‌کنیم. شورای عالی نیروهای مسلح مصر تاکید می‌کند که جایگزین دولت مشروع مورد نظر ملت مصر، نیست. از فعالیت‌های حسنی مبارک در دوران جنگ و صلح و همچنین تلاش‌هایش برای حفظ امنیت کشور تقدیر می‌کنیم.

وی گفت: همچنین این شورا در برابر ارواح شهیدان راه آزادی و امنیت مصر و همه ملت این کشور ادای احترام می‌کند.

عمر سلیمان، معاون رئیس جمهور مصر پس از اعلام خبر استعفای مبارک، خبر داد که پس از وی شورای عالی نیروهای مسلح مصر اداره امور کشور را برعهده خواهد گرفت.

محمد حسین طنطاوی، وزیر دفاع مصر که قرار است ریاست این شورا را بر عهده داشته باشد، در برابر کاخ ریاست جمهوری این کشور در قاهره به ابراز احساسات مردم پاسخ داد.

از بین رفتن زبان بلوچی

مهیم بلوچ — Sat, 12 Feb 2011 09:44:02 GMT

بلوچی منی و تئی شهدین زبان انت - بلوچی اصل پرهنگ و دوام انت

بلوچان گون بلوچی آشکار انت - بلوچان بی بلوچی زیان و گار انت!!

از بین رفتن زبان بلوچی

واقعا جای تاسف است که قشر تحصیل کرده ما با بچه هایشان به زبان بلوچی صحبت نمیکنند و از روز اول به فرزندان شان بی اهمیت بودن زبان مادریشان را تلقین میکننداخیرا در بعضی از خانواده های بلوچ و به قول معروف امروزی ! شاهد مرگ زبان بلوچی که در واقع هویت ملی بلوچ می باشد هستیم .

متاسفانه بعضی خانواده ها به جای صحبت به زبان مادری با فرزندان خود به اشتباه زبان دیگری را جایگزین کرده اندبا امید تیزهوشی و موفقیت تحصیلی یا اینکه فکر میکنن که زبان بلوچی زبان عقب افتاده ای هست و ازصحبت کردن با آن احساس شرم میکنن که سخت در اشتباه هستن که اگر به همین صورت پیش روند دیگر به جز نام بلوچ چیزی از هویت و اصالتش برای نسل های دیگر باقی نمی گذارند کاش بدانید که بلوچ با زبان که در واقع هویت و اصالت ملتش است زنده می ماند.

از قرن نوزدهم میلادی به این سوی دانشمندان علوم اجتماعی به ویژه زبان شناسان غالبا زبان را (ارگانسیم) یا موجودی زنده می دانند که پس از زایش و پشت سر گذاشتن دوران طفولیت به رشد و بالندگی میرسد و ممکن است که بنا به دلایلی یا در روندی از زوال تدریجی رو به خاموشی رود و زبان دیگری جانشین آن شود . از این فرایند با عنوان (تعویض) یا(تغییرزبان) یاد می شود تغییر زبان حالتی است که افراد جامعه ای دوزبانه یا چند زبانه از زبان بومی خود به نفع دیگری دست بکشند .که گاه از آن به عنوان مرگ زبان یاد می شود. اصطلاح مرگ زبان به ویژه زمانی به کار میرود که اعضای آن جامعه زبانی تنها گویشگران آن زبان در دنیا باشند . بدیهی است که مرگ هر زبان با مرگ اخرین گویشگران زبان محقق می شود زبان شناسان اصطلاحات دیگری برای این پدیده ذکر می کنند که از جمله آنها می توان به حذف( زبان) و (انقراض)اشاره کرد.

روزهای هفته به زبان بلوچی

مهیم بلوچ — Sat, 12 Feb 2011 09:42:39 GMT

شنبه / گنجی
یک شنبہ / جتی
دوشنبہ / مولمُ
سہ شنبہ / سوب
چھارشنبہ / ساکم
پنج شنبہ / شِکر
جمعہ / آدینگ
------------------------------------------------January / سپّان / بھمنFebruary / انساک / اسفندMarch / دیموشان /فروردینApril / دار درنز / اردیبهشتMay / کرّا / خردادJune / لیپ / تیرJuly / شاهیگان /مردادAugust / توشان /شهریورSeptember /اِیراھت/ مهرOctober /تاکریچان/ آبانNovember / تاموران/ آذرDecember / گوشان/ دی

اوج انحطاط اخلاقی غرب >مرد استرالیایی با سگش ازدواج کرد!

مهیم بلوچ — Mon, 7 Feb 2011 07:57:09 GMT

مرد استرالیایی با سگش ازدواج کرد!

رسانه‌های دولتی استرالیا از ازدواج یک مرد جوان با سگش خبر دادند.

«جوگیو»، یک جوان 20 ساله اهل منطقه «تو وومبا» در ایالت «کوئینزلند» استرالیا است.

این مرد جوان روزگذشته در حضور دوستان و آشنایانش با سگ محبوبش ازدواج کرد.

بر اساس گزارش رسانه‌های دولتی این کشور، این مرد جوان در مصاحبه‌ای با خبرگزاری فرانسه، خاطر نشان کرد: من به مدت پنج سال از این سگ نگهداری کردم و دیروز با به تن کردن لباس دامادی و تهیه یک لباس مخصوص عروس برای سگم با این حیوان ازدواج کردم.

مصر به کدام سو خواهد رفت؟

مهیم بلوچ — Sun, 6 Feb 2011 18:30:22 GMT

فرید ذکریا امکان روی کار آمدن یک دمکراسی ضد آزادی‌های فردی را در مصر محتمل می‌داند و می‌گوید؛ اکنون خطر نه از جانب مدل ایران بلکه از تکرار الگوی روسی می‌تواند نشات بگیرد.

قاسم توکلی

به گزارش سرویس بین الملل فرارو؛ بخش اول یادداشت فرید ذکریا تحلیل‌گر آمریکایی، با عنوان
مصر به کدام سو خواهد رفت؟

پیش بینی قطعی آینده این کشور، نیازمند نوعی بی پروایی (بی احتیاطی) تئوریک است. مصر کشوری بزرگ و در عین حال پیچیده است که اکنون در میانه تغییراتی غیرقابل پیش بینی قرار گرفته است. با این حال نشانه های نگران کننده ای نیز وجود دارد، زمانی که «مرکز تحقیقاتی پیو» در آوریل سال گذشته یک نظرسنجی در جهان عرب انجام داد جامعه مصر دیدگاههایی را از خود بروز داد که در چشم جهان غرب به شدت افراطی می آمد. 82 درصد از پرسش شوندگان مصری با سنگسار به عنوان مجازات زنای محصنه موافقت نموده بودند، 84 درصد با مجازات مرگ برای کسانی که مذهب اسلام را ترک کنند، موافقت کرده و در نزاع میان هوادارن مدرنیزاسیون و بنیادگرایان، 59 درصد از مردم، بنیادگرایان را به رسمیت شناخته بودند.

هرچند یافته های موسسه پیو نگران کننده است، اما این تمام آنچه در مصر وجود دارد نیست، یک نظرسنجی که در سال 2007 صورت گرفته نشان می دهد 90 درصد مردم مصر از آزادی مذهب حمایت می کنند، 88 درصد خواهان یک دستگاه قضائی بی طرف اند، 80 درصد خواهان آزادی بیان و 75 درصد مخالف سانسوراند. علاوه بر این طبق برخی گزارشات در سال 2010، مردم مصر دموکراسی را بهتر از هر مدل حکومت دیگری دانسته اند.

من همچنان معتقدم که ترس از یک حکومت دینی در مصر به طور وسیعی در حال گسترش است. اما مدل یک ایران شیعی نمی تواند برای کشورهای سنی عرب جذابیت داشته باشد، بوِیژه در مصر که مردم با آسیبهای ناشی از رویکرد دینی مفتی های هوادار مبارک و همچنین تجربه حکومتهای دینی در سایر کشورها آشنایی دارند. گزینه محتمل تر ایجاد یک «دموکراسی مخالف اصول آزادی» است، چنانچه یک انتخابات معقول و بیطرفانه در مصر انجام شود این احتمال که اکثریتی بی توجه به حقوق و آزادیهای فردی در این انتخابات پیروز شوند بسیار است. در این شرایط جامعه مدنی تحت فشار قرار گرفته و از اهرمهای در اختیار دولت، بر علیه آن استفاده می شود. به عبارت دیگر، خطر نه از جانب مدل ایران، بلکه تکرار الگویی شبیه به روسیه است.

امید من آن است که مصر از رفتن به سوی این کوره راه اجتناب کند، و من نمی توانم با اطمینان به شما بگویم که این امید من محقق خواهد شد. اما شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد فرایند دموکراسی می تواند در مصر به جریان افتد. نخست ارتش، که بطور قطع سکولار باقی مانده و مانع از ایجاد هر نوع نظم سیاسی مذهبی خواهد بود. هرچند ارتش می تواند در مواردی برخلاف برخی موازین دموکراتیک عمل کند –بویژه وقتی پای منافع فرماندهان آن در میان باشد- اما با وجود این، ارتش مصر هنوز چنان قدرتمند و محبوب است که می تواند از برخی خط قرمزها با جدیت مراقبت نماید. همان نقشی که ارتش در ترکیه بازی کرده و ضمن ایفای نقشی اساسی در مدرنیزه کردن جامعه، حرکتهای مذهبی افراطی را نیز کنترل نموده است.

جامعه مدنی در مصر غنی و پیچیده است و گرایش آزادیخواهانه مداومی در درون آن وجود دارد. از زمان تهاجم ناپلئون به مصر در 1789 این کشور تمایلات زیادی نسبت به غرب پیدا کرده است. جریانهای فکری و سیاسی آزادیخواه از آن زمان بارها و بارها در دهه های 1880، 1920 و 1950 در این کشور شکوفا شده اند. قانون اساسی مصر که در سال 1882 تدوین شد در میان تمام کشورهای خاورمیانه و آسیایی در زمان خود، نمونه چشمگیری بود.

مصر همچنین عناصر اصلی یک نظم لیبرال را در قانون اساسی خود کماکان حفظ نموده است. بویژه مبارزات دستگاه قضائی این کشور برای حفظ استقلال خود قابل تحسین است. بروس رادرفورد از دانشگاه کلگیت در کتاب جالب و به هنگام خود «مصر پس از مبارک» که در سال 2008 منتشر شد به خوبی به مقاومت دستگاه قضائی مصر برای مستقل ماندن از دخالتهای دولتی و نظامی اشاره می کند. حرکتهای اخیر در جهت اقتصاد باز و بازار آزاد نیز یک طبقه نخبه از بازرگانان را پدیدآورده که به یک نظم قانونی و آزاد تمایل دارند.

اینکه اصلاحات اقتصادی ادامه نیابد امری محتمل است. چنان که در بسیاری از کشورها که اقدام به حذف یارانه ها و الغاء حمایتهای دولت از صنایع نموده اند، خشم عمومی نسبت به برنامه های دولت و همچنین الیگارشی اقتصادی حاکم برانگیخته می شود. اما رشد اقتصادی و کسب حداقل های لازم برای حرکت به سوی اقتصاد بازتر، که مورد نیاز مصر نیز هست، ممکن نخواهد شد مگر از طریق مبارزه با فساد و بهبود آموزش و پرورش، که در طول زمان به شکل گیری یک طبقه متوسط مستقل از دولت منجر خواهد شد.

جذابیتها و محدودیتهای اسلام
چالش واقعی که باقی مانده نقش اسلام، بنیادگرایان اسلام گرا و اخوان المسلمین است. اسلام جذابیت ویژه ای در مصر و به صورت گسترده تر در جهان عرب دارد. اما این مسئله مهمی است که درک شود چرا چنین جذابیتی بوجود آمده؟ دیکتاتورهای سکولار در جهان عرب برای چندین دهه به شکل بیرحمانه ای همه فعالیتهای سیاسی را سرکوب نموده اند. یکی از مکانهایی که آنها نمی توانستند تعطیل کنند مسجد بود، به همین دلیل این مکان همواره محلی برای عمل سیاسی و خلق گفتمان مبارزه علیه وضع موجود بوده است، بنابراین اعتراضات در جهان عرب همواره زبانی اسلامی می یافتند.

قابل انکار نیست که برای بسیاری از مصریها، همانطور که اخوان المسلمین شعار می دهد، "راه حل اسلام است". اما جذابیت این گروه در جامعه مصر عمدتا به دلیل آن بوده که برای چندین دهه توسط دولت تحت فشار قرار گرفته و فعالیت آن ممنوع شده است. اما در بازار رقابت اندیشه ها این گروه می تواند دریابد، همانند بسیاری از کشورهای اسلامی، که مردم بیشتر نگران کارآمدی دولت، توسعه و کنترل فسادند تا شعارهای ایدئولوژیک پرطمطراق.

اینها مسائلی است که در مرکز اعتراضات مردمی، در مصر و همچنین در تونس قرار دارد. مسائلی که از چنان جذابیتی برخوردارند که می توانند به یک فوران خودجوش در جهان عرب تبدیل شوند. هرچند که این حرکت الزاما پذیرای شکل فعلی فرایند صلح اعراب و اسرائیل نخواهد بود. اسرائیل تحولات مصر را با نگرانی دنبال می کند و معتقد است که هر تغییری در این کشور به معنای امنیت کمتر برای اسرائیل است. این تفکر به میزان زیادی حقیقت دارد، صلح میان مصر و اسرائیل نه صلح میان دو ملت که صلح میان دو رژیم بوده است. اسرائیل ممکن است از خود بپرسد چه سیاستی باید اتخاذ کند تا با یک مصر دموکراتیک به روابط باثباتی برسد. دستیابی اسرائیل به یک توافق دوطرفه با فلسطینی ها هرچند درمان همه دردهای منطقه نخواهد بود، اما می تواند مصریها را به طور جدی متقاعد سازد که اسرائیل بیش از این به دنبال تحمیل رنج به مردم فلسطین نیست.

چالش اسرائیل همان چالش امریکا نیز خواهد بود، گرایش عمومی به امریکا در مصر، برای سالها بواسطه حمایت این کشور از دیکتاتوری مبارک و همچنین حمایت بی قید و شرط این کشور از اسرائیل، مخدوش شده است. ایالات متحده نه تنها با الیت نظامی حاکم در مصر که با مردم مصر هم باید روابط بهتری برقرار کند. امریکا باید از تندروی در برابر حرکتهای محافظه کارانه اجتماعی در مصر اجتناب کند به این معنا که بلافاصله به این تمایلات، انگ جهادی بودن (تروریستی بودن) نزند، مثل موضعی که اسرائیل همواره اتخاذ می کند. امریکا باید بداند که درخواست زنان برای حفظ حجاب اسلامی با تلاش برخی از مردان برای پوشیدن کمربندهای انفجاری متفاوت است. اگر ایالات متحده با هر شکلی از بیان تمایلات مذهبی مخالفت کند آنگاه از درک تحولات جدید در مصر عاجز خواهد ماند و همچنین از برقراری رابطه با یک خاورمیانه دموکراتیک تر.

جالب ترین بخش اعتراضات در مصر و تونس نقش کم رنگ ایالات متحده در اذهان مردم بود. در حالی که اوباما به وضوح بر روی مسائل مصر تمرکز نموده بود اما مردم توجهی به امریکا نداشتند. در تونس نقش امریکا حتی از این هم کمتر بود. به طور حتم، این مسئله نتیجه نوع رویکرد جرج بوش و باراک اوباما به منطقه بوده است. پس از حملات 11 سپتامبر، جرج بوش، مبارزه با دیکتاتوریهای عرب را در کانون توجه خود قرار داد. اما او اهداف خود را با پی گیری یک سیاست خارجی شدیدا منفور (جنگ عراق، حمایت از اسرائیل و...) در جهان عرب، بی اعتبار کرد. حتی مبارک هم از این چهره منفی امریکا نزد افکار عمومی، به سود خود بهره می جست، چنانکه در سال 2005 عده ای از فعالین سیاسی منتقد خود را به بهانه پیروی از ایالات متحده بازداشت نمود.

اوباما در مقابل، به همان نقش تهاجمی و سلطه جوی امریکا عقب نشست، این مسئله باعث شد آزادیخواهان و دموکراتهای مصری صدای خود را به گوش دیگران برسانند، بدون اینکه عروسک دست آموز امریکا خطاب شوند (حتی هواداران مبارک نیز نتوانستند از این انگ علیه معترضین استفاده کنند). نتیجه آنکه، موج این جنبش در درون جهان عرب شکل گرفت و بدون دخالتهای خارجی از طریق افکار عمومی به هم پیوسته اعراب به دیگر کشورها سرایت کرد، به تونس،مصر، اردن و ...

برای بیش از 5 دهه خاورمیانه از گفتمانهای سیاسی مبتنی بر ایدئولوژیهای فراگیر تغذیه نموده است. برای معترضان ایرانی (1979) امریکا نه تنها یک کشور و یک ابرقدرت، که "شیطان بزرگ" بود. در مقابل، آنچه که اکنون در مصر و تونس اتفاق می افتد می تواند بازگشت به گفتمانهای سیاسی عادی باشد که با واقعیات سیاسی جهان مدرن بیگانه نیست و ریشه در شرایط خاص هر کشور دارد. به این معنا، جنبشهای اخیر می تواند نخستین انقلابات پسا-امریکایی در خاورمیانه جدید باشد."دموکراسی چگونه می تواند در خاورمیانه به جریان افتد؟" دیروز تقدیم مخاطبان محترم شد. بخش دوم این یادداشت را که اکنون تقدیم شما می‌شود، می‌توانید در زیر بخوانید:

آیا مقدمات ظهور اسلام گرایان فراهم است؟

مهیم بلوچ — Sat, 5 Feb 2011 17:43:18 GMT

بازترین فضاى سیاسى در دوران خلا قدرت و سقوط دولت اقتدارگراى تونس در اختیار اسلام گرایان قرار گرفته و این جریان ها مى توانند با توجه به پیشینه سیاسى و برخوردارى از مشروعیت و حمایت مردمى، فعالیت خود را در عرصه سیاسى از سر بگیرند و خونى تازه به رگ هاى جنبش هاى اسلامى تزریق کنند.

اگرچه بطور طبیعى و به تبعیت از همه دیکتاتورهاى ساقط شده، زین العابدین بن على خواهان بازگشت به تونس است و تا دولت مستحکم و انتخاباتى در میان نیست از همه توانایى هایش براى بازگرداندن آب رفته تلاش مى کند، اما چه بن على بیاید و چه دولت تازه قوام بیاید نمى توان بى توجه به ظرفیت هاى جامعه به بحث درباره آینده تونس و فرجام حکومت در این کشور پرداخت.

با پایان ربع قرن اقتدارگرایى زین العابدین بن على در تونس، شوراى موقت رهبرى در این کشور تشکیل شد و تلاش ها به تاسیس یک دولت ائتلافى موقت انجامید. آخرین خبرها از سهیم شدن برخى از احزاب مخالف در دولت خبر مى دهند. احمد شابی رهبر حزب دموکراتیک مترقی، احمد ابراهیم رهبر جنبش التجدید که یک حزب چپ گرای انشعابی از حزب کمونیست است و مصطفی بن جعفر رهبر حزب اتحادیه آزادی و کارگر، از جمله رهبران اپوزیسیونى هستند که وارد دولت شده اند.

گفته مى شود تماس هایى با برخى مخالفان اسلام گراى دولت بن على نیز گرفته شده و به آنها اعلام شده که مى توانند هم فعالیت سیاسى داشته باشند و هم براى حضور در دولت تلاش کنند. محمد غنوشی نخست وزیر به این جریان ها پیشنهاد کرده است که در تشکیل حکومت وحدت ملی با مشارکت نیروهای دموکراتیک سهیم شوند. راشد غنوشی از دیگر رهبران اپوزیسیون در تبعید در زمان دولت بن على که حزب منسوب به او جزو اسلام گرایان محسوب مى شود به رسانه های فرانسه گفته است که ظرف هفته هاى آینده به تونس برمی گردد و طبق قانون، انتخابات ریاست جمهوری باید ظرف دو ماه برگزار شود. با این حال به نظر مى رسد با تشکیل کابینه جدید، برگزارى انتخابات دست کم به شش یا هفت ماه آینده موکول شود.

در دوره مابعد بن على، گروه هاى سرکوب شده اپوزیسیون که در زمره اسلام گراها محسوب مى شوند و طى دهه هاى گذشته با سرکوب و اختناقى شدید مواجه بوده اند، جانى تازه گرفته اند و خود را آماده کرده اند که هم فعالیت سیاسى را از سر بگیرند و هم در دولت آینده سهیم باشند. اگر احتمال بازگشت بن على را از طریق کودتا یا هر تمهید دیگرى نادیده بگیریم باید بپذیریم که بازترین فضاى سیاسى در دوران خلا قدرت و سقوط دولت اقتدارگراى سکولار بن على در اختیار اسلام گرایان قرار گرفته و این جریان ها مى توانند با توجه به پیشینه سیاسى و برخوردارى از مشروعیت و حمایت مردمى، در عرصه سیاسى تونس بتازند و خونى تازه به رگ هاى جنبش هاى اسلامى تزریق کنند.

انقلاب یا جنبش مردم تونس با استقبال گسترده جوامع خاورمیانه همراه شده است؛ به خصوص گروه هاى اسلام گرا به استقبال آینده اى رفته اند که ممکن است از رهگذر این قیام مردمى عایدشان شود. شیخ یوسف قرضاوى رئیس اتحادیه جهانى علماى اسلام با بیان اینکه بسیارى از مصیبت‌ها در زمان کابینه سابق و شخص الغنوشى – نخست وزیر فعلى - رخ داده است، برکنارى همه بقایاى رژیم سابق تونس را خواستار شده و حماس نیز با صدور بیانیه‌هایى ضمن احترام به اراده ملت تونس حمایت خود را از انتفاضه مردمى در این کشور اعلام کرده است. این گروه ترجیح مى دهند از لغت انتفاضه به جاى جنبش یا اصلاحات درمورد وقایع تونس استفاده کنند.

جنبش هاى اسلامى که از نیم قرن پیش به این سو به صورت پیوسته در شمال آفریقا زاده شده و رشد کرده و سرکوب شده و زیر فشار حکومت هاى دیکتاتورى و دسیسه هاى خارجى خاموش مانده اند، هیچ گاه از عرصه سیاست و اجتماع خارج نشده و همواره با اقبال عموم همراه بوده اند. در این مدت اپوزیسیون هاى در تبعید یا زندان اگرچه از بسیج توده ها و مشارکت سیاسى قانونى دور مانده اند اما رابطه رهبران آنها و مردم در مقام رابطه شریعت گرایى و شریعت خواهان پابرجا بوده و شاید مترصد روزهایى این چنین بوده اند که دوران قدرت مطلقه ضد اسلام گرایى سربیاید.

حال مخالفى چون نجیب شابى از لزوم انجام اصلاحات بنیادین سخن مى گوید و راشد غنوشى معتقد است انتخابات باید طبق قانون تونس ظرف دو ماه برگزار شود. هر دو این اظهارات در ظاهر نشان دهنده این است که سخن از اصلاحات در میان است و پایبندى به قانون و ارکان حکومت. این یعنى مشارکت مخالفان در حکومت را نباید به معنى انقلاب درنظر گرفت.

آنچه تا حال در تونس جریان داشته، ممانعت از رشد و نقش آفرینى احزاب مخالف و حاکم بودن یک قدرت مطلقه مخالف جریان اسلام گرایى بوده است. البته سکولار بودن بن على و سیاست هاى دولتش به معنى احترام به دموکراسى و تکثرگرایى و مداراخویى نبوده و او صرفا نظامى عارى از مخالفان را تحمل و مدارا مى کرده است. از این رو نمى توان روش حکومت دارى او را غربى توصیف کرد؛ اگرچه تا امروز ترجیح غرب در آفریقا و خاورمیانه همواره بر حاکمیت اقتدارگرایان بوده و جنبش هاى ناسیونالیستى و اسلامى را خطرى براى منافع و نظم تعریف شده اش مى خوانده است.

اکنون اگر قرار باشد انتخابات طبق قانون اساسی و در موعد مقرر برگزار شود مى توان دریافت که مردم تونس ساختارهاى بنیادین قانونى را هدف اعتراض نگرفته اند و همه نارسایى ها و سوءاستفاده هاى گذشته را متوجه روش و منش دیکتاتور بن على مى دانند. درواقع قانون و ارکان این کشور مطابق آنچه وجود داشته - و به اراده و قدرت بن على به کنارى رفته بوده - مى تواند در قالب نظامى دموکرات و تکثرگرا احیا شود و گام به گام به انجام اصلاحات اقتصادى و سیاسى بپردازد.

اگر جامعه تونس همانى باشد که از منطقه مسلمان نشین شمال آفریقا مى شناسیم و دچار پیچیدگى هاى شگفتى نشده نباشد، باید گفت که اقبال آن به اسلام گرایان بیش از سکولارهاست و یک انتخابات آزاد مى تواند به اصلاحات عمیق در حوزه هاى اجتماعى، فرهنگى و آموزشى کشور بینجامد. باید دید آیا سکولارهاى معتدلى که بعد از رفتن بن على همچنان دولت را در دست دارند و چند مخالف چپ گرا را هم به دولت افزوده اند، اجازه دگرگونى هاى ژرف را تا جایى که اسلام گرایان وارد عرصه شوند و بخواهند قوانین و دستورات اسلامى را در جامعه پیاده کنند مى دهند؟ اگر ساختار سیاسى آنقدر دگرگون شود که احزاب اسلامى بتوانند قدرت را از سایرین بگیرند، آیا حزب نهضت اسلامى که پس از 22‌ سال مجال فعالیت پیدا کرده است مى تواند قدرت بالقوه اسلام خواهان را بالفعل کند؟

درباره شکل و ترکیب حکومت تونس فعلا نمى توان گمانه زنى کرد اما اگر بازگشت رهبران دینى مردمى و جایگزین شدن دولت اسلامى به جاى دولت سکولارى محقق شود، نه تنها در مورد آینده تونس که درباره مصر و الجزایر و مغرب هم مى توان تحلیل هایى نزدیک به پیش بینى داشت.

48 ساعت سرنوشت ساز در آینده مصر و خاورمیانه + تصاویر

مهیم بلوچ — Thu, 3 Feb 2011 18:57:36 GMT

هر چه زمان به روز جمعه آتی نزدیک می شود؛ روزی که معترضین مصری آن را روز پایان مبارک نام نهاده اند، سیر تحولات در مصر با سرعت به سوی سرنگونی حکومت کنونی این کشور مهم عربی پیش می رود.

بر پایه آخرین اخبار، تظاهر کنندگان مصری به طور کامل میدان «التحریر»، در مرکز شهر قاهره را در کنترل خود آورده و عوامل حکومتی را از ورودی های این میدان دور کردند.

گفته می شود، بسیج عمومی مردمی برای تظاهرات بزرگ روز جمعه در قاهره صورت گرفته و گروه های معترض هم قسم شده اند تا سرنگونی «مبارک»، از اعتراض دست برندارند.

در همین حال، خبرنگار شبکه «العالم» صبح پنجشنبه از میدان التحریر در مرکز قاهره گزارش داد: در جریان حملات نیروهای امنیتی و مزدوران «مبارک» به تظاهرات مسالمت آمیز مردم در میدان «التحریر» بیش از هزار نفر زخمی به بیمارستانها منتقل شدند، اما به دلیل ازدحام جمعیت نمی توان آمار دقیقی از کشته شدگان ارایه کرد.

خبرنگار العالم با اشاره به ایجاد درمانگاه سیار در میدان التحریر برای رسیدگی به مجروحان، گفت: مزدوران دولت قصد داشته اند که مردم را از میدان تحریر متفرق کنند، ولی موفق نشدند و معترضان با حضور گسترده تأکید کردند که «حتی اگر بمیرند میدان را ترک نمی کنند.»

خبرنگار «العالم» تأکید کرده است: ما صدای شلیک تیراندازی را شنیده ایم و گاز اشک آور هم شلیک شده است؛ البته این گونه تجهیزات در دستان مردم عادی نیست و تنها در اختیار نیروهای پلیس قرار دارد و مزدوران مبارک از بالای ساختمانها نیز به سمت مردم بمب های آتش زا پرتاب می کنند.

خبرگزاری ها از میدان «التحریر»، گزارش داده اند که این حملات توسط نیروهای امنیتی و مزدوران مبارک در لباس غیر نظامی صورت گرفته، اظهار داشت: شماری از این نیروها، به دست مردم دستگیر و به ارتش تحویل داده شدند و با کارت هویتشان مشخص شده که آنها از نیروهای امنیتی و پلیس هستند. این مزدوران مکانی نزدیک به میدان «التحریر» را به عنوان محل استقرار خود برگزیده و از آنجا به سمت مردم اقدام به پرتاب بمب های آتش زا و تیراندازی کردند، که این امر به کشته و یا زخمی شدن چندین نفر انجامید.

بر پایه این گزارش، شاهدان تأکید کرده اند، شماری از عوامل حکومتی کسانی بوده اند که به تازگی از زندان آزاد شده اند و منابع متعدد گفته اند که حزب ملی حاکم به ریاست «مبارک» از طریق برخی از مدیران استانی این مزدوران را برای حمله به مردم به میدان فرستاده اند.

با وجود استقرار چهل دستگاه آمبولانس در ورودی های میدان «التحریر»، شمار بالای زخمی ها به گونه ای بوده است که مردم بسیاری از مجروحان را به وسیله خودروهای شخصی و یا با پای پیاده به بیمارستانها منتقل کرده اند. همچنین، پس از آغاز حملات به تظاهر کنندگان، مردم تلاش کردند تا زنان و کودکان و سالخوردگان را برای در امان ماندن از میدان «التحریر» خارج کنند.

با وجود حملات دیروز و شب گذشته نیروهای امنیتی و عوامل حکومتی به تظاهرات مسالمت آمیز مردم در میدان «التحریر»، مردم قاهره از بامداد امروز، در حال حرکت به سوی این میدان هستند و هم اکنون در میدان التحریر کنترل میدان و ورودی ها را کاملا در اختیار دارند.

خبرگزاری ها با اشاره به کشته و زخمی شدن شماری از شهروندان مصری در حملات نیروهای امنیتی «مبارک»، نوشته اند، تظاهر کنندگان بر خواسته خود برای رفتن «مبارک» پافشاری دارند و این اصرار امروز و فردا که روز رفتن مبارک نامگذاری شده است، بیشتر خواهد شد و کسی نمی تواند وضعیت آینده را پیش بینی کند.

بر پایه این گزارش، آمار تأیید شده ای درباره شمار کشته و زخمی ها نیست، ولی بنا بر گفته شاهدان در میدان تحریر تعداد کشته ها از سه یا چهار نفر بیشتر نمی رود و تعداد زخمی ها بسیار زیاد است که امداد رسانی اولیه صورت می گیرد و برخی از آنها دچار شکستگی یا به خاطر پرتاب بمب های آتش زا از سوی مزدوران مبارک دچار سوختگی شده اند.

خبرنگار «بی بی سی عربی» نیز از قاهره گزاش داد، دست کم پنج نفر در شلیک گلوله بامداد امروز پنجشنبه، حامیان مبارک به سمت معترضین کشته و 836 نفر دیگر زخمی شدند. وزارت بهداشت مصر در بیانیه ای این آمار را تأیید کرده است.

در همین باره «العالم» نوشت: پیش از نماز صبح صدای تیراندازی با سلاح های تیربار سنگین به گوش رسید؛ این تیراندازی توسط ارتش صورت گرفت و برخی شاهدان گفتند که نیروهای ارتش برای جدا کردن مزدوران مبارک از درگیری با مردم اقدام به تیراندازی کردند، که این گلوله ها به برخی از مردم برخورد کرده و تلفاتی هم در پی داشت.

«العربیه» هم در گزارشی نوشت: ‌معترضین نیز تعدادی از حامیان مبارک را که اقدام به شلیک گلوله کرده بودند، بازداشت نمودند که دست کم یک نفر از آنها اسلحه کمری (کلت) در اختیار داشت. با بررسی مدارک وی، معلوم شد که او از اعضای ارشد پلیس است.

همچنین این شبکه خبری نوشت: شماری از حامیان مبارک که به دست معترضین دستگیر شدند، گفتند که روزانه پانصد لیره مصر (معادل تقریباً صد دلار آمریکا) و بن کالا دریافت کردند و به آنها وعده داده شده بود پس از پایان اعتراضات 5000 لیره مصر دریافت خواهند کرد.

این گزارش می افزاید، مشاور اطلاع رسانی گروه «اخوان المسلمین» مصر تأکید کرد که رژیم «مبارک» خواهان خونریزی است و نمی خواهد به صورت مسالمت آمیز کناره گیری کند، ولی همه مردم بر رفتن این رژیم اصرار دارند و به زودی هم خواهد رفت.

«جمال نصار» داشت: متأسفانه، رژیم مبارک بر قبضه قدرت پافشاری و با همه برگه ها بازی می کند، ولی ملت آزاده و سربلند مصر می خواهد این رژیم را که از سی سال پیش مدعی است که خواهان دمکراسی است، برکنار کند.

وی افزود: مسئولان رژیم مبارک، گروهی متشکل از حدود سه هزار مزدور خود را به میان جمعیت تظاهرات کننده در میدان التحریر فرستادند اما مردم به مقابله با آنها پرداختند.

«نصار» گفت: رژیم، شماری از نیروهای امنیتی و مزدوران خود را وارد میدان التحریر کرد، ولی جوانان مصری و طرفداران اخوان المسلمین در صحنه حضور دارند و در برابر این خودکامگی و تروریسم دولتی رژیم مبارک پایداری می کنند.

وی تأکید کرد: ما ازحقوق و مطالبات خود در رفتن رژیم مبارک و سران آن هرگز دست نخواهیم کشید.

مردم مصر با تأکید بر ادامه تظاهرات ضد نظام حاکم برای برکناری مبارک، می خواهند ظرف 48 ساعت آینده، سرنوشت جدیدی را برای کشور خود و خاورمیانه رقم بزنند.

حمله نیروهای امنیتی و مزدوران مسلح مبارک به تظاهرکنندگان مصری در چهارشنبه سیاه، عزم مردم را برای ادامه اعتراضات تا سرنگونی مبارک بیشتر کرده است، به صورتیکه با توجه به برگزاری تظاهرات فردا با نام «جمعه رفتن»، 48 ساعت آینده در تاریخ مصر و خاورمیانه بسیار سرنوشت ساز خواهد بود.

خبرگزاری ها از میدان «التحریر» در مرکز قاهره گزارش داد که هم اکنون بیش از یک میلیون نفر به این میدان آمده اند تا دوباره بر خواست خود برای سرنگونی نظام مبارک تأکید کنند.

خبرنگار «العالم» در «اسکندریه» هم گزارش داد، تظاهرات میلیونی مردم به صورت پراکنده آغاز شده است و این شهر تا ساعتی دیگر شاهد تظاهرات گسترده ای خواهد بود که از میدان «القائد ابراهیم» آغاز خواهد شد و چه بسا شاهد تحصن نامحدود در میدان شهدا در منطقه محطه مصر باشیم.

دزداپ

مهیم بلوچ — Wed, 2 Feb 2011 13:58:27 GMT

ملک محمد خان گرگیچ و ملک شاه جهان خان کرد اولین نمایندگان بلوچستان

دزدآپ در سال 1309 زاهدان خوانده شد و بعد ها بویژه در سال 1320 رشد چشمگیری داشت و خاش رقیب سرسخت خود را به حاشیه راند بطوریکه تا ده سال قبل از آن همه بر این باور بودند که خاش مرکز بلوچستان می گردد ولی ناگهان زاهدان چنان سریع به رشد و تعالی دست یافت که خاش بخشی از زاهدان گردید و در سایه ابهت زاهدان به حاشیه رانده شد .

ملک محمد خان گرگیچ و ملک شاه جهان خان کرد اولین نمایندگان بلوچستان

گر چه زاهدان شهر نوپاییست البته باید به این نکته توجه کرد که طوایف زیادی در اطراف زاهدان قبل از بوجود آمدن این شهر ساکن بوده اند و اگر واقع بینانه به این موضوع نگاه کنیم طوایف اصیل و بزرگ بلوچ همچون حسن زهی ها براهویی ها نوتی زهی ها اسماعیل زهی و نارویی ها و بسیاری دیگر که بعدا بیشتر در باره آنها خواهیم گفت ساکن در آبادی های اطراف زاهدان بومیان واقعی این شهرند.است که آبادی دزد آب از قرنها قبل به عنوان منطقه ای برای استراحت کاروانهای تجاری و نظامی بلوچ مورد استفاده قرار می گرفت و طوایف اطراف بخوبی دزدآب را به عنوان یک آبسر(برکه) می شناختند. واز این رو سالها قبل فردی بنام مراد بهمراه فرزندانش نیز جزو اولین افراد کوچ نشین ساکن زاهدان بوده اند ) در این بخش راجع به یکی از افراد طایفه گرگیچ ساکن دزداب بنام ملک محمد خان سخن می گوییم . ملک محمد خان فرزند ملک سعید خان و نوه ملک نورمحمد خان گرگیج می باشد که در سال 1264 متولد و پس از 54 سال زندگی در سال 1319 درگذشت . وی در سال 1303 خورشیدی به همراه ملک شاه جهان خان کرد از منطقه بلوچستان به نمایندگی نخستین دوره مجلس موسسان برگذیده شد و راهی تهران گردید ملک محمد خان قبل از برگزیده شدن به نمایندگی مجلس موسسان نایب امنیه لار –بگ – گنو و سرزه به شمار می رفت که قلمرو مزبور را با همکاری حسن زهی ها اداره می کرد البته در آینده با طایفه بزرگ و اصیل حسن زهی بیشتر آشنا خواهیم شد از ملک سیاه کوه تا لار و لوتک در دست جما خان براهویی و از ملک سیاه کوه تا میرجاوه هم در دست بزرگ ریگی ها بود. مهمترین رویدادی که در زندگی ملک محمد خان گرگیچ افتاد انتخاب وی به همراه ملک شاه جهان خان کرد بعنوان نمایندگان بلوچ از طرف بلوچستان به مجلس موسسان بود برای آشنایی و و درک بهتر ارزش کار ملک محمد خان و سردار شاه جهان خان بعنوان نمایندگان خطه بلوچستان و نیز فهم مراتب وحدت ملی توضیح زیر ضروری می نماید. در بهبوهه جنبش مشروطه و تقریبا از همان سال 1285 که فرمان مشروطیت به امضا مظفرالدین شاه قاجار رسید بهرام خان بارکزهی که با کنار زدن سعید خان بر بخش اعظم بلوچستان مرکزی و جنوبی فرمان می راند (این توضیح لازم به ذکر است که در همین دوره در بلوچستان شمالی یا سرحد حکومت ملوک الطوایفی خوانین بلوچ رو به زوال نهاده بود و چند تن از بزرگترین مبارزان بلوچ از جمله جیند خان و نورمحمد خان که نقش عمده ای در سرکوبی نیروهای مهاجم انگلیسی بازی کرده بودند نیز با اشاره دولت انگلیس دستگیر و تبعید شده بودند. از این رو دولت مرکزی در ناحیه سرحد با مشکل چندانی مواجه نبود چه بسیاری از طوایف بلوچ در سرحد رابطه دوستانه ای با دولت مرکزی داشتند. ) از فرمانبرداری از حکومت مرکزی سر باز زد در این زمان بلوچستان بخشی از ایالت کرمان بشمار می رفت و کرمان خود یکی از کانون های عمده مشروطه خواهی بود به همین دلیل والی کرمان فرصت و توانی به خاطر درگیری با مشروطه خواهان نیافت تا به بلوچستان لشکر کشی کند و بهرام خان بارکزهی را به اطاعت حکومت مرکزی وادار سازد این روند تا کودتا رضا شاه در سال 1299 و مرگ بهرام خان در همین سال ادامه یافت و بردارزاده وی بنام دوست محمد خان جانشین وی شد در تمام این سالها منطقه سرحد استقلال خویش را حفظ کرده بود دوست محمد خان برای ارتباط بیشتر با حکومت حاضر شد نماینده ای از طرف بلوچستان بنام حسن خان بلوچ به مجلس چهارم بفرستد ولی تلاش های حسن خان و دوست محمد خان کا به جایی نبرد و حکومت سرانجام بر خلاف تمام قراردادها و وعده هایی که داده بود در سال 1307 به فرماندهی سرتیپ جهانبانی عملیات بزرگ و ویرانگری را در بلوچستان آغاز کرد که شرح آن در کتاب عملیات قشون در بلوچستان نوشته سرتیپ جهانبانی رفته است . در این مختصر مجال آن نیست تا به این عملیات ویرانگر بپردازیم . با این توضیح ارزش کار ملک محمد خان گرگیچ و ملک شاه جهان خان کرد برای رساندن پیام مظلومیت بلوچ و بلوچستان به گوش مردم در آن شرایط زمانی بیشتر نمایان می گردد .

http://rasoul200.blogfa.com/

گذری و نظری !

مهیم بلوچ — Wed, 2 Feb 2011 13:54:20 GMT

گذری و نظری !

م.و. کوھگنجی

رضا خان میر پنج با حمایت و پشتیبانی انگلیسھا فرصت مناسبی یافت وبا کودتا قدرت سیاسی را کسب کرد و به حالمیت سلسله قاجار پایان بخشید. بعد از کوبیدن رقیبان و اقلیتھای ملی، عزم تصرف بلوچستان نمود. متاسفانه مقاومتھای مردم بلوچ به سر انجام نرسید. بی اتحادی سران حکومتھای محلی ملوک وطوایفی بلوچ در مقابل ارتشی سازمان یافته با حمایت امپریالیسم انگلیس و دارای سلاح برتر، دلیل دیگری بر شکست مردم بلوچ بود. خوانین و تعدادی از سرداران بلوچ بزودی جز خودیھای رژیم نوپا رضاخان در آمدند.

گذری و نظری !

م.و. کوھگنجی

تصرف بلوچستان توسط ارتش ایران باعث سرازیر شدن جمعیت انبوه غیر نظامی فارس شد که از اکثر نقاط ایران به بلوچستان می آمدند، بخصوص یزدیھا، مشھدیھا، بیرجندیھا، کرمانیھا، بمیھا، اصفاھانیھا و از سایر شھرھای ایران دسته جمعی و گله وار وارد بلوچستان شدند. اقتصاد محلی، تجارت دریایی و زمینی و شیوه ھای تولیدات سنتی از قبیل نخ ریسی و پارچه بافی کاملاً محو و به نابودی کشیده شد. زمینھای مناسب شھر و روستا در اختیار اقلیت فارس قرار گرفت وتقریباً بلوچستان برای اولین بار به کنترل کامل و دایؑم سلسله ھای پادشاھی ایران در آمد. تاؑسیس ادارات دولتی، پایگاھھای نظامی و کنترل مردم بلوچ در اکثر شھرھای بلوچستان آغاز شد وملت بلوچ برای اولین بار از کلیه آزدیھای ملی یک ملت محروم گشت. بسیاری از مردم شھر و روستا از ثبت نام در اداره ثبت احوال، ارتش و سایر ادارات رژیم به عنوان اعتراض سر باز زدند و چه بسا فرزندانشان بعدھا از این بابت تا پایان دوره پھلوی سرگردان بودند و مدارس برای ثبت نامشان مشکل می تراشید. قدرت اقتصادی و تصمیم گیریھای سیاسی تعین کننده، کاملاً در دست اقلیت فارس قرار گرفت و نیز مانده است. ملت بلوچ از ھیچ گونه مشارکت و تصمیم گیری در باره سرنوشت خود بر خورداد نبود و در حقیقت برده ھا و اسیرھای دست و پا و دھان بستهؑ تماشاگر بودند و نیزھستند.

با تصرف بلوچستان، منحصراً چند نفری از وابستگان خوانین در ادارات و قوای نظامی به دریافت مرتب جیره ماھیانه رسیدند. رضا خان برای سرکوب کل جامعه بلوچ باید از وسایل و امکانات لازم منطقه ای استفاده می کرد. به خدمت گرفتن تعدادی از خوانین و وابستگان باعث تشویق مردم معمولی بود و به قول معروف با یک تیر و دو نشان، تیر، به ھر دوھدف خیلی خوب خورده بود. خوانین به بلند گوھای تبلیغاتی رژیم پھلوی برای تداوم آن در بلوچستان مبدل شدند. حرکتھای اعتراضی جمعی وانفرادی اینجا و آنجا با بی رحمی تمام درھم کوبیده شد. مقاومتھای اکثر طوایف سرحد بخصوص طیفه ھای شه بخش و شھنوازی با تمام قدرت وخشم پاسخ داده شد و در نھایت با خیانت عیدو خان و ھمکاری نکردن مھر الله خان با بلوچھا، حاصل به زیر سلطه بردن ملت بلوچ بود. از این پس سران طایفه ریگی در سرحد و خوانین در سرتاسر بلوچستان، مستقیم در سرکوب جمعی ملت بلوچ شریک رژیم پھلوی بودند و اگر چنانچه خانی پیدا می شد، که بسیار اندک بودند، به خاطر احساسات بلوچی اش مستقیم قلب بلوچی را نمی درید، اغلب مواقع در مقابل عمل جنایاتکارانه رژیم نسبت به مردم بلوچ چشمش را می بست و با خیال راحت و خون سردی آز آن می گذشت. ھمکاریھای تنگا تنگ و سازمان یافته خوانین در سر کوب ملت بلوچ با سلسله پھلوی، زشتترین و سیاه ترین بخش تاریخ ملت بلوچ در این دوره است. خوانین در کل به ھمان مقیاس در میان مردم بلوچ سیاه و ابرو بر باد رفته اند که رژیم پھلوی بود. ھر چند که خانھا به عنوان یک قشر فکری اجتماعی اکنون مرده اند و زمان ھم دیگر اجازه حیات به آنھا نمی دھد و بروال گفته بلوچھا و فارسھا، نباید پشت سر مرده ھا حرف زد، اما، از آنجایی که ھنوز گاه گاھی بوی تعفن این لاشه ھای افتاده به مشام می رسد، یاد آوری از خیانت آنھا نسبت به ملت بلوچ، زیانی برای فرزندان ما نخواھد داشت، بخصوص که جمھوری اسلام از در ماندگی خود به دنبال زنده کردن مرده ھای قبرستانھا است و نیزیاد آوری باشد به آن گروه از روشنفکران خام و خوش خیال که اعتماد به نفس را از دست داده، ایمان به سازماندھی و قدرت شکست ناپذیر جمعی توده مردم ندارند و فکر می کنند که آزادی! را با دست دراز کردن پیش این و آن برای ملت بلوچ می توانند کسب کنند!

دوران کودتای دوم پھلویھا با سرکوب شدیدتر و وحشیانه تر مبارزات مردم بلوچ شروع شد. سرابندیھا و پردلیھا در زابل سرکوب و سران به زندانھای بالای ٢٥ سال محکوم شدند. یاغی شدن بلوچھای ترکمن صحرا و خراسان، حرکت دادشاه و بعد تفکر جریان چریکی و تعلیم در عراق، جنگھای بلوچھای بشکرد، کوهھای جمال باریز، سرحد، جیرفت،...... و نیز برخوردھای کوتاه مدت و بی حاصل ھر جایی ھر طایفه جداگانه با رژیم پھلوی در تمام نقاط بلوچستان،اعتراضھای خود جوش و بدون سازماندھی و رھبری مردم بلوچستان در این دوره است. طبق قانونمندی ھای طبیعی "ھر عملی، عکس العملی مساوی و درجھت مخالف دارد." متاسفانه در مورد مبارزات ملت بلوچ، ھمه قانونمندیھا صدق نمی کند. درست است که مبارزات مردم ما به جای خاموش شدن، بر ضد رژیم شلعه ورتر گشت. اما، ملت بلوچ ھیچ زمان نتوانست با رژیمھای ضد بشری تجاوز گر تا پایان سر نوشت ساز با قدرت برابر عمل کند و در نھایت به شکست و نابرابری ملت بلوچ تا امروز انجامیده است. حرکتھای اعتراضی جمعی و انفرادی در زمان محمد رضا اوج تازه ای گرفت. فشار توده ھای پاین، خوانین را ھم به فکر سر و سامان دادن انداخت. عده ای از آنھا چه به عنوان خدمت و از طریق سواک شاه به عراق رفتند تا گزارشی از موقیعت بلوچھا که در عراق برای آزادی! بلوچستان جمع شده بودند. تیھه و ھنگام بازگشت صاحب مقام و مستمعری مرتب ماھیانه شوند و یا به شاه و دار دسته اش بفھمانند که بله، ما، خوانین ھم می توانیم باعث درد سر شویم و لقمه چربتری می خواھیم. در آنجا گروه و سازمان تشکیل دادند. جما(جمعه) خان واسط خوانین و دولت عراق بود. از قول و قرارھای عبدی خان، ھنگام برگشت از عراق با ساواک چندان اطلاعی نداریم وکاملاً برایمان مشخص نیست که آیا زد وبندی با ساواک داشته یا نه. گویا رفتن وی دل بخواھی بوده و خود برای مدتی جلای وطن کرد. وی در بازگشت از عراق سر جای سابق خود در دشتیاری سکنی گرفت و با خیال راحت به زندگی ادامه داد. اما، خوابھا و رویاھای موسی خان به دلخواهش تفسیر نشد و سرنوشت روی خوش به وی نشان نداد. یا رژیم بعث پی برد و صلاح کار در آن دید که زیان رساند وی بیشتر از سود رسانی است و یا ساواک ھنگام برگشت بر سر مرز وی را سر به نیست کرد و یا اختلافات درون گروھی در عراق باعث مرگ وی شد که شاعاتی از چگونگی مرگ وی بر سر زبانھا است و حتماً جما خان یک روزی در خاطراتش برای ھمه ما، حقیقت این سر و اسرار دیگر را فاش خواھد کرد! اما، مرگ موسی خان به ھر دلیلی در عراق، باعث شد که عسی خان به نوایی برسد و حقوق نمایندگی مردم ایرانشھر را مرتب به جیب بریزد! دستگاه به خاطر بی مھری به دوست محمد خان، به فکر دل جویی و دلداری ازفرزندانش بر آمد و ھر کدام را صاحب مقام و مرتبه ای گرداند و در سرکوب ملت بلوچ از آنھا سود جست. محمد خان لاشاری ھم به خاطر مرگ برادر مھیم خان در بدام انداختن دادشاه، برسکوی قدرت نمایدگی مجلس چسبید و دستی در حاکمیت علیه بلوچ داشت. ھر چه از خوانین بر علیه ملت بلوچ بر آمد، کوتاھی نکردند. این جماعت از ھر تضادی برای جیب پر کردن استفاده کردند و بر ھستی و جان مردم بلوچ با ھر جریان و ھر کس به معامله و گفتگو نشستند، می نشینند و خواھند نشست. اختلافات مرزی ایران و عراق قبل از انقلاب بھمن تا جنگ باعراق بعد از بھمن منبع در آمد بسیار مناسبی برای خوانین بود. رضا شاه دوم و مشاورانش تا مدتھا به خوانین چشم امید داشتند که شاید تاج شاھی که از سرش برداشته شده بود، بر سر بگذارد. میر مولا داد در این باره سر و سری با تاج باختگان داشت و پاکستان را جایگاه انتخاب کرد. حاج کریم بخش سیدی با تحویل دادن اسپھرم به جمھوری اسلامی. آرامش را در آغوش آخونده ھا یافت و آنجا ماند.

خوانین سرحد ھم ھمبستگی قلبی خود را عملاً با رژیم شاه علام کردند و به شیوه ھای متفاوت برای کسب امتیاز از رژیم در سر کوب ملت بلوچ دست بکار شدند. امان الله خان ریگی با پیشنھاد سر دار مھرالله خان و علم وزیر در بار به عنوان نماینده مردم بلوچ از زاھدان بر گزیده شد و سرمایه کلانی بھم زد و سرانجام امریکا را برای زندگی انتخاب کرد و گویا آنجا را مکان امنی برای سرمایه گذاری یافت. فرزندان عیدوخان ریگی در خاش پیش قدم شدند، ھوشنگ خان و سرگرد خداداد خان به دستگاه ناز فروختند که بله پدر خدمت گذار بود و ما ھم ھمینیم، چند روزی زمزمه قصد به کوه زدن داشتند و رژیم ھم فھمید که در مقابل خدمت به رژ یم و خیانت به ملت بلوچ باید به آنھا بھا داد و بنا بر این، دختر جھانبانی زندگی جدیدی را با ھوشنگ خان آغاز کرد وبعد از آن ھوشنگ به دامن اعتیاد پناه برد و تا زمان مرگ به آن وفا دار ماند. ( ھمینجا لازم است اضافه کنیم، ھوشنگ خان نسبت به دیگر فرزندان عیدو خان از احترامی میان سرحدیھا بر خوردار بود. وی زمانی که شھردار خاش بود، ناظر بر حادثه ای از این قرار بوده که ریؑش شھربانی خاش بدون دلیل فرد بی گناھی بلوچی را به زیر مشت و لگد می گیرد، گویا رگ غیرت بجوش می آید و ھوشنگ در حضورجع یک سیلی محکم زیر گوش ریؑس شھربانی می خواباند. این برایش در میان مردم بلوچ محبوبیتی جلب کرد و بلوچھا به آن می بالیدند که بله، کسی ھم ھست که از ما سیاه بختھای زمان دفاع کند وگویا ھمین ھم باعث درد سر وی با رژیم شد. ھمین عمل از کد خدا حسین فرزند داحدا (دادخدا ) عیسی زھی ، شاخه ای از تیره ریگی، در زاھدان با استاندار وقت به خاطر بلوچی که شترش را از ھیزم کریچ بار کرده و برای فروش به شھر آورده، سر می زند. روایتی است که کد خدا حسین در جلسه ای با سران بلوچ سرحد با استاندار در زاھدان علاوه بر سیلی زدن به استانداروقت، فراتر از این ھم می رود و تفنگچه اش را بیرون می کشد و استاندار را تھدید به مرگ می کند که گویا سردار مھر الله خان ریگی مانع عمل می شود. ھر دو دارفانی را وداع کرده اند، آنھا دانند و خدا! کدخدا حسین ھم به اعتیاد پناه برد و تا آخرعمر ھمدم آن ماند، شایعه است که دولتیان وی را به این افیون گرفتار کردند.). خداداد خان فرزند دیگر عیدو بعد از شھادت دادشاه به مقام بالاتری و بعد به عنوان نماینده مردم بلوچ بر گزیده شد، بقیه دیگر فرزندان عیدو بولاکی و بستگان نزدیک، چه دختر وچه پسر ھر کدام دستشان به حلقه ھای محافظت دربار بند شد و از جیره ماھیانه بھرهمند شدند. اما، مبارزات ملت بلوچ بدون خوانین و بدون رھبر، خود جوش ادامه یافت. جان گذشتگی ھای اخیر طوایف شھنوازی و گمشاد زھی در سرحد با جمھوری اسلامی و مقاومت بعضی از سران به زیر شکنجه ھای باورنکردنی، خود تاریخی قابل ستایش است. متاسفانه، بھر دلیلی، مبارزات ملت بلوچ به تربیت سیاسی مبارزان بلوچ نه انجامید و نازا ماند و نتوانست رھبرانی اندیشمند، سازمانده و پشتکار دار تربیت و خلق کند تا حافظ کامل منافع ملی ملت بلوچ باشند و متاسفانه ھنوز ھم مردم ما بھای گزافی از این بابت می پردازند.

مبارزات مردم ایران و اقلیتھای ملی به خود جوشی و نمایانی غیر قابل انکاری رسید. سیاکل در سال ١٣٤9 پر ھیبت ترین رخداد در اوج قدرت و یکه تازی دیکتاتور ایران، محمد رضا شاه بود که شعله ھای روشنایش ھمه گیر شد و دیوار ناباوری شکست رژیم شاه را فرو ریخت، توجه بسیاری از روشنفکران ایران و اقلیتھای ملی- مذھبی را بسوی خود جذب و جلب کرد. نظر و قلم شاعران و نویسندگان بزرگی را در جھت به جولان در در آورد. زمزمه ھا وفریادھا در دهه آواخر سلطنت محمد رضا پھلوی، بر علیه او و امریکا از ھر گوشه و کنار ایران و ھر گروھی، مذھبی و غیر مذھبی بلندتر شنیده می شد. شاه و ساواک از پنھان نگه داشتن آن عاجز ماندند. سیاه چالھای اوین و غزل قلعه پر از جان بر کف گذشتگانی بود، که آزادی اندیشیه و بر قراری یک نظام اجتماعی عدالتجو و مردمی را خواستار بودند. زندان و اعدام دیگر کار ساز نبود. از حق نگذریم، در چنین حال و ھوایی، مسلماً مبارزات ملت بلوچ با دولتھای نظامی پاکستان در آن سو و نیز مبارزات مردم ایران با رژیم شاه در این طرف، در شکل گیری و سمت و سو دادن به مبارزات ملت بلوچ در بلوچستان غربی بی اثر نبود. تاثیر مبارزات مردم ایران و روشن فکران ایرانی را در مبارزات روشن فکران بلوچ، در قبل از ٥٧ و٥٧ تا سالھا بعد می توان دقیقاً رد یابی کرد. ھمکاری مبارزاتی ملت بلوچ با اکثر سازمانھای مخالف جمھوری اسلامی که در شعارھایشان، خود مختاری اقلیتھای ملی تا سرحد جدایی ! را پذیرفته بودند، گره ناگسستنی خورده بود. البته بعد ھا ثابت شد که شونیسم فارس در لباس سوسیالیسم، از این حربه استفاده کرده و شعار فقط تا سرحد جدایی! سر داده و نه خود جدایی کامل اقلیتھای ملی از ایران را و فقط تا این حد پیش می رود و در آنجا که جدایی معنای باز تاب واقعی خود را باز خواھد یافت، سوسیال میھن پرستان دوآتشه در ردیف نژاد پرست ترین جریانھای فکری قرار می گیرند و به خاطر مام میھن و احترام به چھارچوب عرضی ایران عزیز ! در صف جانیان جمھوری اسلامی شیعه رژه می می روند و زیر پرچم مذھب به سلاح سنگین! ھم سازماندھی می شوند و به خواسته ھای عادلانه و بر حق ملت بلوچ و اقلیتھای دیگر در این چھار چوب تحمیلی یک پارچگی عرضی با گلوله سرخ و آتش باروت پاسخ خواھند داد!

محفلھای دانش اموزی بلوچ بر ضد رژیم شاه از سالھای ١٣٥٢ -١٣٥٣ در زاھدان بطورمخفی در بعضی از دبیرستانھا شکل گرفت، عمده تغذیه فکری شان از صمد بھرنگی، چخف، ماکسیم گورکی، کتابھای روز روشن فکران ایران که مدتی را در سیاه چالھای رژیم گذرانده بودند و ھر از گاھی رومانانھا و بعضی ترجمه ھای دوران جنگ جھانی دوم و بعد از آن و خلاصه، بر داشت از مساؑیل روز بود. کتابھای مذھبی به ندرت مورد بر رسی قرار می گرفت. ابتدا تعداد شرکت کنندگان بیش از١٥-٢٠ نفر بود و بعد از مدت کوتاھی تعداد کسانی که در یک جلسه گرد ھم می آمدند به دلیل امنیتی به شدت کاھش یافت. اکثر جلسات به بھانه ھای مختلف درمکانھای و زمانھای متفاوت صورت می گرفت. برداشت و تفسیر از ظلم و جنایت و حق کشی بود که مردم ایران و به خصوص مردم بلوچ از آن رنج می بردند. افراد محفلھای دانش آموزی بلوچ بودند و ھنوز در ابتدای کار خود قرار داشتند و ازانسجام ایدولوژیکی و دسپلین سازماندھی لازم برخورداد نبودند. ھدف این بود که به سیاسی کردن جو بین دانش آموزان و کل جامعه بلوچ دامن زده شود. اما، از سال١٣٥٤ تعداد افراد محفلھا به دسته ھای باز ھم محدودتر تقسیم شد و بعضی از اعضا محفلھای دانش آموزی بلوچ در ارتباط با تنی چند از اعضا سازمان چریکھای فدایی خلق قرار گرفتند. از این به بعد دیدگاه فکری اکثر جعمھای دانش آموزی بلوچ تعغیر یافت و تقریباً می توان گفت که آنچه که مورد بحث قرار می گرفت، آزدی! و از بین بردن فقر بود. اما، ھیچ گاه بحثی صورت نپذیرفت که در آینده و در فرادی انقلاب وظیفه روشفکران بلوچ چیست؟ چه رھنمودھایی برای ملت بلوچ خواھند داد و با چه تاکتیک و استراتژی مبارزات ملت بلوچ را به پیش و از حقوق ملت بلوچ دفاع خواھند کرد. گاه گاھی انشایی به بھانه ای برای افشاگری سر کلاس درس خوانده می شد و برنامه تغذیه رایگان شاه و یا سایر برنامه ھای رژیم را به باد انتقاد می گرفت و پا دانش آموز به دفتر ریؑس و گاھی ھم فراتر از آن ھم کشیده می شد و در حقیقت بالایی ھا دنبال سر نخی که به کجا وصل است، می گشتند. در حقیقت دنباله فعالیتھای ھمین محفلھای دانش آموزی بود که در ٥٧ باعث بنیان گذاری خانه بلوچ، انجمن دانش آموزان و دانش جویان بلوچ و بعد جنبش آزادی خواھان بلوچ وحتی راج زرمش شد. ( تاریخ مبارزات اخیر و سازماندھی تشکلھای بلوچی را آنطور که بوده و به وقوع پیوسته، باید نوشت و برای آیندگان گفت، نه آنطور که رھبران اخیر راج زرمش برایش تاریخ می سازند و می گویند ) که پرداختن به ھر کدام یک ضرورت مبرم برای آموختن از تکرار خطاھای گذشته و به ھدر نرفتن انرژی انقلانی ملت بلوچ است.

از سال ١٣٥٦ روشنفکران بلوچ گاه گاھی به سراغ ملوی عبدلعزیز ملازاده می رفتند تا بدانند که آیا وی رھنمودی برای روشنفکران و کلاً ملت بلوچ دارد. متاسفانه ھیچ گونه رھنمودی انقلابی از ایشان داده نمی شد. مضمون بیشتر اندرزھای وی پیرامون کارھای خیر مذھبی بود و معتقد بود که اھل سنت و جماعت نباید در سیاست دخالت کنند. سیاست کار دنیوی است و مھم و باید به آخرت اندیشید. نشستھا با ملوی عبدلعزیز ملازاده گاه گاھی اتفاق می افتاد و حرفھای تکراری وی برای چندمین بار پرده گوش را می درید. بھر حال روشنفکران بلوچ مدتی قبل از بھمن ٥٧ در جلسه ای در زاھدان با حضور اکثر ملویھای بلوچ در خط پیشوایی و رھبری، ملوی عبدلعزیز را قانع کردند که باید دست به کاری بزند، در آن جلسه و جمع بود که حزب اصلاح المسلمین بنیان گذاری شد، عده ای بر آن بودند که گذاشتن نام اصلاح المسلمین درست نیست بگذاریم حزب اتحادالمسلمین که ملوی عبدلعزیز پا فشاری می کرد، نه، اصلاح المسلمین نام شایسته ای است. اگر انقلاب پیروز نشد کسی نمی تواند در باره حزب اصلاح المسلمین به ما ایراد بگیرد! که ما مسلمانھا را بر علیه رژیم شاه بر انگیخته ایم. ما حزبی را تاؑسیس کرده ایم که در کار سر وسامان دادن و اصلاح کردن کارھای مذھبی برادران مسلمان کوشا باشد و اصلاح شیعه یان را ھم شامل می شود و اگر انقلاب پیروز شد، ما حزب خود را داریم. حزب اصلاح المسلمین با تکثیر تعدادی علامیه و پخش آنھا در زاھدان و ایرنشھر، ھنوز متولد نشده، عملاً به خاک سپرده شد و روی کاغذ ماند و به تاریخ پیوست. بعد از بھمن، در نشتی که گروھی از دانش جویان بلوچ دانشگاه بلوچستان، بعد از اولین دیدار وی با خمینی داشتند، وی، با لب خندی بر لب پیروزمندانه گفت'' در اولین سوالی که از خمینی داشتم، این بود که اگر شما مسلمان واقعی ھستید، چرا نماز جمعه را بر قرار نمی کنید؟ آن وقت ما پشت سر شما نماز می خوانیم، که خمینی ھم بدون کوچکترین مکث جوابداد، از این ھفته شروع می کنیم '' جناب مولانا به این می بالید که آقای خمینی اصلاح شده و به حرفش گوش داده و نماز جمعه را برقرار می کند. در حقیقت این بھترین رھنمودی برای سازماندھی بود که خمینی لازم داشت تا بتواند مردم را به بھانه نماز روز جمعه جمع کند و ظریف ترین اعتقادات مذھبشان را این گونه مورد سو استفاده قرار دھد و به تحریک جوانان نا آگاه با آویزان کردن کلید بھشت به گردنشان به پردازد و سرنوشت ملتی با این عظمت و اقلیتھای ملی با آن قدمت را به سادگی به بازی بگیرد. لازم است به ژرفا آن نظر و گذری عمیق داشت که چرا با سرنوشت مردم این سرزمین از مشروطیت تا به حال، بوسیله مذھب و یا به خاطر منافع این قدرت وآن قدرت، چشم داشت ھمسایه و خواست غارت گران بزرگ و کوچک، این گونه مسخره وار و بی معنی بر خورد می شود و به بازی گرفته می شود و منافع ملی آن به عریانی تمام در روز روشن به تاراج برده می شود؟!! و از نو اغازی بر ویرانه ھا!

جوانان بلوچ ھر از چند گاھی، دیداری با ملوی عبدلعزیز داشتند و در مواقع انتخابات (جمھوری اسلامی و نمایدگان مجلس) سعی داشتند نظر وی را بعنوان یک رھبر مذھبی بدانند. دیدار با ملوی عبدلعزیز تا فروردین ماه سال ١٣٥9 ادامه داشت و بعد از آن و بخصوص ازاول اردیبھشت سال ١٣٥9 دیدار با ملوی عبدلعزیز قطع شد. ھمراه بودن ملویھا در سرکوب دانشجویان دانشگاه بلوچستان، بخصوص ھمراھی ملوی عبدل ملک ملاازاده فرزند ملوی عبدلعزیز، ملوی شھداد که خامنه ای جنایت کار وی را لقب فرزندی داده بود، ملوی محمد یوسف حسین بر و... .. ..باعث قطع دیدارھای نا مرتب شد. ملوی عبدل ملک با عده ای دیگر از ملویھای جیره خوار رژیم، دانشگاه بلوچستان را مکان کفار شناسایی کرد و ھم گام و پیشاپیش اوباشان وادمکشان رژیم به دانشگاه بلوچستان مسلحانه حمله و آزادی خواھان و شریفترین فرزندان ملت بلوچ را به گلوله بستند. آنھا خود را رھبران صدر اسلام می پینداشتند و گویا به جنگ کفار آمده ( فرزندان ملت بلوچ !) و پیروز مندانه با شمشیر نفرت ارتجاع قلب فرزندان ملت بلوچ را می درید ند تا بتوانند ھمبستگی خود را با قدرت مندان در حاکمیت و برادری خیش را با ظلم شدگان شیعه در طول تاریخ اسلام در سراسر جھان ثابت کنند!

اندیشهای دانش آموزی ودانش جویی خام و ھنوز در کوره تجربه مبارزه کاملاً پخته و آب دیده نشده بود وبرای یک سازمان دھی فولادین و استوار جوان، کم تجربه و توان مقابله با حرکتھای پیش بینی نشده اجتماعی را نداشت. خانه بلوچ ھم به عنوان یک جریان فرھنگی – سیاسی پا به صحنه گذاشت و خود را در گیر مساىؑل فرھنگی و رفاھی ملت بلوچ نمود و مسؑولیتھای سنگینی بر شانه گذاشت. گروه ھا و سازمانھای سرتاسری ایران سعی به ھژمونی بر گردانندگان آن داشتند، البته، نزدیکی عقیدتی تعداد زیادی از گردانندگان خانه بلوچ به سازمانھای سرتاسری را نمی توان انکار کرد. اما، به ھیچ وجه این دلیل بر آن نیست که آنھا از استقلال فکری بر خور دادر نبودند. گردانندگان کلیدی خانه بلوچ مستقلانه عمل می کردند و با تمام اختلافات عقیدتی که با ھم داشتند،اما، عمده تر از ھر چیز برایشان رسیدن مردم بلوچ به حقوق ملی و حفظ منافع ملیشان بود و تمام تلاش بر آن بود که خانه بلوچ به عنوان یک جریان محلی بلوچ، بدور از در گیریھای گروھی وایدولوژیکی باقی بماند. گرداندگان آن مساحبه ھایی چند از ھدف و برنامه کار خود با روزنامه نگاران خارجی انجام دادند. سیاست اصلی خانه بلوچ را می توان به صورت زیر خلاصه کرد. مبارزه با بی سوادی که بزرگترین بیماری جامعه بلوچ طی قرنھا بوده است. تشویق کردن مردم بلوچ به شرکت در تعین سرنوشت خودشان. تشویق کردن کارگران بلوچ و فارس به اتحاد و گرد آمدن در تشکل ھای صنفی و رفاھی و آگاھی یافتن نسبت به حقوق اولیه شان، از جمله ٨ ساعت کار در روز، حق داشتن و گرفتن تعطیلات سالیانه با حقوق و بر خوردار بودن از مزایای بیمه. حمایت کردن از تحصن ھای کارگران سر جنگل داری، کارگران بی کار و فارغ التحصلین بی کار و یاری رساندن به سازمان دادن تظاھرات و تحصنھای فارغ التحصلین بی کار در سرتاسر شھر ھای بلوچستان. خواباندن تضادھای مذھبی بین شیعه و سنی و سعی به خواباندن و دامن نزدن به تضاد بین بلوچ و فارس،بلوچ و زابلی. سازماندھی تظاھرات اول ماه مه و روز جھانی زن، بر قرار کردن کلاسھای درسی برای گروھی از کارگران ساختمانی و فصلی، بحث و تبادل نظر پیرامون مسایل جاری روز در بلوچستان، بر قراری اتحاد بین تمامی انجمنھای دانش آموزی بلوچ در سراسر بلوچستان با انجمن دانش جویان بلوچ و کوشش به جلب اعتماد عمومی مردم بلوچ و سعی به خنثی کردن تبلیغات ملویھای بلوچ آخوندھای شیعه نیز یاری رساندن به مردم بلوچ در حل پاره ای از مشکلاتشان به خصوص کشاورزان که ھمیشه با بلا ھای طبیعی و حادثه ھای فصلی روبرو ھستند و نیز تلاش برای از بین بردن درگیریھا واختلافات طایفه ای و نیز سعی به پیدا کردن راه حلی برای سایر معضلاتی که دامن گیر جامعه بلوچ بود و موضع گیری در باره مساؑیل روز.

رژیم شاه با ھمکاری خوانین، عده ای از ملاھا و چند تحصیل کرده به سرکوب ھای نظامی، سیاسی، اقتصادی، فرھنگی و اجرای برنامه ھا تعغیر جعمیت بلوچستان ھمچنان ادامه می داد. تحصیل کرده ای در چنین شریطی مردم را تشویق به عضویت در حزب رستا خیز شاهش می کرد، چشمھایش را به واقیعتھای روزانه مردم بلوچ بسته بود و شیپور را وارونه می زد و به تجلیل از عدالتھای پدر تاج دار می پرداخت. فرد دیگری زنان بلوچ را تشویق به پرستش شھبانوی عزیزش می کرد و بلوچی می وتی شھدین زبان را این گونه لکه دار می نمود. ( اشاره به به شعر و آھنگی است که برای شھبانو به نام ماوتی بانو، شھبانو نازینین، سروده شده و میان مردم ایرانشھر پخش شده است ). این افراد بعد از بھمن سعی کردند با گذشته مرزبندی کنند، از این به آن چرخیدند و از آن به دیگری که متاسفانه از چاه به چاله و از چاله برای ھمیشه به چاه افتادند. این افراد امروز درصفحه ھای رنگین انترنت خود نمایی می کنند. واقعاً نھایت توھین به خلق بلوچ است که ایشان ادعای نمایندگیش را بکنند. زیبایی زمان در ھمین نھفته که بیرحم است. زشتیھا و سیاه اندیشیھای را، آن طور که بوده اند، جامه می درد و لخت و عریان می کند.

خلاصه، امید داشتن و بستن به این و آن تا کنون ھیچ تعغیری در زندگی و رفاه مردم ما ایجاد نکرده است. نه ما را آن چنان امکاناتی ھست و نه امیدی که قدرتی بدون سودا بر سر و در آینده برمال ما از ما حمایت کند. تنھا دل سوزی و در خلوت رنج ملت خیش بریم و اشک ریزیم و صادق باشیم از مشکلات ما نخواھد کاست و نیز بر آن خواھد افزود. اکنون، ما بعد از بھمن یک نسل را پشت سر گذاشته ایم، آوارگی ما در خانه خودمان و به خارج و در قفص بودن مردم ما، یک پدیده جدید و مختص به جمھوری اسلامی نیست که بلوچ و بلوچستان را به خون و آتش کشیده است. اگر نسلھای قبل از ما به فکر سازمان دھی عمومی ملت بلوچ بودند و از عملھای انفرادی و قبیله گرایی پرھیز می نمودند، امروز مقاومتھا و دلاوری ھایشان بی شک با تمام آدم خواریھای جمھوری اسلامی این گونه بی حاصل نبود. ما به عنوان پیشگامان، باید به یک جمع بندی از گذشته غمبارملت بلوچ و نیزسی سال حکومت خون و تجاوز جمھوری اسلامی رسیده باشیم، زیرا که نسلی را نمایندگی می کنیم که نه تنھا مسوؑل به دوش کشیدن بارملت خیش در زمانیم، بلکه نیز زمان، مسوؑلیت نسل و نسلھای گذشته را بر شانه ھای ما نھاده است. پاسخ درست دادن به چنین وظیفه سنگین تاریخی، صداقت و ایمان به راه مان و شناخت عمیق که ما خواھان چه ھستیم و سازمان دھی برای اجرای اھدافمان امکان پذیر است. بدون این دو و مشخص کردن مرز با تمامی بنجلھای گذشته، با تمام جراؑتی که به عنوان فرد داریم و یا افتخارھای انفرادی که افریده و خواھیم افرید، پا جای پای پدران و اجدادمان نھاده ایم. باور نمی کنید، رجوع کنید به حقیقتھا و قھرمانان انفرادی جامعی بلوح قبل از بھمن ١٣٥٧ از جمله: چاکر، گھرام، حمل، کمبر، خمبر!جیند خان، جما خان، خلیل خان، دادشاه، و..... ...! به خون خفته گان جامعه ما بعد از بھمن.

م.و. کوھگنجی زمستان ١٣٨٨.

جی مکران

مهیم بلوچ — Wed, 2 Feb 2011 13:52:43 GMT

جی مکران

عبدالحکیم ملازهی(لاشاری)
بیا اِت حقیقیں همبلان
لب شکّرین وش زیملان
پرتوکلیں صاحبدلان
گون تاجءُ میری طُرّهان
جی عاقلین دانشوران
ملکءِ یلیں سلطانپران
زحم باز ءُ مِنّوکین نران
گوشوں به دار اِت نگدهان

جی مکران

جی مکران
بیا اِت حقیقیں همبلان
لب شکّرین وش زیملان
پرتوکلیں صاحبدلان
گون تاجءُ میری طُرّهان
جی عاقلین دانشوران
ملکءِ یلیں سلطانپران
زحم باز ءُ مِنّوکین نران
گوشوں به دار اِت نگدهان
مُلکءِ ملوکین نامدار
یک ساهتے دلگوش به دار
گیمرتگیں زردءِ توار
مرچی کناں نوکیں بیان
من پر بلوچستان گلیں
نالاں چو مرگے بلبلیں
ارسوں ماں چمّ اَنت گلگلیں
گه گوارگ اَنت چو ترونگلاں
هنچو که بلبل پر گُلءَ
عاشق پر آ گل شَکّلءَ
ناچی په سوتءُ زیملءَ
من پرگیابیں مکران
بلبل گلءِ عشقءَ زر ایت
مجنون په لیلی تلوس ایت
سسی په پُنّو ءَ مر ایت
من هم په لاشارءِ دران
هنچو مرید پر هانُکءَ
عزّت په ماهیں میرکءَ
شهداد په نازین مهنکءَ
من هم په کیچءِ آپسراں
هنچو که فرهادءِ نرءَ
عاشق به بیتیں یکبرءَ
شیرینءِ نازهکیں سرءَ
من هم په سربازءِ شمان
محمود سلطان مرد ورءَ
اودءَ ماں غزنینءِ درءَ
چون بوت ایازءِ هاترءَ
من هم په جالقءِ کهچران
هنچو که شاهءِ ذوالفقار
اسلامءِ واستءَ بے کرار
بیتگ مدام در گیر ءُ دار
من هم په تیسءِ گلگاں
هنچو که کمبر زحم جنین
دوداءُ بالاچ مرد ورین
هوت همّل اَت پرتوکلیں
من هم په دشتءِ روهوان
چو دادشاه پرغیرتءَ
گیشتر په ننگءُ کنتءَ
ڈکّ لگّ اِتگ گون دولتءَ
من هم په بنتءِ نیلّگاں
گوهرام گون مردی بیڑگءَ
کولءُ کرارءِ دارگءَ
پرمیزریں گناوگءَ
جزم اَت گون سانڈی گُرّگاں
لاشارءُ چانپءُ آهران
گون دل پسندین ساکران
کهدیمءُ زیدءُ کهچران
پهر اَنت په گنجین مکّران
پنوچ ءُ دلگانءِ کشار
گون شوهرانی گیرءُ دار
گون انت لطیفین چم حمار
زندءِ تمامیں جاوران
بمپور ءُ پهره پره گورین
گون عالمان نام آورین
سانڈین سران دانشورین
وش اَنت ماں پیشی بارهان
واشءُ گیابین زاهدان
کوهءَ بگر دان که لدان
کنڈورءُ ڈورءُ ملپدان
سبزءُ چراگ اَنت هر زمان
مسکین سراوانءِ گدار
گرد اَنت کبیهیں سرمچار
بر لیکهءَ دار اَنت میار
بکش اَنت وتی هیسی سران
سربازءِ دلبودین دمگ
گون گورمءُ بگّءُ رمگ
گجگیں کشاران ئی چمگ
نامی زران اِنت هرکران
آ نیبگءُ وشیّں هنار
زیتون ءُ موزءِ کشتزار
انبان ئی هپت رنگیں نگار
اومان کنت دل هر دمان
راسک مئے هزار گنجین وطن
جی بات تئی دشتءُ دمن
تئی باگءُ باگاتءُ چمن
مسکیں گدارءُ کهچران
ایر اَنت تئی بیهی نشان
برزین بگابندءِ دران
گواتکشّءِ سارتین سرزهان
کوهنین گدارءُ کُه گوران
باگیں قصرقندءِ بگان
گون کهنءُ آپءُ نیبگاں
میتاپءُ بستءُ کیلّگاں
گون بیٹءُ مسکیں کهچران
نیکشهرءِ نیکیں سروران
دانشورءُ سانڈین سران
مهمان نوازین مهتران
هست انت وتی ملکءِ گمان
بنتءُ توتانءُ مهمدان
تاں کاروانءُ کبله هاں
باگین جگینءِ مهتران
گردءُ کبیهں سروران
آ بَلّکءُ دشتءُ نگور
آ کیر ءُ بیرءُ سنٹءِ سر
پرماشءُ ماشءِ پلءُ بر
داں باهوءِ چتریں چشاں
جی مکّراں باگیچهیں
ماتیں وطن بے گچهیں
تئی مولماں سائیچهیں
پلگور بنت ماں هر کران
جی مئے گلیں ڈیهءُ ڈگار
سبز آورین کشتءُ کشار
جی بات تئی نامءُ توار
باتۓ نمیران درجهان
سرحد بگر دان زرگورءَ
سیبی بگر دان گوادرءَ
هزدار دان رودبارءِ درءَ
من گام په گام تئی ندربان
تو مئے تلاهین مادرۓ
مئے زیدءُ مسکیں کهچرۓ
لاهوتءِ پاکیں گوهرۓ
من تئے سرءَ کولیگ بان
هنچو که هنبوئیں بهار
هنچو که نوگجگیں چنار
هنچو که بانوریں هنار
باتۓ مدامءَ گنگُلاں
دنیاءِ چهرءُ گردشان
گون تو مدت بات جلءُ شان
گوار اِت مدام تئی هلکوان
اللهءِ گنجین رحمتان
من مکرانون سوال کتگ
کئے چو ترا برا بدحال کتگ
تئی شوکت ئی پامال کتگ
شیرینءُ شهدین جاوران
جی سربلندین مکران
کربان په تئی دشتءُ دران
تئی بَندراتءُ مرکبان
جی مکران جی بات ترا
تئی میزرءُ مسکین درءَ
گنجین تیابءُ ساوڑءَ
گون دل مه چنڈین جاشوان
تو همّلءِ سبزین زرۓ
گوهرامءِ برزین خیبرۓ
میرانءِ مهرین سنگرۓ
پیش دار هما هان ئی نشان
تو زحم جنانۓ بُندرۓ
سانڈان ئی کوهنین دپترۓ
شیران ئی هنکینءُ درۓ
کو اَنت تئی رزمی جوان
دوستی منءَ جوابے به دۓ
یا وشیں مستاگے به دئے
یا گمزویں حالے به دئے
بلّے تئی هم درد باں
ماتین وطن جواب داتگاں
گندۓ که چو لیمرتگان
کم زانگءُ جورین بدان
بدواهءُ بدین همساهگے
ٹکّءُ درین بد واهگے
نے که درچکے ساهگے
یکے به ساسار ایت دمان
بدواه په چے چوش کنۓ
قهرءِ شراب نوش کنۓ
حقّءَ پراموش کنۓ
روک کنۓ موجین دلان
بدواه دلءَ بیدار به کن
وابءَ دمانے سار به کن
هیلاں بدیناں گار به کن
زیر شیر مردۓ توکلان
تو مکّرانءِ پُسگ ۓ
میرین بلوچءِ واهگ ۓ
بار اِت ماں چَکّ بنت گران
مرچی حکیم اومان کتگ
زپتین زهیراں هار کتگ
بے پردگ ئی کوکار کتگ
من پر بلوچان زران

http://baluchestan.persianblog.ir/post/57/

نام و نشان کهن شهر زاهدان در تاریخ و اسطوره ها نام و نشان کهن

مهیم بلوچ — Tue, 1 Feb 2011 22:50:53 GMT

نام و نشان کهن شهر زاهدان در تاریخ و اسطوره ها

در مورد تاریخچهً زاهدان گفته شده است که این جا به عنوان یک شهر بزرگ جدید است که تا اینجا میشود پذیرفت؛ ولی در ادامه نظریه پردازان حتی روستای کهن آن را هم جدیدالتأسیس اعلام میکنند که پذیرفتنی نیست. منابع تألیف شده عهد ما جملگی همین ادعای گذشتگان را بی هیچ شک و شبهه ای تکرار میکنند. مسلماً به عنوان دهکده و قصبه با توجه به امکانات طبیعی نادر آن در کل بلوچستان باید محلی بسیار قدیمی و با اهمیت در عهد گذشته بوده باشد.:

نام و نشان کهن شهر زاهدان در تاریخ و اسطوره ها

"شهر زاهدان که امروزه به عنوان مرکز استان سیستان و بلوچستان می‏باشد سابقه تاریخى چندانى ندارد. در زمان قاجاریه در محل فعلى شهر یک جنگل کوچک از درختان گز وجود داشت که داراى مقدارى آب بود که از زیرزمین بیرون مى‏آمد و به علت نفوذپذیرى زیاد خاک محل ظهور آن متغیر بود و آب مازاد پس از ظهور دوباره به درون زمین برمى‏گشت و به زبان مردم عامه «دزداب» نامیده مى‏شد.
براى اولین بار یکى از افراد بومى منطقه بنام مراد در سال 1277 ه.ش کاریزى در این محل حفر کرد و به کار کشاورزى پرداخت، کم ‏کم آبادى کوچکى به وجود آمد. چون این محل در سر راه ارتباطى غرب به هندوستان (مستعمره انگلیس) قرار داشت از اهمیت ویژه ‏اى برخوردار بود و دولت قاجاریه نیز به آن توجه مى‏کرد."

اولاً نام دزد آب در واقع به معنی محل دارای آب پوشیده و زهکشی شده (زه-دان) است. یعنی زاهدان نام ساختگی نبوده بلکه تصحیفی از زه-دان کهن است. چه چنین وجه تسمیه ای در باب شهر زاهدان کهنه (زهک کان، زالق) نیز مصداق دارد. ثانیاًیک اسطوره اوستایی و یک اسطوره بلوچی در رابطه با هم از قدمت نام و نشان آن صحبت می نمایند. اسطوره اوستایی از کتاب فرگرد اول وندیداد است که میگوید هفتمین بخش از بهترین بخشهای مسکونی و غیر مسکونی فلات ایران وئکرته یعنی سرزمین بادخیز است (اشاره است به بادهای صدو یک روزه سیستان و بلوچستان) بود، آنجا که خارپشت (موجود مقدس کهن این ناحیه در عهد اعراب و پیش از آن) در آن لانه دارد. آفت این سرزمین که اهریمن آفریده بود. زن جادو (پئیریکا) به نام خنه ثئیتی (در اصل خنته وئیتی؛ پدید آورنده و پنهان کننده آب) بود که به گرشاسپ (در هم شکننده راهزنان، منظور ایندره/ویشنو خدای جنگ ورعد و باران یا از نظر تاریخی سپالاگداما یا گندوفار از رهبران حکومت مقتدر پرتوسورهای سکایی و پارتی=بالتاسورها/ بلوچان کهن در بلوچستان) پیوسته بود. به سبب اسکان همین سکائیان پارتی و سکائیان دربیکی (دری) همراه ایشان بوده است که سرزمین بلوچستان و سیستان در عهد ساسانیان توران و سکستان (سیستان یعنی سرزمین سکائیان) نام گرفته بوده است. مسلم به نظر میرسد که زاولیها (زابلیها) که در سرتاسر جنوب شرقی افغانستان به موازات بلوچستان (پرتوسارستان، بالتازارستان) به نام ایشان زابلستان و سیستان خوانده میشده است همان سکائیان برگ هئومه (پارسیان دربیکی، دروپیکی، دری) بوده اند. چون کلمه زئیری در اوستا هم به معنی سبزی و هم گیاه است و گیاه مسکر هئومه (هوم) موسوم به هوم زرین است که دقیقاً ریشه و معادل زال زر میگردد (حرف "ر" علی القاعده در پهلوی به "ل" تبدیل میشود). یعنی زال دانای آشیانه نشین همان ایزد گیاه مقدس و مسکر هوم است. مطابق منابع رومی و چینی می دانیم که ساسانیان (=هوم پرستان) از میان ایشان برخاسته بودند. می دانیم که هنوز نزد براهوئیان بلوچستان پریان بادها و چشمه زارها زبانزد مردم است. در اینجا به وضوح اشاره به نام دزد آب به عنوان الهه و پری چشمه ساران است.

همین دو فرد اسطوره ای کتاب اوستایی وندیداد را در اسطوره بلوچی هانی و شیخ مرید باز می یابیم. هانی (خانی، پری/ الهه مربوط به چشمه و آب) به چشمه در رابطهً عاشقانه ای با شیخ مرید (شیچ ماروت به معانی خونریز= گرشاسپ و رود جاری بزرگ) است که بر خلاف انتظار به ازدواج هانی با چاکر (در اساس چیست کر= صاحب دانایی و علم) می انجامد. ولی سرانجام شیخ مرید و هانی در عهد پیری نه به صورت انسانی بلکه به صورت دو جریان آب طبیعی روان به هم می رسند. جالب است که استاد سرکاراتی که نام رستم (لقب گرشاسپ) را به همین معنی "رودی که بیرون جاری است"، آورده است. لابد چنین مفهومی از معانی بوده است که از نام رستم به عمل می آمده است. در اساطیر هندی نیز ویشنو (گرشاسپ خداگونه هندوان) سرسواتی (الههً رودها) را به خاطر سرشت مغرور و ستیزه جوی وی در مقابله با همسر دیگر ویشنو یعنی لکشمی (الههً زیبای نیلوفر آبی) او را به برهما (خالق دانایی) می بخشد. این اسطوره کهن بلوچی از طریق روایات شفاهی از این قرار به عهد ما رسیده است. ولی روایتی که اکنون بیشتر مطرح ساخته اند صورت اسلامی شده و دست برده آن هست. در وبلاگ سراوان سوران جالق به هیئت اصیل و کهن آن بر می خوریم که به جای مراسم دینی اسلامی تأکید آن بر پرستش و ارج نهادن بر آبهای جاری است که سنت ما قبل اسلامی این سرزمین بوده است :

داستان بلوچی<هانی و شیخ مرید>

در زمانهای بسیار دور در سرزمین بلوچستان شخصی به نام شیخ مرید وجود داشت که یک دل نه بلکه صد دل عاشق و شیدای هانی شده بود. هانی نیز علاقه ی زیادی نسبت به شیخ مرید داشت. در آن سرزمین شخص دیگری نیز وجود داشت که شخصی بسیار زیرک بود. نام این شخص چاکر بود. چاکر از مال دنیا هیچ چیز کم نداشت. چاکر در پی بدست آوردن هانی بود و از رابطه هانی با شیخ نیز اطلاع داشت. روزی از روزها چاکر مهمانی بزرگی گرفت. در آن میهمانی افراد زیادی وجود داشتند. از جمله سه نفر که یکی از انها زمینهای زراعی زیادی داشت. شخص دیگر گوسفند های زیادی داشت.و شخص سوم که کل میمانی بخاطر او گرفته شده بود کسی نبود جز شیخ مرید. در اواسط میهمانی چاکر نقشه از پیش تعیین شده خود را عملی کرد. او از شخصی که زمین فراوان داشت خواست که زمین های خود را به چاکر بدهد. او هم قبول کرد. از آن نفر دیگر خواست که گوسفندهای خود را به چاکر بدهد و او هم قبول کرد. نوبت به شیخ مرید رسید. چاکر از او خواست که هانی را به او بدهد. در آن لحظه شیخ مرید از دو شخص دیگر بیشتر ناراحت شد؛ ولی چون به خودش آمد و فهمید که چه اشتباهی کرده که به آن میهمانی آمده دیگر کاری نمی توانست بکند واو هم ناچار تن به این کار داد.این خبر به گوش هانی رسید او باورش نمی شد که شیخ مرید او را بخشیده باشد به چاکر. چاکر به خواستگاری هانی آمد وبا او ازدواج کرد. البته چاکر به هانی گفته بود که تا او خودش نخواهد با او هیچ رابطه ای برقرار نکند. شیخ مرید از غم از دست دادن هانی مجنون شد وسر به بیابان زد. چاکرداشت کم کم از کار خود پشیمان میشد. آورده اند که چاکر از شدت پشیمانی هفتاد جای بدن خود را داغ کرد. سالها گذشت و بالاخره هانی توانست از دست چاکر خلاص شود در حالی که از شدت درد دوری شیخ مرید خیلی شکسته شده بود. او در به در دنبال شیخ مرید می گشت. بلاخره او شیخ را در یکی از بیابانها پیدا کرد. او رفت جلو و خود را معرفی کرد و گفت من هستم هانی تو. در این لحظه شیخ مرید به او نگاهی کرد و گفت نه تو هانی من نیستی هانی من که اینجور پیر و شکسته نبود. هانی من جوان خوشگلی بود که دل از همه می برد برو از کنار من تو هانی من نیستی برو. هانی خیلی ناراحت شد. او در حالی که خیلی گریه می کرد از کنار شیخ مرید رفت. هانی هم سر به بیابان زد. و کارش شب و روز گریه کردن شده بود. در سر انجام کار هر دو نفر از شدت عشق زیاد به هم آب شدند . و هر دو تبدیل شدند به دو رودخانه و جاری شدند تا در یک منطقه به هم رسیدند و در آنجا تبدیل شدند به یک رودخانه بزرگ که آبش هیچ موقع خشک نشد.

این داستان در کتابهای زیادی به انواع مختلف آمده است .اگر در این داستان من اشکالی دیدید به بزرگی خود من را ببخشید. این داستان به صورت شعر آمده است که خوانندگان زیادی آن را به صورت زیبا اجرا کرده اند. از شما عزیزان در خواست می شود که اگر می خواهید از این داستان لذت ببرید میتواند به آهنگ های زیبای نور محمد نورل گوش فرا دهید.
(نوشته شده توسط میلاد س).

تصویر خانه ای از لاشار بلوچستان

مهیم بلوچ — Mon, 31 Jan 2011 10:40:07 GMT

شناخت قبایل مکران

مهیم بلوچ — Mon, 31 Jan 2011 10:37:49 GMT

شناخت قبایل مکران

بلوچستان به سبب موقعیت خاص جغرافیایی و وجود موانع طبیعی که بین بلوچستان و نواحی اطراف ان وجود دارد ازقبیل کویر ها و بیابان لوت در غرب و شمال غرب بلوچستان و وجود مناطق صحرایی جنوب قندهار و در پس این صحراها خشک وبی آب وعلف سلسله کوههای مرتفع و خشک همواره چون سد هایی مستحکم بوده اند که قوای هر نیروی مهاجمی را به تحلیل می برد و در تنگه ها و گذرگاههای کوهستانی داخل بلوچستان فرصت قلع و قمع هر لشکری را به مدافعان میداد .

این شرایط خاص سبب شده بود تا این منطقه همواره بعنوان پناهگاهی امن برای آوارگان و فراریان از دست حکام درآید . وجود گروههای خوارج در سده های اولیه هجری و قلاع اسماعیلیه در سده های میانه ، هجوم آوارگان ترک و غز در بحبوحه ایلغار مغول و کوچ شورشیان نکودری در زمان تسلط مغولان بر ایران همواره این منطقه را به عنوان بهشت فراریان معرفی می نمود .

در پس این مهاجرتها وجود تنوع قومی و نژادی را برای مکران به ارمغان آورده است . در این میان و از بیناین مجموعه قبایل گروهها و قبایل عربی النسل توانسته بودند برای خود وجه تمایزی خاص قایل شوند . این مقاله در پی معرفی قبایل عربی مکران است .

تاریخ بلوچستان همانند گذشته بسیاری از اقوام با روایت های و یا اشعار امیخته شده است از اشعار حماسی معروف بلوچی شعربلوچی حسب و نسب سروده میر جلال خان است که راوی تاریخ و گذشته قوم بلوچ را روایت میکند این شعر در مجموعه ای که توسط روزرنامه نگار انگلیسی لانگ. ایم . دیمزنی در قرن نوزدهم تحت عنوان « بلوچ قدیم شاعری» در لندن به چاپ رسیده و توسط میر خدابخش مری بجارانی در دهه 60 قرن بیستم میلادی به اردو ترجمه شده است .

شعر مزبور که توسط دیمزنی متعلق به سالهای 1300 میلادی تشخیص داده شده است . شاعر خود را از اولاد امیر حمزه معرفی می کند .اما مشخص نمیکند منظور وی از امیر حمزه کدام امیر حمزه است . این شعر که ترجمه ان به فارسی چنین است :

« از سرزمین حلب برخاسته ایم و در پی واقعه کربلا بسوی ( مکران) بمپور مهاجرت نموده ایم . پس از ان در سیستان اقامت کردیم .در ان زمان پادشاه سیستان شمس الدین بود که رفتاری دوستانه با بلوچها داشت . تا اینکه بدرالدین حاکم شد واو با بلوچها سر ناسازگاری داشت . سردار تمام بلوچها جلال خان همراه با 44 قبیله از سیستان بسوی سواحل گرم کیچ رهسپار شدند.»

در این روایت که داستان مهاجرت قومی بلوچها به رهبری قبیله رند و لاشار است اشاره ای به هویت عربی طوایف رند و لاشار دارد که خواستگاه انانرا حلب درشامات ( سوریه فعلی)میداند که در پی مهاجرتی طولانی سرانجام به مکران و کیچ رسیده اند . شاعر در پی این روایت 44 قبیله را همراه با قلمرو و پراکندگی انها در مکران مشخص می کند .

پزوهشگر انگلیسی دیگر جی . پی. تیت در کتاب خود « قدیم بلوچستان» که توسط پرفسور انور رومان به اردو ترجمه شده ذکر میکند: بسیاری از قبایل بلوچ علی رغم اطلاق بلوچ بودن خود را عربی النسل می دانند . تیت علاوه بر اذهان بر این مطلب در طبقه بندی ساختار اجتماعی مکران و دسته بندی، قبایل را به 4 طبقه یا ذات تقسیم می کند و در بین ذات یا طبقه اول دو طایفه گچکی و بلیده ای را ذکر میکند . وی گچکی ها را دارای ریشه هندی میداند . اما برای قبیله بلیده ای که قبل از ظهور گچکی ها انها را حاکم کل مکران می داند هویت عربی قایل است . تیت در صفحه 234 کتاب در باب تاریخ مکران ذکر میکند « تا اوایل قرن 16 تاریخ مکران پس از حمله غزنویان در پرده ابهام فرو رفته است و تا زمان موخر الذکر که ملوک الطوایف بر مکران حاکم بودند و لغت ملک از کلمه عربی به معنای حاکم گرفته شده است . در این دوره قبیله بلیده ای نمایان ترین قبیله بود . قبیله بلیده ای توانستند ملوک الطوایف را شکست داده و کل بلوچستان را متحد نمایند و تحت سیطره خود قرار دهند. .» تیت به نقل از راس روایت میکند« براساس تحقیقات راس خاطره بعضی از سرداران این قبیله تا اینک نیز در خاطر ه مردم کیچ موجود است و پیر مردان مکران دوره حکمرانی شاه بلار(بلال) بلیده ای را به یاد می آورند که بر یک قلمرو وسیع شامل کل ( از بیله و جهلاوان در شرق تا فنوج وگه در غرب )مکران حکومت می کرد . راس این موضوع را در سال 1868 میلادی ذکر میکند و این مسجل است که شاه بلار(بلال) در حدود سال 1729 بر سر اقتدار بود . این دوره همزمان است باسلسله جنگهای ایران و افغان اما ده سال بعد اقتدار بلیده ای ها توسط گچکی ها خاتمه داده می شود.»

تیت با قراردادان بلیده ای ها جزء ذات اول و برتر مکران قبیله بلیده ای را دارای هویت عربی و عرب النسل ذکر میکند

تیت با لیست کردن قبایل و طوایف مکران به ذاتهای مختلف از بین ذات و طبقه دوم قبیله رند رانیز جزء قبایل عرب ذکر میکند و یاد اور میشود انان یک شاخه از قبیله رند ساکن کچی هستند .وانان خود را عرب النسل می دانند و در مکران غربی درناحیه مند( نزدیک مرز ایران و پاکستان) سکنی دارند و از مالیات عوارض حکومتیمعاف هستند و به تمرد از قانون معروف و موجب ترس و وحشت قبایل قانونمند همسایه را فراهم نموده اند تیت علاوه بر رندها قبیله نوشیروانی ، هوت ومیر واری را نیز در طبقه (ذات) دوم قرار می دهد .

تیت علاو بر این دو قبیله فقط یک قبیله را از قبایل مکران دارای ریشه عربی می داند و ان قبیله شه زاده یا شیخ زاده است تیت این قبیله را در طبقه (ذات) سوم قرار میدهد. تیت یاداور می شود « شه زاده از قبایل خوش کردار و با سلیقه هستند نسلا" عرب بوده و و اول در سند ساکن بوده اند و سپس به مکران مهاجرت کرده و در جیونی و دشت مقیم شده اند . در بلوچستان ایران در باهو سکونت اختیار کرده اند

تحقیق ترجمه و تالیف : یوسف محتشمی

دریای مکران نه دریای عمان

مهیم بلوچ — Mon, 31 Jan 2011 10:32:13 GMT

دریای مکران نه دریای عمان

نام بلوچستان در سنگ نبشته های داریوش بر بیستون و تخت جمشید "مکا" یا "مکران" نوشته شده و از آن به عنوان استان چهاردهم فرمانروایی هخامنشی نام برده شده است (سده ششم پیش از زایش مسیح). یونانیان باستان در مورد بلوچهای مکران (بلوچستان ) مطالب بسیار زیادی نوشته اند. مورخین مینویسند که نخستین تهاجمی که منجر به کوچ بزرگ آریاها شد هجوم هون های سفید به قسمت باختری رود جیحون بوده که بر اثر آن کوچ بیشینه ساکنین آسیای مرکزی به جانب اروپا آغاز شده است.

دریای مکران نه دریای عمان

در این میان بلوچ ها که ساکنین شرقی دریای خزر بودند به نواحی جنوبی و مرکزی ایران (یزد و کرمان) رانده شدند که بعدها از این نواحی نیز به طرف مشرق و سرزمین خشک و صحاری بلوچستان کوچانده شدند. فردوسی در شاهنامه به گونه فراگیر در باره تاریخ بلوچ ها نوشته است. برای نمونه میتوان از جنگ میان بلوچ ها و انوشیروان ساسانی نام برد که فردوسی در باره آن می گوید : براه اندر آگاهی آمد بشاه که گشت از بلوچی جهانی تباه یا از سربازان بلوچ که در لشکر سیاوش بودند و به جنگ افراسیاب تورانی رفتند ( هم از پهلو و پارس و کوچ و بلوچ ز گیلان جنگی و دشت سروج). فردوسی برگهای زیادی از شاهنامه را به جنگ ما بین پادشاه ایران زمین (کیخسرو) و پادشاه مکران زمین اختصاص داده است. رزم کاوس با شاه هاماوران: د

از آن پس چنین کرد کاوس رای که در پادشاهی بجنبد زجای

از ایران بشد تا به توران و چین گذر کرد ازآن پس به مکران زمین

ز مکران شد آراسته تا زره میان ها ندید ایچ رنج از گره ... ر

چو آمد بر شهر مکران گذر سوی کوه قاف آمد و باختر ... ر

سپه را سوی زابلستان کشید به مهمانی پور دستان کشید

ببد شاه یک ماه در نیمروز گهی رود و می خواست گه باز و یوز

!!!پس به جای دریای عمان میتوان گفت دریای مکران

نقل کننده: کاوه

دو تصویر از باراک اوباما

مهیم بلوچ — Sun, 30 Jan 2011 10:23:00 GMT

حمله انتحاری به یک بیمارستان در پیشاور پاکستان منجر به کشته و زخ

مهیم بلوچ — Sat, 29 Jan 2011 19:38:11 GMT

مدل سرشناس فرانسوی مسلمان شد

مهیم بلوچ — Sat, 29 Jan 2011 18:25:04 GMT

خانم "فا بیان" دختر جوان 28 ساله ای است که تا مدتی پیش یکی از سرشناس ترین مدل های فرانسه به شمار می رفت. وی چندی پیش مسلمان شده و پس از ترک شغل خود به عنوان مدل لباس، به شغل پرستاری روی آورد.

گفته می شود او پس از مسلمان شدن و فراگیری حرفه پرستاری، زندگی مرفه سابق خود را رها کرده و به افغانستان سفر کرد تا در کنار مبارزان این کشور به درمان آنان بپردازد.

"فا بیان" طی اظهاراتی در این باره گفت: اگر لطف و رحمت خداوند شامل من نمی شد، هیچ گاه نمی توانستم مسلمان شوم و تا آخر عمرم مانند یک حیوان زندگی می کردم. من در آن زندگی فقط به دنبال سیراب کردن هوس و شهوت های خود بودم و هیچ اصول و ارزشی برای خود نداشتم. از کودکی آرزو داشتم پرستار شوم، اکنون که مسلمان شده ام به آرزوی خود رسیده ام.

وی در ادامه افزود: در حال و هوای کودکی همواره خودم را در حالت کمک به کودکان بیمار تخیل می کردم اما وقتی بزرگ تر شدم، به دلیل زیبایی ظاهری که دارم ناخودآگاه به سمت دنیای مدل کشیده شدم و از شکل من استفاده ابزاری می شد، دقیقا مانند یک وسیله مدت دار که بویی از انسانیت در آن نبود.

این دختر تازه مسلمان شده، همچنین گفت: تا اینکه برای شرکت در یکی از برنامه ها به بیروت پایتخت لبنان دعوت شدم. وقتی به آنجا سفر کردم، صحنه هایی دیدم که در همه عمرم مانند آن را ندیده بودم. در آنجا پیش از گذشته از خودم منفور شدم و کم کم به سمت متحول حرکت کردم تا اینکه در نهایت به اسلام که انسانیت واقعی در آن وجود دارد، رسیدم. پس از مسلمان شدن در بیروت به پاکستان سفر کردم و از مرز این کشور به افغانستان رفتم و با کمک به کودکان و مجروحان یکی از آرزوهای دیرینه و کودکی خود را محقق ساختم.

"فا بیان" افزود: شرکت های مدل پس از اینکه از مسلمان شدن من با خبر شدند، سعی کردند مرا به راه قبلی باز گردانند از همین رو هدایای بسیار زیادی برایم فرستادند و پیشنهاد دستمزد سه برابری نسبت به قبل را به من دادند اما من که تازه راه اصلی را یافته بودم، هدایا را پس فرستاده و همه پیشنهادات آنان را رد کردم و اکنون احساس می کنم که در خوشبختی کامل به سر می برم.

دیکتاتور سکولار در حال سرنگونی است

مهیم بلوچ — Fri, 28 Jan 2011 23:08:27 GMT

پیامدهای وقایع مصر فراتر از خاورمیانه حس خواهد شد

مهیم بلوچ — Fri, 28 Jan 2011 19:39:48 GMT

تاثیر پیامد های وقایع مصر فراتر از خاورمیانه حس خواهد شد

دهه ۱۹۶۰ را به یاد آورید، زمانی که مصر در مرکز جهان عرب قرار داشت و بازیگر اصلی در مراودات دیپلماتیک و استراتژیک بود.

مصر مشتاقانه در صدد اشاعه و ترویج عرب گرایی (پان عربیسم) در کشورهای منطقه بود.

امروزه با گذشت بیش از پنجاه سال، بازیگران استراتژیک اصلی در خاورمیانه سه کشور غیر عرب هستند: اسرائیل، ترکیه و ایران.

با این حال مصر هنوز در صحنه بین المللی مطرح است. این کشور نه تنها به لحاظ تاریخی، بلکه به لحاظ وسعت و توان نظامی اش است که به یک صدای مهم در رایزنی های جهان عرب تبدیل شده است.

مصر یکی از متحدان اصلی آمریکا در منطقه است و در زمینه دریافت کمک های نظامی از آمریکا هم، بعد از اسرائیل، در مقام دوم قرار دارد.

در عین حال مصر معضلات مشابهی با دیگر کشورهای عربی دارد؛ فقر، افزایش جمعیت جوان، افزایش بیکاری و عدم وجود روند دموکراسی واقعی، از جمله این مشکلات است.

تونس می تواند رئیس جمهوری خود را از قدرت برکنار کند و تاثیر این کار بر منطقه، هرچند شدید، اما کوتاه مدت است. اما اگر حسنی مبارک سقوط کند عواقب آن چشمگیر خواهد بود.

در میان آشفتگی و تلاطم موجود، بیشترین تردید در این مورد وجود دارد که اگر دولت ها سقوط کنند چه کسی زمام امور را به دست خواهد گرفت؟

در مورد تونس این پرسشی است که برای مدتی بی جواب باقی خواهد ماند. اما اگر دولت مصر از قدرت برکنار شود، پیامد های آن به اندازه ای گسترده است، که شدت آن در واشنگتن هم محسوس خواهد بود.

آیا این خلا، فرصتی مناسب برای اسلامگرایان مخالف دولت مصر ایجاد خواهد کرد؟

آیا کشور در هرج و مرج فرو خواهد رفت و یا اینکه احتمالا ارتش برای استقرار ثبات پا به میان خواهد گذاشت؟

هنوز کسی جواب این سوال ها را نمی داند، اما معلوم است که چرا تظاهرات در مصر لرزه بر اندام وزارت خارجه کشورهای دیگر، فراتر از خاورمیانه انداخته است.

در مصر مقررات حکومت نظامی برقرار شد

مهیم بلوچ — Fri, 28 Jan 2011 19:37:39 GMT

تلویزیون دولتی مصر اعلام کرده است که از ساعت شش بعدازظهر تا ساعت هفت صبح فردا (به وقت محلی) در شهرهای قاهره، سوئز و اسکندریه، مقررات منع آمد و رفت برقرار خواهد بود.

بر اساس گزارش این تلویزیون، حسنی مبارک، رئیس جمهوری مصر از ارتش این کشور خواسته است که مسئولیت برقراری نظم را در کنار پلیس به عهده بگیرد.

ماموران پلیس در قاهره، پایتخت مصر، امروز جمعه ژانویه (8 بهمن) با هزاران نفر که بعد از پایان مراسم نماز جمعه دست به تظاهرات زده و خواهان برکناری حسنی مبارک هستند، درگیر شدند.

به گفته شاهدان عینی، در درگیری در بندر سوئز دست کم یکی از معترضان کشته شد. در این شهر، تظاهرکنندگان خشمگین به خودروهای زرهی حمله ور شدند و یک پاسگاه پلیس را آتش زدند.

پیش از آن نیز، طی ناآرامی های چهار روز اخیر دست کم هشت نفر کشته شدند.

در قاهره، پلیس برای متفرق کردن مردم از ماشین های آب پاش و گاز اشک آور استفاده کرد و تظاهرکنندگان هم در واکنش به سوی نیروهای پلیس سنگ پرتاب کردند.

علاوه بر قاهره و سوئز، مردم شهر ساحلی اسکندریه هم دست به تظاهرات زده اند.

دولت مصر می گوید که آماده گفتگو است، اما در عین حال هشدار داده است که در صورت لزوم از "تدابیر قاطع" استفاده خواهد کرد. شبکه اینترنت و تلفن همراه از امروز صبح در سراسر مصر قطع شده است.

براساس گزارش ها، عده ای از رهبران اخوان المسلمین، جنبش مخالف دولت، دستگیر شده اند. رهبران این گروه که فعالیتش در مصر غیر قانونی است، پیشتر گفته بودند که از تظاهرات روز جمعه حمایت می کند.

نقش اینترنت و رسانه ها در ارتقای آگاهی مردم دنیا را نباید ندیده گرفت...آنچه این روزها اتفاق می افتد در حقیقت اعتراض به غرب است و می رود شکل دیگری از انتخاب دردنیا به نمایش بگذارد

نمونه،‌ از مخاطبان بی بی سی در ایتالیا

شما هم برای اظهارنظر درباره گسترش اعتراض های مردمی در جهان عرب اینجا را کلیک کنید

به گفته یکی از خبرنگاران بی بی سی در قاهره، ماموران لباس شخصی خبرنگاران و روزنامه نگارانی را که در حال تهیه گزارش از تظاهرات بودند، مورد ضرب و جرح قرار داده و آنها را با خودرو از محل می بردند.

اسد الله الصاوی، خبرنگار بی بی سی که خود نیز زخمی شده است، می گوید پلیس با باتوم های برقی و با قساوت بیش از اندازه مردم را کتک می زد.

از زمان آغاز اعتراضات، حسنی مبارک، رییس جمهوری مصر هنوز در انظار عمومی ظاهر نشده و در این مورد اظهار نظر نکرده است.

شرکت محمد البرادعی در تظاهرات

محمد البرادعی، برنده جایزه صلح نوبل و سیاستمدار مخالف مصری، هم در تظاهرات امروز (جمعه 28 ژانویه 2011) در قاهره شرکت کرد. ماموران پلیس با ماشین های آب پاش، به سمت آقای برادعی و هواداران او که به تظاهرکنندگان بعد از نماز جمعه پیوسته بودند، آب پاشیدند.

پلیس سپس با باتوم به کسانی که سعی می کردند آقای برادعی را محافظت کنند، حمله کرد.

آقای برادعی که سراپا خیس شده بود، در داخل یک مسجد که به محاصره ماموران پلیس در آمده بود، گرفتار شد. آنها با شلیگ گاز اشک آور از خارج شدن کسانی که در داخل مسجد بودند، جلوگیری کردند.

محمد البرادعی شب گذشته از اتریش به مصر بازگشت. او پیش از ترک اتریش به مقصد قاهره، اعلام کرده بود چنانچه از او خواسته شود، آماده است رهبری تحولات سیاسی مصر را بر عهده گیرد.

صدر نشینی سیستان و بلوچستان در ازدواج و سمنان در طلاق

مهیم بلوچ — Fri, 28 Jan 2011 19:34:27 GMT

بر اساس اعلام سازمان ثبت احوال کشور، استان سیستان و بلوچستان با 106.4 درصد رشد ازدواج و سمنان با 59.4 درصد رشد طلاق در کشور رکوددار رشد ازدواج و طلاق در 9 ماهه ابتدایی سال جاری هستند. به گزارش خبرنگار مهر، سازمان ثبت احوال کل کشور با ارائه آخرین وقایع حیاتی چهارگانه (تولد، فوت، ازدواج و طلاق) اعلام کرد که واقعه ازدواج در 9 ماهه ابتدایی سال جاری در مقایسه با مدت مشابه در سال 1388، یک دهم درصد در کل کشور افزایش یافته در حالی که طلاق در این مدت 7.5 درصد رشد داشته است.

فهیمه سادات طباطبایی

بالاترین و پایین ترین آمار ازدواج در بین استانها

براساس آمار تفکیکی این سازمان، در 9 ماه ابتدایی سال 1388 در استان سیستان و بلوچستان 23 هزار و 317 واقعه ازدواج به ثبت رسیده که این آمار در سال جاری به 38 هزار و 92 مورد افزایش یافته که بیانگر 106.4 درصد رشد ازدواج در این استان است که تفاوت معناداری با سایر استانها دارد.

این در حالی است که در استان گیلان در 9 ماه ابتدایی سال 1388، 26 هزار و 666 واقعه ازدواج به ثبت رسیده که این رقم در سال جاری به 24 هزار و 551 مورد رسیده که بیانگر کاهش 7.9- ازدواج در این استان بوده است.

بالاترین و پایین ترین آمار طلاق در بین استانها

طبق اعلام سازمان ثبت احوال کشور، تا پایان آذرماه سال 1388، 475 مورد طلاق در استان سمنان به ثبت رسیده که در مدت مشابه در سال 1389 به 757 مورد رسیده که بیانگر رشد 59.4 درصدی طلاق در این استان است. با این آمار، استان سمنان در صدر میزان رشد طلاق در بین سایر استانهای کشور قرار گرفته است.

اما استان فارس در 9 ماهه اول سال 1388، پنج هزار و 732 طلاق را داشته که این آمار در مدت مشابه امسال به پنج هزار و 631 مورد کاهش یافته تا با کاهش 1.8- این واقعه کمترین میزان طلاق را در کل کشور به خود اختصاص دهد.

استانها	ازدواج			طلاق
استانها	سال88	سال 89	درصد تغییرات	سال 88	سال 89	درصد تغییرات
آذربایجان شرقی	39992	38830	2.9-	4455	4676	5
آذربایجان غربی	30106	30116	0.0	3234	3512	8.6
اردبیل	15947	15854	0.6-	1214	1388	12.2
اصفهان	44026	42128	4.3-	5381	5883	9.3
ایلام	5371	5497	2.3	320	306	4.4-
بوشهر	9143	8936	2.3-	966	1210	25.3
تهران	106730	99702	6.6-	26031	27475	5.5
چهارمحال و بختیاری	11023	10596	3.9-	637	628	1.4-
خراسان جنوبی	6830	7193	5.3	459	562	22.4
خراسان رضوی	61344	62807	2.4	9202	10134	10.1
خراسان شمالی	10070	10090	0.2	911	1018	11.7
خوزستان	47688	46560	2.3-	4442	4866	9.5
زنجان	12145	12090	0.5-	1158	1145	1.1-
سمنان	5103	5132	0.6	475	757	59.4
سیستان و بلوچستان	23317	38092	106.4	1028	1271	23.6
فارس	52104	44985	13.7-	5732	5631	1.8-
قزوین	11601	11328	2.4-	1171	1351	15.4
قم	9889	9937	0.5	1551	1878	21.1
کردستان	14915	14805	0.7-	2406	2570	4.7
کرمان	26636	26746	0.4	2607	2651	1.7
کرمانشاه	19867	19536	1.7-	2759	3070	11.3
کهکیلویه و بویراحمد	7813	7481	4.2-	490	605	23.5
گلستان	19800	19654	0.7-	1693	1877	10.9
گیلان	26666	24551	7.9-	3438	3521	2.4
لرستان	20590	20345	1.2-	1904	1907	0.2
مازندران	29474	27291	7.3-	4196	4537	8.1
مرکزی	13349	13238	0.8-	1732	1887	8.9
هرمزگان	15553	14878	4.3-	1134	1287	13.5
همدان	19975	19820	0.8-	2239	2432	8.7
یزد	11261	10752	3.5-	804	851	5.8

جدول مقایسه ای طلاق و ازدواج در 9 ماهه اول سال 1388 و 1389

تغییرات ازدواج و طلاق در پایتخت ایران

همچنین در 9 ماهه ابتدایی سال 1388، 106 هزار و 730 واقعه ازدواج در تهران به ثبت رسیده که این رقم در مدت مشابه سال جاری به 99 هزار و 702 واقعه کاهش پیدا کرده که با رشد منفی 6.6 درصدی مواجه شده است.

همچنین از اول فروردین تا پایان آذرماه سال گذشته، 26 هزار و 31 مورد طلاق در تهران به ثبت رسیده که این رقم در سال جاری به 27 هزار و 475 مورد افزایش یافته که بیانگر رشد 5.5 درصدی این واقعه در پایتخت کشورمان است.

کاهش ازدواج و افزایش طلاق در استانهای شمالی کشور

بررسی جدول آماری بالا بیانگر این است که میزان ازدواج در استانهای شمالی کشور از جمله گیلان، گلستان و مازندارن رو به کاهش است. در میان این سه استان، گیلان با رشد منفی 7.9 درصد کمترین میزان ازدواج را به خود اختصاص داده است.

همچنین میزان طلاق در هر سه استان شمالی رو افزایش است به طوری که در استان گلستان تا 10.9 درصد، مازنداران 8.1 و گیلان 2.4 درصد افزایش یافته است.

کاهش واقعه ازدواج در 21 استان کشور

جدول پیش رو حاکی از آن است که میزان ازدواج در21 استان کشور تا حدی کاهش یافته که آن را به زیر صفر رسانده است ضمن اینکه میزان رشد این واقعه در پنج استان کرمان، قم، خراسان شمالی، سمنان و آذربایجان غربی به کمتر از یک درصد می رسد.

افزایش میزان طلاق در 24 استان کشور

براساس آخرین آمار اعلام شده از سوی سازمان ثبت احوال، میزان طلاق در 24 استان کشور افزایش یافته که 13 مورد آن بالای 10 درصد بوده که در برخی از استانها همچون سمنان به 59 درصد نیز رسیده است. این در حالی است که میزان این واقعه تنها در چهار استان ایلام، چهارمحال و بختیاری، زنجان و فارس با کاهش کمتر از 5 درصدی روبرو بوده است.

گزارش از فهیمه سادات طباطبایی

سفر عمربن خطاب (رضی الله عنه) به بیت المقدس

مهیم بلوچ — Fri, 28 Jan 2011 19:26:21 GMT

سفر عمربن خطاب (رضی الله عنه) به بیت المقدس

در زمان خلافت سیدنا عمربن خطاب (رضی الله عنه) دامنه ی فتوحات اسلامی در سرزمین شام گسترش یافت تا به بیت المقدس که مسجد الاقصی در آن قرار دارد رسید.

سفر عمربن خطاب (رضی الله عنه) به بیت المقدس

در اینجا بود که فرمانروایان مسیحی که بر سرزمین شام و روم حکومت می کردند در خواست کردند که باید خلیفۀ مسلمانان شخصاً حضور داشته باشد و قرارداد صلح را به دست خود بنویسد تا کلیدهای مسجد الاقصی را به وی تحویل دهند. زیرا تحویل بیت المقدس و مسجد الاقصی به این آسانی نیست. قدس با شهرهای دیگر فرق می کند. شهرهای دیگر از منزلت و جایگاه قدس برخوردار نیستند. مسجد الاقصی مکانی است که به دست مبارک حضرت سلیمان بنا شده و پیامبران بعدی در آن نماز خوانده اند. پس اگر لازم است که بیت المقدس تسلیم مسلمانان گردد، باید خلیفۀ مسلمانان شخصاً آن را تحویل بگیرد.

فرمانده ی لشکر مسلمانان ابوعبیده (رضی الله عنه) این مطلب را به امیر المؤمنین گزارش می دهد و می گوید: فتح بیت المقدس بستگی به حضور شخص خلیفه دارد.

سیدنا عمر (رضی الله عنه) همانطور که در سایر کارهای مهم و سرنوشت ساز خلافت با اصحاب مشورت می کرد، در این باره هم مسئله را به شور گذاشت. عده ای رأیشان این بود که لازم نیست خلیفه به بیت المقدس برود، چون معتقد بودند که نباید به مسیحیان بها داد، ولی سیدنا علی (رضی الله عنه) نظر به رفتن خلیفه داد و گفت: هم شرافت و منزلت قدس و مسجدالاقصی در نظر گرفته می‌شود و هم کار مسلمانان راحت می گردد.

لازم است در اینجا نگاهی به سفر امیر المؤمنین به شام داشته باشیم.

آری، او فردی است که دو ابر قدرت آن زمان یعنی ایران و روم از ترسش آرام و قرار نداشتند. هیبت نام او گوش ها و قلب ها را پر نموده بود.

درآن زمان اگر پادشاهی یا حاکمی به شهر یا استانی سفر می نمود خبر در همه جا پخش می شد و چشم ها منتظر دیدن حاکم و همراهان و شکوه جلالش می شد و اخبار این سفر های شاهانه در صدر اخبار رسانه های خبری قرار می گرفت و جایگاه ویژه ای را در کتاب های تاریخ و سیرت به خود اختصاص می داد و مردم آن را برای هم روایت می کردند و با دیده ی تحسین به آن می نگریستند.

حال قدرتمند ترین حاکم وقت می خواهد به شهری که از دیر باز تحت استعمار دیگران بوده است مسافرت کند!

در واقع ماجرای مسافرت عمر فاروق (رضی الله عنه) برعکس سفرهای شاهان و تجربه های مکرر تاریخی است. برای روشن شدن موضوع جریان سفر را با هم مطالعه می کنیم:

سیدنا عمر (رضی الله عنه) در این سفر بر شتری خاکستری رنگ سوار بود. سر مبارکش برهنه و در زیر آفتاب سوزان خورشید می درخشید.

شتر رکاب نداشت و پاهای مبارک از دو طرف آویزان بود.

زیر اندازی پشمی داشت، وقتی بر شتر سوار می شد زین او بود و وقتی از آن پیاده می شد فرش وی. خورجین شترش از پوست یا برگ خرما بود. وقتی سوار می شد خورجین و وقتی پیاده می گشت آن را زیر سرش قرار می داد.

پیراهنی از کرباس به تن داشت که به علت کهنگی پاره شده بود، پیراهن دیگری نیز نداشت، وقتی به بیت المقدس رسید گفت: رئیس این منطقه را صدا کنید و وقتی حاضر شد به او گفت: پیراهنی به من امانت دهید و پیراهنم را بشوئید و پارگیش را بدوزید.

پیراهنی کتانی برایش آوردند، از آنها پرسید: این چیست؟ گفتند: کتان است. گفت: کتان دیگر چیست؟ برایش توضیح دادند.

پیراهنش را کشید و پیراهن دیگر بر تن کرد.

بعد از اینکه پیراهن شسته و وصله زده شد، دوباره پیراهن خودش را بر تن نمود. حاکم آن منطقه که مسیحی بود گفت: شما پادشاه عرب ها هستید. مناسب نیست در این سرزمین چنین لباسی بر تن داشته باشید و مرکب شما شتر باشد. اگر اسب ترکی سوار شوید به چشم رومی ها بهتر است.

در جواب گفت:

ما قومی هستیم که خداوند با اسلام ما را عزت داده است و عزت را غیر از خدا و اسلام نمی خواهیم.

آری، حال امیرالمؤمنین، خلیفه مسلمانان سیدنا عمربن خطاب (رضی الله عنه) که خواب از چشم بزرگترین پادشاهان وقت گرفته و آوازه ی فتوحات او همه ی جهان را پر کرده بود، این چنین بود.

آری عزیزان، این سفر از مدینه به بیت المقدس است که از میان شهر های بزرگ و پیشرفته آن زمان می گذرد و چشم ها از نزدیک او را زیر نظر دارند و به او خیره می شوند. چه راست گفته است خدای بزرگ آنجا که می فرماید:

{ و لله العزة و لرسوله و للمؤمنین و لکن المنافقین لا یعلمون} [منافقون: 8].

«عزت از آن خدا و رسول او و مؤمنان است ولیکن منافقان نمی دانند.»

_____________________________________

منبع:

داستان های شیرین تاریخی

ابوالحسن ندوی (رحمه الله)

ترجمه: عبدالله تیموری

پوشش گیاهی بلوچستان

مهیم بلوچ — Fri, 28 Jan 2011 19:21:57 GMT

به علت قرار گرفتن در ناحیه نیمه بیابانی و همچنین به علت باران کم و نا منظم در این منطقه گیاهانی که بتوانند در برابر گرما و خشکی هوا مقاومت دارند رشد می کنند و این گیاهان با فاصله زیادی میرویند پوشش گیاهی بیابانهای اطراف بصورت استپ می باشد و گیاهان اطراف آن بیشتر به صورت خاردار می باشند . گونجت و دولک دنک پوتار بون لاتیگ و پترونک و اگالینچ از جمله گیاهانی هستند که در بیابان و اکثر اً در فصل بهار رشد می کنند.

پوشش گیاهی بلوچستان

درختان پراکنده این ناحیه گز و کهور و کنار – پسته وحشی (گون) و گیلاس وحشی (تی تل) پیر –گیشتر (شیطرج ) چش (مغیلان) و چگرد و کسیر از جمله درختانی هستند که در بیابان و کوههای اطراف رشد می کنند .

گیاهان داروئی

در کوهستانهای منطقه گیاهان دارویی از قبیل

ازگند (بهمن بری): برای سرفه و تنگی نفس و برای درد چشم از آن استفاده می کند

چش (مغیلان): جشانده آب برگ آن برای رفع دل درد و سوزش مجاری ادرار و شیره و پوست آن برای رقت منی و سرعت انزال جریان منی مفید است .

سداپ : مسکن درد گوش و زیاد کننده هوش و مقوی معده است

کوهی بتاگ : بادمجان بری برای سرفه و تنگی نفس درد پهلو و سیاه کننده موی سر .

گواتگ (شوت ): هضم کننده و برای ضعف معده و سنگ کلیه و امراض سینه.

کزین ارواح : برای ریش و زخم (فقیرا )

حَرهِچک (خار شتر ) : دافع یرقان

پینلوک (پیاز دشتی ) : برای مری و درد سر و درد گوش و تقویت حنجره

نَدَک(کور گیاه) : بای درد دندان و دفع سختی طحال

گیشتر (شیطرج ): شیره و آب آن با سرکه دافع برص و خارش و برای درمان بعضی زخمها و و برای در آوردن خارهایی که به بدن می روند .

کارچک و شینزگ: هر دو برای سوزاک و سوزش محل ادرار

گواتام ،گنداکو و پنیر

درنه برای درد شکم و پیچش شکم

پورچینک : دفع اسحال

گردر : برای دست و پا درد و تقویت اندامها

پوشاک مردم بلوچ

لباس مردانه بلوچی از پیراهن بلندی که تا سر زانو و گاهی هم پایین تر بوده و به طور متوسط از سه الی پنج متر پارچه تشکیل شده است که به آن جامگ(jamagh) یا پشک(pashk ( و در بعضی دهات به آن کمیس(kamis )(که همان قمیص عربی است ) می گویند . وشلوار نیز تشکیل شده از همان پارچه وهمرنگ و همنوع با همان پارچه دو تا سه متر که از کمربند نخی به نام (آهنجگ(ahenjagh)یا نشپیل(neshpil) )استفاده می کنند وبعضی از مردان بلوچ شال یا لنگ(longh )به سر خود می بندند

که آن را پاگ(pagh) می نامند وعده ای دیگر نیز کلاههای مشکتی(mashkati)و کلاه کلی (koli) به سر می گذارند...

لباس زنان نیز لباسهای دست دوزی شده که بلندوگشاد وتا زمین 10تا30سانتی متر فاصله دارد که لباس زنان شامل چند تکه برجسته دست دوزی شده است.بالای تنه به آن( جیگ (jeigh) می گوینداز روی شکم تا انتهای دامن که به آن( پندول(pendool)وبه سر آستین که به آن( آستینگ(asting)وبه سرپارچه های شلوار که به آن( پادگ(padag)یا (پانچک(panchak)می گویندکه با نخ های رنگارنگ به طرح های مختلف دوخته شده وبه روسری زنانه (سریگ(sarig)می گویند وخاشیه رو سری ها با نخ های رنگارنگ دوخته شده که به اصطلاح محلی (کریشی(koreshi)می گویند...

مسکن روستاهای بلوچستان

خانه ها و مسکن روستا به تبع مقتضیات طبیعی عموماً از خشت و گِل و مصالح سنگی و چوبی ساخته شده اند ساده ترین نوع مسکن در دهات ودر میان دامپروران اطراف خانه ساده و گنبدی شکلی بنام تیپ(tip) یا گرد تیپ(gerdtip)می باشد که از برگ و چوب درختان بحصوص برگ درخت خرما وچوب درخت گز(gaz)و برگ درخت پهن برگ (doz)ساخته می شود گاهی قسمت پائین چوبها را با گِل میگیرند و انبار های غله روستائیان نیز به همین شکل است ولی بیسشتر خانه های داخل روستا گِلی و خشتی و سنگی هستند وبرای پوشش سقف آنها از چوب وتنه درخت خرما استفاده می کنند.

اخیراً مسکن روستا تابع تحول مواد و مصالح ساختمانی شده است و این نیز با مقتضیات و سطح زندگی و درآمد مردم نیز مرتبط است .

چند سالی است که استفاده از تیرآهن و آجر و سیمان در ساختمانها راه پیدا کرده و ازاین رو تعداد مساکن و خانه هانیز افزایش یافته و نسبت به گذشته ساخت ظاهری خانه ها و اسکلت بندی و بافت روستاها نسبت به گذشته در حال تغییراست.

عبالجلیل جعفری

کوه های مینیاتوری در چابهار ـ عکس

مهیم بلوچ — Fri, 28 Jan 2011 19:18:57 GMT

هر گوشه ی بلوچستان، زیبائی خاص خودش را دارد. این سرزمین تشنه ی آب، هم بیابان هایش زیباست و هم کوه هایش. آنجا که آبی هست، باغاتش را می توان دید و در کناره های دریای عمان، کوه های مینیاتوری اش را. اما افسوس که این همه زیبائی مورد توجه درست قرار نمی گیرد و فکری به حال آبادانی این منطقه نمی شود.
عکس / کوههای مینیاتوری در چابهار
برای بزرگ نمایی روی عکسها کلیک کنید
عکسها از ایرنا

وش‏هات شه ترسوکین جنرالا

مهیم بلوچ — Thu, 27 Jan 2011 17:29:52 GMT

به باز سردین هواوا ونکووری، خوبین جمعیتی، پرویز مشرفی انتظارا به ونکوور کلابی دپا وشتاتهت‏انت.

شه اصلی‏ان رادیو تلویزیون و خبرنگاران خبری نهت و معلوم بوت آوَ زانن‏ات که جنرال سوهتگین مهرگی که فقط په پولی جوﭦ کنگا سفرَ کنت. باز معروف‏ انت که یِ طماعین ژنرال وقتی که به قدرتا هم هت‏ات مُکُ ملامی وارت و رشوتی گرکا، دستی همیشه دراجت و عبدالغدیرخانی هوریا به هر کس که توانتی سانتریفوژ بهایی کرت و البت تا آخری درگتا سری به آمریکایی آخوری تها هم هت‏ات.

وش‏هات شه ترسوکین جنرالا

به باز سردین هواوا ونکووری، خوبین جمعیتی، پرویز مشرفی انتظارا به ونکوور کلابی دپا وشتاتهت‏انت.

بلوچستانی بمباران، و کشک اکبرخان بگﭦی‏ای و شصت نفر شایی دور و بری و مردمان یکی شایی جنایتان هست.

ونکوور کلابی دپا دو پلیس تکه داته. هند‏انت و شه ما سوجه کنن‏ات که حبر چی‏انت. یکی شه زاگان زوتی کلابی میهمانا معرفی کنت و شایی حون ریچی و کشت و کشارا په پلیسا شیت. یکی شه پلیسان چمُکی جنت و شیت بیخود نیست که «سوری» شهر شایی زورگا بیزاری داته! منا هندگُه گیرت و هما پلیسا سرَ سوجَ کنین. باز شوقی سرا شیت، هیچی وُدی پلیس حاضر نبوته یِ واجهی امنیتا به عهده بگیرت! من که زانین سوری تها بازین پاکستانیِ نشته سرپدُن که سوری پلیس باز هوشیارن کاری‏ای کرته.. به پلیسان وتی فلایرا که خوب ژنرالی جنایتانَ شرحی داته دیَن و به جمعیتی طرفا که دارنت دادَ جن‏انت رَوَن.

زاگان پشتِ درا را هم ودی کُرته و دو نیم بوتگ‏ان که اگه ترسوکین ژنرال شه پشتی درا پترت بی بهره مبیت.

میهمانان که گشتر تاجر و سوداگِرن‏انت یکی یکی گُ وتی آخرین سیستمین ماشینان کاینت. جمعیت گُ وتی گوش کر کُنُکین توارا پریادَ کنت:

پٹ‏انت ترا مشرف، پٹ‏انت ترا دیکتاتور، کاری کن‏انت که آوان سرا جاله کن‏انت و تها پترن‏ات.

رهگذرَ وشت‏انت و سوجه کن‏انت و روُکین ماشین بوقَ جن‏انت.

ناهنگاما سه همرنگی‏ن جیپ شه راهَا رسیت. ژنرال‏انت و آیی ﭨنی ملکی‏ان بادی گارد!

حیرت جای‏انت که حیرتَ‏اش کرت! یک دو منت هُنگ‏اش وارت و رادگ بوتنت. ما زانت که په پدا درا رونت. جِستن و وترا سرِن کرت برا درا و وتی همراهانیا. کتریِ دگه جنرالی جَنیَ رسیت. من سﮈکی میانجینا وشتاتن. حتم دارین جنرالا (شه بستی پریادُنَ کرت) منی گونﮈین زواناری هم دیسته‏ای. یک منﭦی هم نوشتاتنت و رد بوت‏انت. هما زانت که په دیمی درا رادگنت. جستن و هس و نپسا وترا وُدا سرِن کرت. دوارگ منی پوستر که بازین بلوچی عکس‏انت که برایی دستورا کشگ بوتگ‏انت برایی دیما هست‏انت. سه ماشین جنرالی وشتیت و جمعیت آوانا چاردو گِردَ کنت. ونکووری پلیس شه وتی جها تکانه نوارت و به ما کاری نداریت. هست و نیست به جنرالی بادی گاردی دستای‏انت . آ هم زان‏انت که ادا کوئٹه و خضدار و ﮉالبندین و کونڈی نیست که ژنرال ارد بدنت، ادا کانادا هست. به آرامین تظاهراتی دیما دست شورِش دادت کانون آوانی و جنرالی شلوارا درَ کنت و شِرُ تِرِشَ کنت. بادیگارد سکی سرا جهد و کوشش کن‏انت که شه جمعیتی میانجینا په ژنرالا راهی پاچ بکن‏انت. مخلوک دادی کشیت: مِر. حاک بی. پٹنت ترا. قاتل. حونی. دیکتاتور. جنرالی دپ خرابنت منته چی بگوشیت. منی همراه اکبرخان بگٹی پلاکاردا آیی دیما بارت و داد جنت:

آرا ته کشت! بلوچستانا را ته کشت.

برَ گردیت منا سیله کنت. من لاتین بلوچی عکس که آیی کشته نشانی دیین و داد جنین:

حونی، قاتل، جانی. پٹ‏انت ترا. وتی دستانا مشت کنت و مشت جنگانی اداوا در کاریت و آوانا منا و منی همراها نشانا دنت!

جنرال هنون وترا رسینتی‏ای به ونکوور کلبی پله هانی سرا. پلیس شه ما دستبندی کنت بلن جنرال کلبی تها پتریت! یکی دو بادیگارد سر درکَ وارت و نزدیک‏انت بکپی، بلینا جنرال ونکوور کلبی تها پتریت.

من شرم وحیا برایی دیما ندیست. بی پروایی و لاپسیری و بورگی هت‏ات برایی سر و چمانی تها...

شُتَن دورا شه مخلوکا نشتن و وتی نیترو گلسرینی اسپریا وتی زوانی چیرا جتن و گهترن زانت دگه پریاد مکنین و شه دورا مخلوکا که هنگه جنرالا دشمانشَ دات سیل کنین

http://balouch-balouchi.blogspot.com

CNN فرار جمال مبارک از مصر را تکذیب کرد

مهیم بلوچ — Thu, 27 Jan 2011 10:49:37 GMT

تلویزیون سی .ان.ان به نقل از مقام های رسمی مصر خبر فرار جمال مبارک فرزند حسنی مبارک از مصر که به صورت گسترده ای در سایت های اینترنتی منتشر شده بود را تکذیب کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه العالم این خبر به دنبال اوج گیری اعتراضات و تظاهرات مردمی علیه حکومت دیکتاتوری مصر شایع شد.

برخی پایگاههای اینترنتی به نقل از منابع خود در کاخ ریاست جمهوری مصر اعلام کردند که "جمال مبارک" و همسرش فریده با 97 کیف و چمدان از مصر به محل نامعلومی فرار کردند.

این خبر به طور گسترده در سایت های اجتماعی مانند توئیتر در مصر رد و بدل می شود و موجب خشم هرچه بیشتر شهروندان مصری شده که این روزها با الگوگیری از انقلاب تونس، دست به اعتراض و تظاهرات گسترده علیه حسنی مبارک زده اند.

پایگاه اطلاع رسانی وطن روز چهارشنبه گزارش کرد که دولت مصر شبکه اجتماعی توئیتر را فیلتر کرده است.

درسالهای اخیر به دنبال انتشار مطالبی در باره بیماری سرطان حسنی مبارک ، جمال مبارک به عنوان اصلی ترین گزینه برای جانشینی پدرش معرفی شده است.

فرار "احمد عز" دبیرکل حزب ملی مصر نیز از دیگر خبرهای منتشر شده در شبکه های اجتماعی اینترنتی است.

این منابع اعلام کردند: احمد عز با هواپیمایی اختصاصی مصر را به مقصد نامعلومی ترک کرد. اما برخی اخبار غیر موثق حاکی از آن است که جمال مبارک و همسر و دخترش و نیز احمد عز همگی به لندن فرار کرده اند.

با اوج گیری تظاهرات مردمی در مصر که روز گذشته تا نیمه های شب ادامه یافت و از آن تحت عنوان "روز خشم" یاد شده بود؛ هزاران نفر به خیابان ها ریختند.

دراین تظاهرات که به درگیری منجر شد سه نفر کشته و 300 نفر از سوی نیروهای امنیتی و پلیس مصر بازداشت شدند.

در همین حال گروه های مخالف خواستار ادامه تظاهرات طی امروز (چهارشنبه) و فردا شده اند.

فارین پالسی:پس از تونس، کدام دیکتاتورهای عرب سقوط می‌کنند

مهیم بلوچ — Thu, 27 Jan 2011 10:21:38 GMT

مجله "فارین پالسی " در گزارشی به بررسی اوضاع 5 کشور عربی پرداخت که پس از تونس می‌توانند شاهد قیام مردمی و سقوط حکومت‌ها باشند.

مجله آمریکایی "فارین پالسی " در گزارشی به بررسی اوضاع 5 کشور عربی پرداخت که پس از تونس می‌توانند شاهد قیام مردمی و سقوط حکومت‌ها باشند. کشورهای مذکور عبارتند از الجزایر، مصر، لیبی، سودان و اردن.
فارین پالیسی برای ادعای طرح شده دلایل و توضیحاتی را مطرح کرده است که در ادامه به آنها اشاره می‌شود:

* واهمه رژیم غیردموکراتیک الجزایر از مواجهه با قیام بزرگ مردمی

به نوشته فارین پالسی، "عبدالعزیز بوتفلیقه " از سال 1999 ریاست جمهوری الجزایر را برعهده داشته و در سال 2009 با اصلاح قانون اساسی توانست برای سومین بار به ریاست جمهوری برگزیده شود، حال آنکه احزاب مخالف انتخابات مزبور را تحریم کرده بودند.

بنابراین گزارش، نگرانی‌های بسیاری در خصوص سلامتی بوتفلیقه 73 ساله وجود دارد و گفته می‌شود که برادر وی خود را برای جانشینی رئیس‌جمهور آماده می‌سازد.

بوتفلیقه توانست به جنگ 10 ساله داخلی در الجزایر پایان داده و روابط این کشور را با قدرت‌های آفریقایی و اروپایی ارتقا بخشد اما در مقابله با شورشیان وابسته به القاعده در "مغرب اسلامی " ناکام بوده و نتوانسته است از فرسایش نهادهای دموکراتیک در الجزایر جلوگیری کند.

فارین پالسی در بیان نشانه‌های هشداردهنده در خصوص قیام مردمی در الجزایر نوشت: الجزایر نیز همچون تونس در ماه ژانویه شاهد اعتراض‌هایی در اعتراض به افزایش قیمت ارزاق و بحران بیکاری بود. این اعتراض‌ها زمانی اوج گرفت که دولت از افزایش قیمت شیر، شکر و آرد خبر داد. در جریان این اعتراض‌ها هزاران جوان الجزایری با پرتاب سنگ به سمت نیروهای پلیس و به آتش کشیدن یک پاسگاه اعتراض خود را به افزایش قیمت‌ها ابراز داشتند.

بر اساس این گزارش، الجزایر 20 درصد از گاز مورد نیاز اروپا را تامین می‌کند اما مدت‌هاست که شهروندان این کشور از توزیع ناعادلانه درآمدها ناراضی هستند.

در شرایطی که قیام مردم تونس در اعتراض به حکومت "زین‌العابدین بن‌علی " به اوج خود می‌رسید، نیروهای امنیتی الجزایر موفق شدند اعتراضات مردمی را تا حدودی تحت کنترل درآورند. اما پس از این کنترل نسبی اوضاع، شرایط بار دیگر رو به وخامت گذاشت و 5 شهروند مرد الجزایری خود را در پیروی از "محمد بوعزیزی "، شهروند تونسی که خودکشی وی منجر به آغاز ناآرامی‌ها شد، به آتش کشیدند.

فارین پالسی نوشت: هرچند که رژیم بوتفلیقه رژیمی غیرمردمی و غیردموکراتیک است، اما به اندازه حکومت بن‌علی در تونس سرکوبگر نیست و این امر شرایط را برای مخالفان رژیم در راستای ترتیب دادن یک قیام بزرگ مردمی سخت‌تر می‌کند.
علاوه بر این، نشانه‌ای از حمایت اتحادیه‌های صنفی و گروه‌های مخالف دولت از اعتراضات انجام شده به چشم نمی‌خورد و این اعتراض‌ها بیشتر توسط جوانان بیکار انجام می‌شود. شاید به‌خاطر دچار نشدن به سرنوشت بن‌علی باشد که بوتفلیقه برای دولت جدید تونس آرزوی موفقیت کرده است!

* فرعون 82 ساله مصر در مسیر افول

فارین پالسی در تشریح اوضاع مصر به عنوان دومین کشور مدنظر این نشریه برای پای گذاشتن در مسیری که تونس به آن رفت، نوشت: "حسنی مبارک " سه دهه است که قدرت را در مصر در دست دارد، چرا که قانون مربوط به شرایط اضطراری به وی این فرصت را داده است تا انتخابات را به هر نحوی که می‌خواهد دست‌کاری کند.
اما به نظر می‌رسد که قدرت در حال لیز خوردن از دستان این "فرعون 82 ساله " است. شایعاتی که مستمرا در خصوص اوضاع نامطلوب جسمانی حسنی مبارک منتشر می‌شود، به رقابت بین "جمال مبارک "، پسر وی و "عمر سلیمان "، رییس قدرتمند سازمان اطلاعات مصر، دامن زده است.

مصر نیز طی روزهای اخیر شاهد خودکشی‌های متعدد شهروندان به پیروی از محمد بوعزیزی بوده است. روز 18 ژانویه یک جوان 25 ساله به عنوان سومین نفر، خود را بر روی پشت بام منزلش در شهر اسکندریه به آتش کشید. وی در اثر شدت جراحات جان باخت.

گزارش‌ها حاکی از آن است که پیش از این جوان 25 ساله، یک وکیل 40 ساله نیز در قاهره پس از سر دادن شعارهایی در محکومیت افزایش قیمت‌ها سعی در خودکشی کرد. پیش از او نیز فرد دیگری خود را در برابر ساختمان پارلمان به آتش کشید؛ اما پیش‌بینی می‌شود که هر دو نفر زنده بمانند.

با وجود این شرایط، "احمد ابوالغیط "، وزیر امور خارجه مصر با لحنی عصبانی اظهارنظر کسانی را که معتقدند شرایط مصر قابل تسری به دیگر کشورهاست "بی‌معنی " دانسته و تصریح کرد که این اظهار نظرها می‌تواند "به تعصبات دامن زده و شرایط را وخیم‌تر کند! " به نظر می‌رسد که ابوالغیط در انتخاب کلمات چندان دقت نکرده باشد!

به نوشته فارین پالسی، با وجود سخنان وزیر خارجه، سایر بازیگران سیاسی صحنه مصر نظر دیگری دارند. از جمله این بازیگران "محمد البرادعی "، کاندیدای احتمالی ریاست جمهوری و مدیر کل سابق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است که می‌گوید با توجه به آنچه در تونس اتفاق افتاد، تغییر در مصر نیز اجتناب‌ناپذیر است!

* آشفتگی در لیبی

پس از بررسی شرایط الجزایر و مصر، فارین پالسی به سراغ لیبی رفته و نوشته است: دوران حکومت "سرهنگ معمر قذافی "، از تمامی کسانی که امروز در جهان حکومت را در دست دارند طولانی‌تر بوده است. وی در سال 1969 و با یک کودتای نظامی به قدرت رسیده و کشور تحت حاکمیتش همواره به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ناقضان حقوق بشر و غیردموکراتیک‌ترین کشورها شناخته شده است.

در این کشور از آزادی مطبوعات هیچ خبری نیست و از احزاب مخالف نیز تنها یادگارهایی باقی مانده است. با "کتاب سبز قذافی " که بیانگر فلسفه حکومتی اوست در لیبی همچون کتابی مقدس برخورد می‌شود!

در ادامه این گزارش می‌خوانیم: با این حال، طی چند سال اخیر و پس از نابودی برنامه هسته‌ای، لیبی شاهد اندکی مدارا با مخالفان دولت بوده است که باعث شده دولت لیبی تا حدودی کمتر از گذشته منفور جهانیان باشد. این اصلاحات را باید به "سیف "، پسر قذافی نسبت داد که عقایدش تا حدودی نسبت به پدرش دموکراتیک‌تر است و بسیاری از ناظران وی را جانشین معمر قذافی می‌دانند.

فارین پالسی در بیان نشانه‌های هشداردهنده در خصوص قیام مردمی در لیبی نوشت: هرچند که به دست آوردن اطلاعات قابل اعتماد از داخل لیبی کار مشکلی است اما برخی گزارش‌ها و ویدئوهای منتشر شده در یوتیوب از اعتراضات مردمی در شهر "البیدا " حکایت دارند که طی آنها جمعیت‌های معترض شعارهای ضدحکومتی سر داده و در خیابان‌ها آتش‌سوزی رخ داده است. در کشوری همچون لیبی اعتراضات خیابانی واژه‌ای است که حتی به گوش بسیاری از افراد هم نرسیده است.

به‌نظر می‌رسد که دولت لیبی برای جلوگیری از اعتراضاتی مشابه با آنچه در الجزایر و تونس در اعتراض به افزایش قیمت مواد غذایی رخ داد، برای واردات مواد غذایی تسهیلاتی قائل شده و برخی محدودیت‌ها را از میان برداشته است.

روز 15 ژانویه، قذافی در سخنانی در خصوص وقایع تونس که از تلویزیون لیبی پخش شد، قیام مردم تونس را مورد سرزنش قرار داد و همچنین از ویکی‌لیکس به‌خاطر انتشار مطالب نوشته شده توسط سفرای دروغ‌پرداز انتقاد کرد. اسناد ویکی‌لیکس در خصوص قذافی مطالب ناخوشایندی را دربرمی‌گرفت، از جمله روابط وی با پرستار اوکراینی. به‌نظر می‌رسد، قذافی که در یکی از آخرین سخنرانی‌های بن‌علی با عبارت "برادر عزیز " مورد خطاب قرار گرفته بود، از وقایع تونس برداشتی کاملا شخصی داشته است.

فارین پالسی ادامه داد: علاوه بر اعتراضات مردمی در لیبی، باید به آشفتگی وضعیت در خانواده قذافی نیز اشاره کرد. به نظر می‌رسد که تندروهای لیبی همکاری‌‌های گسترده‌ای را با "متسم "، فرزند کوچکتر قذافی آغاز کرده‌اند که ریاست یکی از سازمان‌های امنیتی را در لیبی برعهده داشته و علیه اصلاحات انجام شده توسط سیف اقداماتی را صورت می‌دهد. طی روزهای اخیر سیف مجبور شده است که فعالیت‌های یک مرکز حقوق بشر را که تحت ریاست خود او بود تعطیل کند و روزنامه‌نگارانی هم که با وی در این مرکز همکاری داشتند، دستگیر شدند!
ناآرامی‌های بیشتر می‌تواند فرصت را برای هر یک از برادران ایجاد کند تا دیگری را از میدان به درکند.

*احتمال کم وقوع انقلاب در سودان

سودان چهارمین کشوری است که تحلیلگران فارین پالسی بسترهای لازم را برای ایجاد قیام مردمی در آن مناسب دیده‌اند. این مجله آمریکایی در تشریح شرایط سودان می‌نویسد: "عمر البشیر "، رئیس‌جمهور سودان، طی دو دهه حاکمیت خود بر این کشور به "استاد تفرقه انداختن و حکومت کردن " تبدیل شده است. وی استادانه مخالفان خود را به جان هم انداخته و تهدیدها بر ضد حکومت خود را خنثی می‌کند.

15 سال اول حکومت عمر البشیر به جنگ‌ داخلی شمال و جنوب گذشت اما در دهه 2000 میلادی شورش‌های دارفور به راه افتاد و بشیر شبه‌نظامیان "جان‌جاوید " را تجهیز کرد تا به جنگ شورشیان دارفور بروند.

مناطق جنوبی سودان اکنون در انتظار نتایج یک همه‌پرسی هستند که موضوع آن جدایی مناطق جنوبی از مناطق شمالی است. بشیر قول داده است که به نتایج انتخابات احترام بگذارد اما کسی مطمئن نیست که وی بر سر قول خود بماند! وی در مناطق شمالی توانسته است با محدود کردن مطبوعات و سرکوب مخالفان، راه را برای حامیان خود باز کرده و مردمی به نظر برسد. وی در انتخابات سال گذشته میلادی و پس از کنار کشیدن مخالفین از ترس عادلانه برگزار نشدن انتخابات بار دیگر به ریاست جمهوری برگزیده شد.

فارین پالسی افزود: بشیر حتی در مناطقی که به شکل سنتی افکار عمومی را در اختیار داشت در حال از دست دادن دوستان خود است. "حسن الترابی "، رهبر مخالفان تونس با تظاهرات روز 17 ژانویه پیامی را برای بشیر مخابره کرد. وی در گفتگو با خبرگزاری فرانسه گفت: "آنچه در تونس روی داد یک یادبود است. این همان چیزی است که می‌تواند در سودان اتفاق بیفتد. اگر هم اتفاق نیفتد، خونریزی‌های بسیاری رخ خواهد داد. "

در واقع، عمر البشیر علی‌رغم شخصیت قدرتمندی که دارد، با مشکلات گسترده‌ای مواجه است. به نظر می‌رسد که منطقه جنوبی سودان در حال تجزیه از این کشور است و این دردسر بزرگی برای بشیر خواهد بود، چرا که بخش عمده منابع نفتی سودان، در بخش‌های جنوبی واقع شده است.

حتی در بخش‌های شمالی نیز نارضایتی از اوضاع اقتصادی رو به فزونی است. بشیر در تلاش برای مقابله با کسری بودجه از طریق قطع یارانه‌های سوخت و کالاهای اساسی است اما افزایش قیمت‌های ناشی از این تدبیر، دانشجویان معترض را به خیابان‌ها کشانده است.

با این حال، هنوز به نظر نمی‌رسد که انقلابی در سودان در کار باشد. ترابی به همراه برخی دیگر از شخصیت‌های مخالف پس از اظهارات فوق دستگیر شد و این نشان داد که بشیر همچنان نفر اول سودان است.

* ملکه اردن باید به فکر خانه‌ای در جده باشد

فارین پالسی اردن را به عنوان پنجمین کشور آماده خیزش مردمی معرفی کرده و نوشته است: "عبدالله دوم " پادشاه اردن، از مهمترین متحدین آمریکا در منطقه و از دلالان صلح میان اسرائیل و تشکیلات خودگردان محسوب می‌شود. عبدالله که در آمریکا تحصیل کرده، چهارمین پادشاه از خاندان هاشمی است که پس از جنگ دوم جهانی بر اردن حکومت می‌کند.

این مجله آمریکایی افزود: پارلمان جدید اردن که تا حدی غیرقابل پیش‌بینی است و همچنین مشکل بیکاری که درصد آن اکنون در اردن دورقمی شده است، برخی تحلیلگران را بر آن داشته است که نسبت به بقای عبدالله دوم در راس قدرت ابراز تردید کنند.

فارین پالسی در بیان نشانه‌های بحران در اردن تصریح کرد: در روز 16 ژانویه، 3000 اردنی در مقابل پارلمان این کشور گرد آمده و نسبت به سیاست‌های اقتصادی رژیم این کشور اعتراض کردند. برخی از پلاکاردهای حمل شده در این تظاهرات شامل جملاتی همچون : "اردن تنها برای ثروتمندان نیست؛ نان خط قرمز ماست و از خشم و گرسنگی ما آگاه باشید! " را شامل می‌شدند.

دولت "سمیر رفاعی "، نخست‌وزیر اردن که تظاهرکنندگان خواستار استعفای آن بودند قول داده است تا 225 میلیون دلار یارانه اضافی را صرف کالاهای اساسی همچون شکر و برنج کند.

بنابراین گزارش، تظاهرات‌کنندگان از ترس به‌کارگیری خشونت از سوی نیروهای امنیتی از به‌کاربردن شعارهایی که مستقیما نظام پادشاهی این کشور را هدف قرار می‌داد، اجتناب کردند.

"رینا "، ملکه اردن که در یک پیام اینترنتی ابراز داشته بود که وقایع تونس را از نزدیک تعقیب کرده و برای آرامش و ثبات این کشور دعا می‌کند، با پاسخ تندی از سوی کاربران اردنی مواجه شد. یکی از این کاربران به وی هشدار داد که باید به دنبال منزلی در شهر جده واقع در عربستان سعودی برای خود و همسرش باشد. جده همان جایی است که اکنون رئیس‌جمهور معزول تونس در آن منزل گزیده است.

مدیر سابق سازمان اطلاعات عربستان سعودی:پیش‌بینی آینده حسنی مبارک

مهیم بلوچ — Thu, 27 Jan 2011 10:17:11 GMT

مدیر سابق سازمان اطلاعات عربستان سعودی با اشاره به تظاهرات مردم مصر علیه رئیس جمهوری این کشور، اعلام کرد که پیش‌بینی آینده رژیم مبارک دشوار است و باید منتظر تحولات دیگر بود.

"ترکی الفیصل " مدیر پیشین سازمان اطلاعات عربستان و سفیر پیشین این کشور در انگلیس و آمریکا در مصاحبه با خبرگزاری رویترز و در واکنش به راهپیمایی‌های اعتراض آمیزی که سراسر مصر را فراگرفته است، اعلام کرد که پیش‌بینی اوضاع مصر و آینده حسنی مبارک رئیس جمهوری این کشور دشوار است.

این شاهزاده سعودی افزود: واقعا نمی‌توان گفت، در مصر چه چیزی روی خواهد داد و باید به انتظار نشست و دید که رهبران این کشور چگونه می‌خواهند به خواسته‌های مردم خود پاسخ ‌گویند.

ترکی الفیصل در این گفت‌وگو به علت و دلیل تظاهرات مردم اشاره و تصریح کرد که باید دلایل واقعی اعتراض بی‌سابقه مردم مصر را درک کرد.

مدیر پیشین سازمان اطلاعات عربستان تاکید کرد: هر کشور مخالفان و معارضانی دارد و شرایطی خاصی دارد که صرفا بر آن کشور حاکم است و ما فقط باید به انتظار بنشینیم و ببینم روند امور در مصر به کدام جهت سوق پیدا می‌کند.

گم شو........

مهیم بلوچ — Wed, 26 Jan 2011 22:49:41 GMT

آخر امنیت !

مهیم بلوچ — Wed, 26 Jan 2011 22:42:55 GMT

آخر امنیت !

قتل سالانه ۹۰ ‪ زن درفرانسه توسط شوهران

مهیم بلوچ — Wed, 26 Jan 2011 22:34:04 GMT

آفتاب: براساس گزارش جدید وزارت همبستگی اجتماعی فرانسه در این کشور؛ در هر چهار روز، یک زن براثر خشونت‌های خانودگی توسط شوهر یا مرد همراه خود به‌قتل می‌رسد.

وزارت همبستگی اجتماعی فرانسه یافته‌های این تحقیقات را به مناسب روز جهانی مبارزه باخشونت علیه زنان، درپاریس منتشر کرد.

براساس این گزارش ‪ ۵۱‬درصد از زنان به قتل رسیده، کسانی بوده‌اند که قبلا مورد آزار واذیت و خشونت قرار گرفته‌اند.

وزارت همبستگی اجتماعی فرانسه همچنین گزارشی از قتل مردان براثر خشونت‌های خانوادگی ارایه داد و آورده است: در هر ‪ ۱۶‬روز یک مرد نیز در فرانسه بر اثر خشونت‌های خانوادگی کشته می‌شود.

براساس این گزارش ‪ ۵۰‬درصد از این مردان توسط همسرانشان که قبلا از سوی مرد مورد اذیت و آزار واقع شده‌اند کشته شده‌اند.

این گزارش ‪ ۱۰‬درصد قتل‌های مردان را غیرعمدی دانسته و ‪ ۳۱‬درصد آن نیز در هنگام طلاق و جدایی زن و شوهر اتفاق افتاده است.

نسل دوم زنان مهاجر در سوئد

مهیم بلوچ — Wed, 26 Jan 2011 22:27:05 GMT

نسل دوم زنان مهاجر در سوئد

نسل دوم مهاجرین ساکن سوئد با حفظ نسبى موازین مورد قبول فرهنگ اجدادى و گزینش داده‏ها و امکانات اجتماعى و فرهنگى جامعه نوین، تدریجا علاوه بر یافتن جایگاهى مشخص، به سمت‏حضور فعال منطقى در جامعه سوئد حرکت مى‏کند.

نسل دوم زنان مهاجر در سوئد

زنان در اکثر جوامع بشرى بستر انتقال فرهنگ مى‏باشند. نسل اول و دوم زنان مسلمان ساکن سوئد با کوشش براى حفظ معیارهاى عقیدتى، از این امر مستثنى نیستند و "حجاب" بارزترین نمود و نشانه تمایل به زندگى و احترام به جامعه نوین همراه با حفظ معیارهاى اخلاقى است.

دختران مهاجر تبار (محجبه و غیرمحجبه) ساکن سوئد نسبت‏به آینده خود امیدوارند و برخلاف تصورات، به هیچ وجه پدیده‏هایى سرکوب شده نیستند. اغلب خانواده‏هاى مهاجر تبار سعى فراوانى دارند تا فرزندانشان با دستیابى به تحصیلات عالى، به عنوان عضوى فعال در جامعه نوین فعالیت داشته باشند.

توجیه منطقى حقوق متقابل زنان مهاجر
روزنامه کثیر الانتشار آفتون بلادت. (سوسیال دموکرات) که پرفروش ترین نشریه روزانه منطقه اسکاندیناوى محسوب مى‏شود، همزمان با تعطیلات تابستانى مدارس و فصل کار موقت و بخصوص با توجه به مباحث و مناظراتى که در خصوص "بیگانه ستیزى" و رشد "گرایشات نژادپرستانه" در طول سال گذشته در سوئد مطرح بود، گزارشات بخش "زنان" روزنامه در روزهاى اول تا سوم مردادماه را به درج گزارشات مفصلى از ماحصل مصاحبه، گفت و گو و آمار تهیه شده از نظرات دختران جوان مهاجر تبار از ۱۹ کشور مختلف جهان اختصاص داده است.

"آفتون بلادت" در کوشش براى حفظ "توازن"ها و "ضوابط" روزنامه نگارى جامعه سوئد، علاوه بر درج نظر دخترانى که آزادى مطلق را مى‏پسندند، با چاپ عکس دختران نوجوان محجبه، نظرات آنان را درباره پوشش، آزادیهاى فردى، آزادى انتخاب همسر به چاپ رسانده و به صورتى موزون و موجه، نسل دوم دختران مهاجر تبار (اعم از مسلمان و غیرمسلمان) را نسلى معرفى کرده که همانند همسن و سالهاى "بومى" خود، به وظایف متقابل اجتماعى خود آگاه است.

در این گزارشها، دختران خارجى تبار، افرادى تحصیلکرده، آگاه به اهداف زندگى خود و داراى موازین فرهنگى و اخلاقى غیرمتعارض با فرهنگ جامعه جدید معرفى شده‏اند.

حربه ‏یابى مغرضین علیه اسلام و حجاب

گزارشهاى مفصل و مسلسل روزنامه "افتون بلادت" در توجیه و تشریح رشد اجتماعى مهاجرین، بخصوص "زنان و دختران مهاجر تبار مسلمان" در جامعه نوین، براى گروهى از مغرضین گران آمده است.

روزنامه "داگنزنیهتر" (لیبرال) یکى از گزارشهاى اجتماعى شماره ششم مرداد ماه ۷۸ خود را با انتخاب عنوان " چرا روسرى سر کردن (حجاب) ممنوع نباشد؟" به گفت و گو و نقل نظرات "اسرین محمدى" دختر ۲۳ ساله ایرانى الاصلى که اظهارات دو سال پیش وى علیه اسلام و بانوان مسلمان، با واکنش بسیار تند جامعه مسلمانان سوئد مواجه شد، اختصاص داده است.

اسرین محمدى در پى سخنان افراطى علیه زنان مسلمان ایران، در سال ۱۹۹۷، به یک "طعمه لذیذ تبلیغاتى براى مطبوعات و رسانه‏هاى مغرض تبدیل شد.

گزافه‏گویى علیه فرهنگ اسلامى ، مطلوب مغرضین
چنین به نظر مى‏رسد که "گزافه گویى" یک فرد، براى مقابله با تاثیرات احتمالى گزارشهاى روزنامه "افتون بلادت" از یک طرف و "حمله روانى به مسلمانان ساکن سوئد" مطلوب مغرضین است. اسرین محمدى، در بخشى از گفت و گوى خود با روزنامه "داگنزنیهتر" در ادامه حملات سابق به "حجاب" و فرهنگ بانوان مسلمان ساکن سوئد، به وجود "مقررات و ممنوعیتهاى گسترده و متنوع در سوئد اشاره کرده و گفته است که:

"در سوئد مقررات و ممنوعیتهاى بسیار زیادى وجود دارد. چرا ممنوعیتى براى روسرى سر کردن تعیین نمى‏کنند. البته نه به این معنى که فرد روسرى‏دار (محجبه) زندانى شود، بلکه وى را وادار به پرداخت ۲۰۰ کرون جریمه نقدى نمایند و به او بگویند که دیگر با روسرى از خانه بیرون نرو".

درج نظرات "غیردموکراتیک" نظریه پرداز منتخب روزنامه "داگنزنیهتر" در ارتباط با "حجاب" به عنوان بخشى از فرهنگ غنى اسلامى که به طور ملموس در کشور سوئد و در میان زنان مسلمان، رو به گسترش است، در قبال گزارش روزنامه ارگان سوسیال دموکراتها که به جذب آراى سیاسى اقشار و آحاد مختلف مردم توجه دارند، قابل توجه است. آفتون بلادت که پرفروشترین نشریه روزانه شمال اروپا محسوب مى‏شود، با انتخاب عنوان نقل قولى "من خودم همسرم را انتخاب مى‏کنم"، علاوه بر درج نظرات چند دختر نوجوان مسلمان و غیرمسلمان مهاجر، پاسخ دختران جوانى را که والدین آنها از ۱۹ کشور مختلف (غالبا اسلامى) به سوئد مهاجرت کرده‏اند، به سؤالات اجتماعى و فرهنگى روزنامه به چاپ رسانده است.

پاسخ دختران نوجوان خارجى تبار که از دید بسیارى از مغرضین و افراد بومى بیگانه ستیز، در هاله‏اى دورتر از فضاى عادى جامعه زندگى مى‏کنند و مایل به زندگى فعال در جامعه نوین نیستند، میزان بیگانگى جامعه بومى نسبت‏به دیدگاه واقعى آنها را نشان مى‏دهد.

سؤالات، آیا:
۱- به تبار خود افتخار مى‏کنى؟ بله، ۱۰۰%
۲- با دوستان سوئدى رفت و آمد دارى؟ ۵/۵۲% بله، ۵/۴۷% خیر.
۳- خانواده درباره ازدواجت تصمیم مى‏گیرند؟ ۲۰% بله، ۵/۷۲% خیر. ۴- روابط جنسى قبل از ازدواج قابل قبول است؟ ۵/۲۷% بله، ۵/۷۲% خیر.
۵- تاکنون به فکر تغییر نامت‏به اسم سوئدى بوده‏اى؟ ۱۰% بله، ۹۰% خیر.
۶- کاریابى برایت‏به اندازه یک سوئدى سهل است؟ ۲۸% بله، ۷۲% خیر.
۷- توسط عضوى از خانوده، تاکنون کتک خورده‏اى؟ ۵۰% بله، ۵۰% خیر.
۸- به تحصیلات مورد علاقه رسیده‏اى؟ ۹۵% بله، ۵% خیر.
۹- تابه حال به علت تعلق ملى تمسخر شده‏اى؟ ۵% بله، ۹۵% خیر.
ایونا

50 هزار کودک بدون پدر ثمره توریسم جنسی

مهیم بلوچ — Wed, 26 Jan 2011 22:22:57 GMT

هزار کودک بدون پدر ثمره توریسم جنسی

سال 1957 بیست هزار زن روسپی که عمدتا نیز خارجی بودند، در خانه‌های فساد زندگی می‌کردند اما ظرف مدت هفت سال تعداد زنان روسپی به 400 هزار نفر رسید و تایلند در کنار فیلیپین به بهشت جنسی سربازان آمریکایی تبدیل شد.

طی نزدیک به 10 سال نبرد سنگین در ویتنام مهم ترین اولویت برای فرماندهان نظامی آمریکا و مقامات سیاسی این کشور حفظ روحیه سربازان آمریکایی برای ادامه اشغال این کشور بود.

طی نزدیک به 10 سال نبرد سنگین در ویتنام مهم ترین اولویت برای فرماندهان نظامی آمریکا و مقامات سیاسی این کشور حفظ روحیه سربازان آمریکایی برای ادامه اشغال این کشور بود.

جنایات بی شمار، نبود یک هدف مشخص برای نبرد و سربازان جوانی که هزاران کیلومتر دورتر از خانه و خانواده خود در حال نبرد با دشمنی سرسخت بودند، شرایط ناگواری را از لحاظ روحی و روانی برای ارتش ایالات متحده آمریکا فراهم کرده بود.

تمرد از دستور مافوق، خودکشی، استفاده از مواد مخدر تنها گوشه ای از مشکلاتی بود که گریبانگیر نیروهای آمریکایی شده بود.

از همین مسئولان ارتش ایلات متحده برای تخدیر فضای ذهنی سربازان آمریکایی و پیش گیری از معضلاتی که ناشی از نبود روحیه نبرد در بین سربازان آمریکایی می شد، شروع به برگزاری برنامه هایی در قالب سفرهای تفریحی به کشورهای هم پیمان آمریکا همچون تایلند، فیلیپین، کره و ژاپن کرد.

این برنامه ها در وا‍ژگان ارتش ایلات متحده معنایی جز فراهم کردن شرایط مناسب برای ارضای جنسی سربازان ایالات متحده از طریق خانه های فساد نداشت.

*فساد و تن فروشی ارمغان آمریکایی برای کشورهای جنوب شرقی آسیا

سابقه گسترش فحشا و خانه های فساد برای استفاده سربازان آمریکایی در منطقه جنوب شرق آسیا به تصرف فیلیپین در اوایل قرن یستم بر می گردد.

فیلیپین که پیش از این به صورت مستعمره ای در اختیار کشور اسپانیا قرار داشت، بار دیگر در جنگ های بین آمریکا و اسپانیا تحت کنترل یک قدرت استعماری دیگر قرار گفت.

تن فروشی تا زمان ورود اسپانیایی ها در فیلیپین ناشناخته بود و هیچ واژه بومی برای آن وجود نداشت. حتی در دوران تسلط اسپانیا هم این کار کاملا ناشناخته بود و در سال 1900 میلادی سرشماری ها نشان می داد که در شهر مانیل تنها 11 زن تن فروشی می کردند که چهار تن از آنان خارجی بودند.

اما در اوایل قرن بیستم و پس از اشغال فیلیپین به واسطه حضور ارتش ایالات متحده روسپی گری سازماندهی شده در مقیاسی وسیع پایه گذاری شد. ارتش ایالات متحده در همان زمان قانونی را به تصویب رساند که براساس آن "خانه های فساد " جهت "محافظت " از نیروهای آمریکایی در مقابل بیماریهای مقاربتی اجازه تأسیس پیدا می کرد.
پس از پیروزی آمریکا در جنگ جهانی دوم نیز ارتش ایالات متحده خود برای این کار وارد عمل شد و به پایگاه "کلارک ایر " در کشور فیلیپین فرمان داد تا برای سرگرمی سربازان آمریکایی ده خانه فساد را تأسیس کند و از کشورهای مجاور زنانی را در اختیار سربازان آمریکایی قرار دهند.

نکته جالب در اینجا بود که درصد وسیعی از این خانه فساد در تصاحب نیروهای ارتشی پیشین ایالات متحده قرار داشت.

*فیلیپین پایگاه اصلی عیاشی سربازان آمریکایی در ویتنام

در دوران جنگ ویتنام به دلیل حضور صدها هزار سرباز آمریکایی در منطقه آسیای جنوب شرقی، فیلیپین به دلیل موقعیت آن و سابقه طولانی حضور ارتش آمریکا تبدیل به پایگاه اصلی برای عیاشی سربازان آمریکایی شد.
در دهه 60 و اوایل دهه 70، آمریکایی ها و سرمایه داران فیلیپنی چندین مرکز "استراحت و سرگرمی " برای سربازان آمریکایی ایجاد کردند که به این ترتیب روزانه 10.000 سرباز آمریکایی برای استفاده از این خانه های فساد توسط هواپیماهای آمریکایی از جبهه های ویتنام به این کشور منتقل می شدند.

در اوج جنگ ویتنام حدود 7000 زن فیلیپینی مشغول سرگرم کردن سربازان آمریکایی در اوکیناوا، ژاپن و فیلیپین بودند. البته تمام این اقدامات با پشتیبانی بانک جهانی از سیاست دولت فیلیپین در رابطه با توسعه خانه فساد بود و کلیسای کاتولیک نیز به عنوان اصلی ترین مرجع مذهبی مردم این کشور نسبت به این سیاست هیچ اعتراضی تکرد.

*50 هزار کودک بدون پدر ثمره توریسم جنسی

نتیجه پیگیری چنین سیاستی درفیلیپین از سوی آمریکا بر جای ماندن پنجاه هزار کودک بی پدر تا سال 1992 بود که اغلب زنان فحشه فیلیپینی موفق به سقط کردن آن ها نشده بودند.

بسیاری از این کودکان بار دیگر به چرخه توریسم جنسی بازگردانده می شوند و یا به گروهای قاچاق انسان فروخته می شوند.

گذشته از تبعات اجتماعی چنین مسئله ای گسترش بیماری های مقاربتی در فیلیپین و به خصوص گسترش ایدز از مهم ترین تبعات اتخاذ چنین سیاستی در این کشور بود.

فیلیپین هنوز هم از گسترش فحشا و خانه های فساد در دوران جنگ ویتنام که زمینه های آن از زمان تسلط ایالات متحده در این کشور فراهم شده است، رنج می برد.

*تایلند، قربانی دیگر سرگرمی آمریکایی

تایلند کشوری که امروز به عنوان مهد توریسم جنسی مطرح است، تا قبل ازجنگ ویتنام میانه ای با این صنعت کثیف نداشت.

درحقیقت اولین نشانه های مرتبط با گسترش صنعت فحشا زمانی بود که برخی از زنان چینی که توسط سربازان ژاپنی به اجبار برای تن فروشی به سربازخانه های ژاپنی برده شده بودند، برای کسب درآمد بیشتر از این طریق وارد تایلند شدند.

با وجود این هم چنان تعداد زنان روسپی در تایلند به هیچ عنوان درصد بزرگی از جمعیت این کشور را تشکیل نمی دادند.

بر طبق آخزین آمار سال 1957 تنها بیست هزار زن روسپی که عمدتا نیز خارجی بودند، در خانه های فساد زندگی می کردند، اما ناگهان با آغاز حضور نظامی آمریکا در جنگ ویتنام همه چیز عوض شد.

مسئولان آمریکایی گسترش خانه های فساد را به عنوان سیاستی پر رونق برای گسترش گردشگردی در کشورهای منطقه به دولتمردان آسیای جنوب شرقی معرفی کردند.

رشد آمار حیرت آور است. ظرف مدت هفت سال تعداد تعداد زنان روسپی به 400 هزار نفر رسید و تایلند در کنار فیلیپین به بهشت جنسی سربازان آمریکایی تبدیل شد.

رونق بی نظیر خانه فساد سبب شد تا تایلند در سال 1967 خود را به عنوان مرکز توریسم جنسی و در رقابتی نزدیک با فیلیپین معرفی کند. کاری که تنها انگیزه آن دلارهای سربازان آمریکایی بود که روزانه بالغ بر 180 هزاردلار می شد.

*نتیجه چنین سیاستی تبدیل تایلند به مرکز توریسم جنسی بود

با پایان جنگ ویتنام، نه تنها ازادامه روند تبدیل شدن تایلند به مرکز توریسم جنسی نکاست، بلکه دولت تایلند که به دلارهای آمریکایی معتاد شده بود، مجبور به پیگیری این سیاست در دهه 70 شد.

بانک جهانی به رهبری "رابرت مک نامارا " وزیر سابق آمریکا نیز دولت تایلند را به بهانه توسعه گردشگری و جهانگردی با دادن اعتبارات چشمگیر تشویق به گسترش این سیستم کرد.

نتیجه چنین سیاستی تبدیل تایلند به مرکز توریسم جنسی بود.

هم اکنون نه تنها زنان تایلندی بلکه زنان چینی، فیلیپینی،‌ اندونزیایی، اروپای شرفی و حتی آسیای میانه برای تامین درآمد خود در خانه های فساد تایلند مشغول کار می شوند.

البته عواقب چنین سیاستی نیز کاملا روشن است. گسترش بی بند و باری، تجاوز، فرزندان بدون والدین مشخص همه و همه نتیجه عیاشی سربازان آمریکایی در این منطقه بوده است.